Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., IV CNP 18/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., IV CNP 18/15

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 18/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 października 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie ze skargi pozwanej

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

7 Sądu Rejonowego w L.

8 z dnia 9 stycznia 2013 r.,

9 w sprawie z powództwa H. A.

10 przeciwko J. G.

11 o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w ksiedze wieczystej nr […] a rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 15 października 2015 r.,

13 1) odrzuca skargę,

14 2) zasądza od J. G. na rzecz H. A. kwotę 1800 (tysiąc

15 osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

16 kasacyjnego.

17 2

Uzasadnienie

18 Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r., wydanym w sprawie z powództwa H. A.

19 przeciwko J. G. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, Sąd Rejonowy w L. uzgodnił stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej nr KW […] prowadzonej w Sądzie Rejonowym w L. w ten sposób, że nakazał wykreślić wpis w dziale II tej księgi dokonany na rzecz pozwanej J. G. jako właściciela tej nieruchomości, zaś w to miejsce wpisać powódkę H. A.

20 Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w L. odrzucił apelację pozwanej J. G. od powyższego wyroku, uznając, że nie została ona opłacona w terminie. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 25 czerwca 2013 r.

21 Pozwana J. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia: wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 stycznia 2013 r. Wskazała, że wymieniony wyrok został wydany z naruszeniem podstawowych zasad porządku prawnego oraz praw człowieka zagwarantowanych w Konstytucji. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego: art. 21 Konstytucji RP przez pozbawienie pozwanej J. G. prawa własności nieruchomości dla której w Sądzie Rejonowym w L. prowadzona jest księga wieczysta nr KW […] bez ważnej podstawy prawnej oraz art. 83 § 1 k.c. przez jego błędne zastosowanie i ustalenie, że umowa darowizny z dnia 28 lutego 2007 r. jest nieważna, jako że została ona zawarta dla pozoru. Ponadto powołała się na naruszenie prawa procesowego tj. art. 328 § 1 k.p.c. poprzez brak należytego uzasadnienia wyroku i nieodniesienie się do szeregu dowodów zgromadzonych w sprawie oraz do istotnych dla sprawy okoliczności.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Zgodnie z art. 4241

24 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

25 prawomocnego wyroku przysługuje od wyroku sądu drugiej instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przesłanką dopuszczalności skargi jest wykorzystanie przez skarżącego przysługujących jej środków prawnych w celu uzyskania zmiany lub uchylenia zaskarżonego skargą wyroku. Przepis art. 4241

26 § 2 k.p.c. dopuszcza skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji jedynie w wyjątkowych wypadkach, jeżeli 3

27 jednocześnie niezgodność wyroku z prawem ma charakter kwalifikowany, wynikający z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. „Wyjątkowy wypadek” w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2013 r., III CNP 27/13, nie publ.). Stosownie do art. 4245

28 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący powinien wykazać w skardze,

29 że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi.

30 Przesłanka ta nie został wykazana przez skarżącą, która poprzestała jedynie na wskazaniu własnej oceny okoliczności w wyniku których należna opłata od apelacji nie została uiszczona w terminie, co doprowadziło do jej odrzucenia. Przy czym ocena ta sprawdza się właściwie tylko do tego, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciami zawartymi w postanowieniu Sąd Rejonowy w L. z dnia 25 czerwca 2013 r.

31 oraz postanowieniu Sąd Okręgowy L. z dnia 29 kwietnia 2014 r. Przytoczona, argumentacja nie daje podstaw do uznania, że skarżąca z przyczyn niezawinionych i dających się usprawiedliwić nie mogła skorzystać z przysługujących jej zwykłych środków prawnych w celu uzyskania uchylenia lub zmiany obecnie zaskarżonego wyroku. Z tych względów, niedopuszczalna skarga o stwierdzenie jego niezgodności z prawem podlegała odrzuceniu stosownie do art. 4248

32 § 1 k.p.c.

33 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z. z art. 391 § 1 k.p.c., 39821

34 k.p.c. i art. 42412

35 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia

36 Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

37 eb