Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 października 2012 r., II AKa 369/12

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 października 2012 r., II AKa 369/12

Tekst

1 Sygn. akt : II AKa 369/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 31 października 2012 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

4 Przewodniczący

5 SSA Michał Marzec

6 Sędziowie

7 SSA Robert Kirejew (spr.)

8 SSA Piotr Pośpiech

9 Protokolant

10 Agnieszka Przewoźnik

11 przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tomasza Janeczka

12 po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. sprawy

13 R. D. s. W. i S., ur. (...) w G.

14 oskarżonego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust 1 i 3 cyt. ust. w zw. z art. 12 kk przy zast. art. 65§1 kk i inne

15 na skutek apelacji obrońcy

16 od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2012 r.

17 sygn. akt. IV K 51/12

18 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

19 2. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Gliwicach) na rzecz adwokata M. W. – Kancelaria Adwokacka w G. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;

20 3. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

21 Sygn. akt II AKa 369/12

Uzasadnienie

22 Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt IV K 2/11, uznał R. D. za winnego popełnienia:

23 -

24 przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które na podstawie art. 55 ust. 3 tejże ustawy przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 2 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 30 złotych;

25 -

26 ciągu trzech przestępstw z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k., za które na podstawie art. 55 ust. 3 tejże ustawy w związku z art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 2 k.k. wymierzył mu jedną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 360 stawek dziennych po 30 złotych; ponadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z tym ciągiem przestępstw orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000,- złotych na rzecz organizacji zwalczającej skutki narkomanii;

27 -

28 ciągu ośmiu przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k., za które na podstawie art. 56 ust. 3 tejże ustawy w związku z art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 4 k.k. wymierzył mu jedną karę grzywny w wysokości 360 stawek dziennych po 30 złotych; ponadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z tym ciągiem przestępstw orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 20.000,- złotych na rzecz organizacji zwalczającej skutki narkomanii, natomiast na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 2.382.500 złotych;

29 -

30 przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k., za które na podstawie art. 59 ust. 1 tejże ustawy w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 3 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; ponadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z tym przestępstwem orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 2.000,- złotych na rzecz organizacji zwalczającej skutki narkomanii, natomiast na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 22.000 złotych;

31 -

32 przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za które na podstawie art. 291 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 4 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 30 złotych;

33 Następnie na podstawie art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. Sąd Okręgowy w Gliwicach wymierzył R. D. karę łączną 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 10 lat i karę łączną grzywny w wymiarze 360 stawek dziennych po 30 złotych, a nadto na zasadzie art. 73 § 2 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.

34 Od opisanego wyroku żadna ze stron nie wniosła apelacji.

35 Po rozpoznaniu kasacji wniesionej od tego orzeczenia przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 332/11, uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o wymierzonej R. D. karze łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i w tej części sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach, a także uchylił rozstrzygnięcie o oddaniu R. D. w okresie próby pod dozór kuratora.

36 Sąd Okręgowy w Gliwicach, po rozpoznaniu w zakresie przekazanym do ponownego rozpoznania sprawy R. D., wyrokiem z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt IV K 51/12, na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone wobec skazanego R. D. wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z 30 marca 2011 r., sygn. akt IV K 2/11 i orzekł wobec niego kary łączne 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 360 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych. Ponadto zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu i obciążono skazanego kosztami sądowymi.

37 Apelację od tego ostatniego wyroku wniósł obrońca skazanego R. D. zarzucając obrazę prawa materialnego, a to art. 60 § 3 k.k. w zw. z art. 60 § 5 k.k. poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że wykonanie kary łącznej w stosunku do R. D. winno się zawiesić. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary, ewentualnie o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Gliwicach.

38 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

39 Apelacja obrońcy skazanego R. D. była oczywiście bezzasadna i nie mogła zostać uwzględniona.

40 Sąd Najwyższy orzekając w tej sprawie w postępowaniu kasacyjnym wyraził nie budzący żadnej wątpliwości pogląd prawny, że zawarty w art. 69 § 3 k.k. zakaz stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności opartego na przepisach art. 60 § 3 – 5 k.k. odnosi się również do sprawcy, o którym mowa w art. 65 § 1 k.k., a takim sprawcą był R. D.. W konsekwencji – wobec tego sprawcy niemożliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym dwa lata. Jednocześnie Sąd Najwyższy nie wzruszył orzeczeń o karach jednostkowych wymierzonych R. D. w wyroku objętym postępowaniem kasacyjnym, co spowodowało, że w zakresie orzeczenia o winie i karach za poszczególne przestępstwa i ciągi przestępstw pierwotny wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach – z dnia 30 listopada 2011 r. – pozostał prawomocny (prawomocność hotyzontalna wyroku).

41 Rozpoznający ponownie tę sprawę Sąd Okręgowy w Gliwicach, zgodnie z przepisem art. 442 § 1 k.p.k., mógł jedynie rozstrzygać w granicach przekazania – tj. orzekać o karze łącznej, a ponadto w tym zakresie był związany, w myśl art. 442 § 3 k.p.k. zapatrywaniem prawnym wyrażonym przez sąd odwoławczy – w tym wypadku sąd kasacyjny (art. 518 k.p.k.).

42 W przedstawionej konfiguracji procesowej Sąd Okręgowy zaskarżonym wyrokiem rozstrzygał o karze łącznej pozbawienia wolności w granicach kary określonych przepisem art. 86 § 1 k.k., tj. od najniższej prawomocnej kary jednostkowej, czyli 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do sumy prawomocnych kar jednostkowych, czyli 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I instancji zastosował zasadę pełnej absorpcji orzekając karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i było to orzeczenie dla skazanego R. D. najkorzystniejsze z możliwych. Sąd Okręgowy nie mógł zastosować warunkowego zawieszenia wykonania do tak orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, gdyż sprzeciwiały się temu przepisy art. 69 § 1 i § 3 k.k. w związku z art. 65 § 1 k.k., a także wyraźne zapatrywanie prawne sądu kasacyjnego – Sądu Najwyższego, potwierdzające brak podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w tym przypadku.

43 Z tych względów apelacja obrońcy postulująca zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec R. D. wbrew przepisom prawa i wbrew jednoznacznemu stanowisku Sądu Najwyższego, który orzekał w tej sprawie, nie mogła zostać uwzględniona i należało ją uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym.

44 Dlatego Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną, a także zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy koszty obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym, zwalniając R. D. od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję.