Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2012 r., III CZ 43/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2012 r., III CZ 43/12

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 43/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 sierpnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szulc

5 SSA Andrzej Niedużak

6 w sprawie z powództwa J. C.

7 przeciwko Gminie Miejskiej K.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

10 zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 18 listopada 2011 r.,

12 1. oddala zażalenie

13 2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania

14 zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 18 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 6000 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, opierając swoje orzeczenie na treści art. 98 k.p.c.

17 W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego zmianę przez nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego lub zasądzenie od powoda „minimalnej części kosztów” na zasadzie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 5 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku zwrotu kosztów postępowania – zasady odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności rozpoznanej sprawy.

19 Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, iż w sprawie brak szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za zastosowaniem w niniejszej sprawie art. 102 k.p.c. Z taką oceną nie zgadza się powód. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny wskazał, jakie argumenty przemawiają za brakiem podstaw do zastosowania w sprawie wyjątku przewidzianego w art. 102 k.p.c. Stanowisko Sądu Apelacyjnego jest przekonywujące. Wskazał on nie tylko na sytuację majątkową powoda, który m.in. w 2010 r. dokonał zbycia należącej do niego części udziału w nieruchomości, za którą otrzymał wysoką cenę. Powód jest także współwłaścicielem innych nieruchomości, a ponadto osiąga dochody z pracy sezonowej. Tak ustalona sytuacja majątkowa powoda nie pozwala na uznanie, że w sprawie występuje „wypadek szczególnie uzasadniony” uzasadniony sytuacją majątkową powoda. Za taką oceną nie przemawia także charakter rozpoznawanej sprawy. Z tego też względu rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego jest słuszne.

20 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814

21 w zw. z art. 3941

22 k.p.c.

23 Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.