Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2012 r., I ACz 39/12

postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2012 r., I ACz 39/12

Tekst

1 Sygn. akt I ACz 39/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 stycznia 2012 r.

3 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:

4 Przewodniczący Sędzia SA:

5 Jan Gibiec (spr.)

6 Sędzia SA:

7 Sędzia SA:

8 Małgorzata Bohun

9 Dariusz Kłodnicki

10 po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu

11 sprawy z powództwa: P. S.

12 przeciwko: Skarbowi Państwa – Prezesowi SR w K.

13 o zapłatę

14 na skutek zażalenia powoda

15 na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu

16 z dnia 31 października 2011 r., sygn. akt I C 3/11

17 p o s t a n a w i a:

18 1. oddalić zażalenie;

19 2. zasądzić od powoda na rzecz strony pozwanej 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

20 Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił apelację powoda od wyroku z dnia 27.07.2011 r. jako spóźnioną. W uzasadnieniu wskazał, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony powodowi w dniu 26.09.2011 r. Powód w dniu 6.10.2011 r. wniósł apelację bezpośrednio do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu., sąd ten przekazał zaś przesyłkę Sądowi Okręgowemu w Opolu w dniu 24.10.2011 r., kiedy to termin do wniesienia apelacji już upłynął.

21 W zażaleniu na powyższe postanowienie powód domagał się jego uchylenia i nadania apelacji biegu. Podniósł, że z posiadanych przedniego informacji wynika, że apelację składa się do sądu wyższej instancji, co w tym przypadku oznaczało Sąd Apelacyjny we Wrocławiu. Podkreślił, że nie zna przepisów, a jego wniosek o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika nie został uwzględniony. Dodał, że Sąd Okręgowy w Opolu celowo pozbawia go możliwości apelacji, próbując tym samym zatuszować winę, jaką ponosi Sąd Rejonowy w K. K..

22 W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana domagała się jego oddalenia i zasadzenia na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

23 Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

24 Stanowisko Sądu I instancji o konieczności odrzucenia wniesionej przez powoda apelacji należało podzielić.

25 Zgodnie z art. 369 § 1 k.p.c., apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Datą jej wniesienia jest data, w której została ona złożona we właściwym sądzie (post. SN z dnia 24 stycznia 1997 r., II UZ 20/96). Wniesienie apelacji bezpośrednio do sądu drugiej instancji, traktować trzeba jako wniesienie jej do sądu niewłaściwego, przy czym Sąd niewłaściwy ma obowiązek przesłać apelację właściwemu sądowi pierwszej instancji. Oddanie apelacji w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu ( art. 165 § 2), przesyłka powinna być jednak zaadresowana do właściwego sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale połączonych izb z dnia 28 listopada 1987 r. ( III CZP 33/87), o zachowaniu terminu zadecyduje data nadania apelacji przez sąd drugiej instancji w urzędzie pocztowym (tak T. Wiśniewski w: [Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz] LEX 2010 - komentarz do art. 369 k.p.c.).

26 Skarżący otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 26.09.2011 r. ( k. 102), zaś apelację wniósł przez złożenie pisma w administracji Zakładu Karnego w B. w dniu 6.10.2011 r. ( k. 107). W dniu 13.10.2011 r. ( k. 104) apelacja wpłynęła do Biura Podawczego Sadu Apelacyjnego we Wrocławiu. W dniu 18.10.2011 r. Sąd Apelacyjny nadał przesyłkę zawierającą apelację powoda do Sądu Okręgowego w Opolu. Ponieważ termin do wniesienia apelacji przez powoda upłynął w dniu 10.10.2011 r., Sąd I instancji apelację tę odrzucił jako spóźnioną.

27 Wbrew stanowisku skarżącego nie sposób uznać, by apelacja skierowana przez niego do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, została wniesiona do sądu właściwego w rozumieniu przepisu art. 369 § 1 k.p.c. Po ogłoszeniu wyroku w dniu 27 lipca 2011 r., wyrok ten został zgodnie z art. 327 § 2 k.p.c. doręczony pozbawionemu wolności powodowi z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. W pouczeniu tym jednoznacznie wskazano ( k. 84), że „Apelację wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok”, a także, że „Apelację wnosi się bezpośrednio do Sądu Okręgowego w Opolu albo za pośrednictwem poczty w terminie dwutygodniowym od otrzymania wyroku z uzasadnieniem”. Pomimo prawidłowego pouczenia, powód wniósł apelację błędnie do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, nie zaś do sądu, który wydał zaskarżony wyrok - Sądu Okręgowego w Opolu. Zdaniem Sądu Apelacyjnego okoliczność, iż wniosek o przyznanie powodowi pomocy profesjonalnego pełnomocnika został oddalony, w żaden sposób nie umożliwiała ani nie utrudniała powodowi zastosowania się do treści doręczonego mu pouczenia.

28 Przepisy ustawy nie wskazują żadnego terminu, w którym sąd niewłaściwy byłby zobowiązany do przesłania pisma do sądu właściwego, zaś ryzyko, ze czynność ta nie zostanie dokonana w takim czasie, by wniesienie apelacji do właściwego sądu można było uznać za terminowe, spoczywa w całości na stronie, która nie dochowała obowiązku wniesienia apelacji do sądu właściwego. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślenia jednak wymaga, że Sąd Apelacyjny nie miał żadnej możliwości przesłania pisma powoda do sądu właściwego w takim czasie, by termin do wniesienia przez niego apelacji nie upłynął. Przesyłka od powoda wpłynęła bowiem do Biura Podawczego Sądu Apelacyjnego już po upływie terminu do wniesienia przez powoda apelacji.

29 O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., art. 99 k.p. c. i 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

30 Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.