Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2013 r., II CNP 16/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2013 r., II CNP 16/13

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 16/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 września 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Kazimierz Zawada

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2013 r.,

6 skargi Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko - Własnościowej "S."

7 w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem

8 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

9 z dnia 16 marca 2011 r., wydanego

10 w sprawie z powództwa S. S. i J. S.

11 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko - Własnościowej "S." w S.

12 o zapłatę,

13 odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

14 2

Uzasadnienie

15 Zarówno w piśmiennictwie, jak orzecznictwie (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08, LEX nr 457829), przyjmuje się, że niezgodność orzeczenia z prawem uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą ma charakter kwalifikowany i zachodzi tylko wtedy, gdy orzeczenie zostało wydane na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen. W szczególności nie stanowi takiego uchybienia opowiedzenie się przez sąd za jedną z możliwych interpretacji przepisów prawa. Przeciwny pogląd zagrażałby takim wartościom, jak: stabilność obrotu prawnego, swoboda sądu w ocenie materiału dowodowego i stosowaniu prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).

16 Według art. 4249

17 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do

18 rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy wynika, że nie może być uwzględniona.

19 Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko - Własnościowa „S.” zarzuca kwestionowanemu w skardze wyrokowi niezgodność:

20 - z art. 43 ust. 5 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U.2003.119.1116 ze zm.) wskutek błędnej wykładni tego przepisu, wyrażającej się w przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że uchwała Zarządu Spółdzielni z dnia 10 września 2003 r. podjęta w trybie art. 42 i 43 tej ustawy jest nieważna w części dotyczącej obowiązku zapłaty z niewymienionego w art. 42 ust. 5 tytułu;

21 - z art. 58 § 1 i 3 k.c. wskutek jego bezpodstawnego zastosowania, oraz - z art. 411 k.c. wskutek jego niewłaściwego zastosowania.

22 Twierdzenia skarżącej o naruszeniu tych przepisów przez Sąd Okręgowy nie zawierają argumentów, które pozwalałyby – wstępnie oceniając - zasadnie 3

23 wnioskować, iż objęty skargą wyrok jest dotknięty kwalifikowaną sprzecznością z prawem w przedstawionym wyżej znaczeniu.

24 W konsekwencji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. db