Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2020 r., II AKa 130/20
wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2020 r., II AKa 130/20Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt: II AKa 130/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 17 czerwca 2020 r.
3 Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:
4 Przewodniczący
5 SSA Alicja Bochenek (spr.)
6 Sędziowie
7 SSA Wojciech Kopczyński
8 SSA Michał Marzec
9 Protokolant
10 Ewelina Polok
11 przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Bielsko-Biała Południe Mateusza Wolnego
12 po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2020 roku sprawy
13 A. B. s. B. i J., ur. (...) w P.
14 oskarżonego o czyn z art. 310 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
15 na skutek apelacji obrońcy
16 od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej
17 z dnia 17 października 2018 roku, sygn. akt III K 96/18
18 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego A. B. od popełniania zarzucanego mu czynu z art. 310 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i kosztami postępowania za I i II instancję obciąża Skarb Państwa;
19 2. na mocy art. 316 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci falsyfikatów banknotów o nominale 200 PLN serii (...) w ilości 7 sztuk, o nominale 200 PLN serii (...) w ilości 6 sztuk, o nominale 200 PLN serii (...) w ilości 6 sztuk, o nominale 200 PLN serii (...) w ilości 7 sztuk oraz 6 sztuk banknotów o nominale 100 PLN serii (...), (...), (...), (...), (...), (...)- przechowywanych w depozycie Departamentu Emisyjno - Skarbcowego Narodowego Banku Polskiego w Warszawie;
20 3. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej) na rzecz adwokata M. S. – Kancelaria Adwokacka w B. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu A. B. w postępowaniu odwoławczym.
21 SSA Wojciech Kopczyński SSA Alicja Bochenek SSA Michał Marzec
Uzasadnienie
22 Formularz UK 2
23 Sygnatura akt
24 II AKa 130/20
25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
26 1
27 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
28 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
29 wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 17 października 2018 roku, sygn. akt III K 96/18
30 1.2. Podmiot wnoszący apelację
31 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
32 ☐ oskarżyciel posiłkowy
33 ☐ oskarżyciel prywatny
34 ☒ obrońca
35 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
36 ☐ inny
37 1.3. Granice zaskarżenia
38 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
39 ☒ na korzyść
40 ☐ na niekorzyść
41 ☒ w całości
42 ☐ w części
43 ☒
44 co do winy
45 ☐
46 co do kary
47 ☐
48 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
49 1.3.2. Podniesione zarzuty
50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
51 ☐
52 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
53 ☐
54 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
55 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
56 ☒
57 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
58 ☒
59 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
60 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
61 ☐
62 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
63 ☐
65 ☐
66 brak zarzutów
67 1.4. Wnioski
68 ☒
69 uchylenie
70 ☒
71 zmiana
72 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
73 2.1. Ustalenie faktów
74 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
75 Lp.
76 Oskarżony
77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
78 Dowód
79 Numer karty
80 2.1.1.1.
81 A. B.
82 wytworzenie przez oskarżonego 32 falsyfikatów banknotów złotych polskich,
83 czyn zarzucony oskarżonemu w pkt 1 aktu oskarżenia, a następnie przypisany w punkcie 1` zaskarżonego wyroku
84 przeprowadzony z urzędu poprzez ujawnienie na rozprawie odwoławczej w trybie 405 § 3 pkt 3 k.p.k. w zw. 458 k.p.k. dowodów rzeczowych w postaci
85 6 falsyfikatów banknotów o nominale 100zł oraz
86 26 falsyfikatów banknotów o nominale 200 zł przechowywanych dotychczas w depozycie NBP
87 k. 263 t. II
88 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
89 Lp.
90 Oskarżony
91 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
92 Dowód
93 Numer karty
94 2.1.2.1.
95 2.2. Ocena dowodów
96 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
97 Lp. faktu z pkt 2.1.1
98 Dowód
99 Zwięźle o powodach uznania dowodu
100 1. wytworzone przez oskarżonego 32 falsyfikaty banknotów złotych polskich,
101 przeprowadzony z urzędu poprzez ujawnienie na rozprawie odwoławczej w trybie 405 § 3 pkt 3 k.p.k. w zw. 458 k.p.k. dowodów rzeczowych w postaci
102 6 falsyfikatów banknotów o nominale 100zł oraz
103 26 falsyfikatów banknotów o nominale 200 zł przechowywanych dotychczas w depozycie NBP
104 dowód ten nie został przeprowadzony przez Sąd I instancji podczas rozprawy głównej, a ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wynikające z konieczności bezpośredniego zapoznania się wytworzonymi przez oskarżonego 32 falsyfikatami banknotów złotych polskich przez skład orzekający, które umożliwia ocenę tych falsyfikatów pod kątem wypełnienie znamion przypisanego oskarżonemu przestępstwa
105 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
106 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
107 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
108 Dowód
109 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
110 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
111 Lp.
112 Zarzut
113 3.1.
114 1. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.pk., polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie dowodów z falsyfikatów 32 banknotów złotych polskich wytworzonych przez oskarżonego oraz wyjaśnień złożonych przez oskarżonego
115 ☒ zasadny
116 ☐ częściowo zasadny
117 ☐ niezasadny
118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
119 Podniesiony zarzut należało ocenić jako zasadny. Istotnie Sąd I instancji w sposób naruszający dyspozycję wyżej wskazanego przepisu postępowania przeprowadził analizę i ocenił dowód w postaci wytworzonych przez oskarżonego 32 falsyfikatów banknotów złotych polskich. Dokonując tej analizy i oceny, Sąd Okręgowy oparł się wyłącznie na dokumentacji fotograficznej dołączonej do protokołu oględzin (k. 25-31) oraz ekspertyzy przedmiotowych falsyfikatów przeprowadzonej przez Głównego Specjalistę Narodowego Banku Polskiego Departamentu Emisyjno - Skarbcowego, który we wnioskach ocenił stopień niebezpieczeństwa wytworzonych przez oskarżonego falsyfikatów jako "łatwy" (k. 35) lub "bardzo łatwy" (k. 36-39). Sąd Okręgowy - jak dowodzi lektura akt sprawy - nie zapoznał się bezpośrednio podczas rozprawy głównej z dowodami rzeczowymi w postaci wytworzonych przez oskarżonego falsyfikatów banknotów, które przechowywane były począwszy od postępowania przygotowawczego w NBP. Natomiast bezpośredni kontakt z omawianymi dowodami rzeczowymi był kluczowy dla dokonania prawidłowej oceny zarówno przedmiotowych falsyfikatów, jak i wyjaśnień oskarżonego oraz jego zachowania w kontekście przypisania mu zarzuconego czynu. Pamiętać należy, że bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego, jak i sądów apelacyjnych wskazuje, że w tego rodzaju sytuacji procesowej z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie - co również podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku kasacyjnego wydanego w niniejszej sprawie - w pierwszej kolejności ustalić należy, czy ze względu na stopień niebezpieczeństwa falsyfikatów, uznanych przez eksperta NBP za "łatwy" lub "bardzo Łatwy" doszło do podrobienia pieniędzy w warunkach umożliwiających puszczenie ich w obieg jako autentyczne. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, falsyfikaty banknotów wytworzone przez oskarżonego warunku tego nie spełniały. Nie jest bowiem możliwe, aby "banknoty" te zostały przez nawet niedoświadczonego człowieka, w normalnych okolicznościach, uznane za oryginalne. Dokonując tej oceny pamiętać należy, że przedmiotem ochrony czynu zabronionego z art. 310 k.k. jest niezakłócony i bezpieczny obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi. Zatem o podrobieniu pieniędzy możemy mówić dopiero wówczas, gdy wykonano taką imitację, że mogła ona uchodzić za oryginał. Sprawca musi bowiem obejmować swym zamiarem wytworzenie rzeczywistego falsyfikatu pieniądza, mającego stanowić substytut w obrocie finansowym, nie zaś rekwizytu przeznaczonego do innych , wymyślonych przez sprawcę zastosowań i zadań (por. wyrok SA w Gdańsku z dnia10 lipca 2019r. , II AKa 165/19). Natomiast - już nawet w ocenie Sądu I instancji, jak wynika z treści pisemnego uzasadnienia - "jakość wytworzonych przez oskarżonego falsyfikatów, była w istocie prymitywna. W protokole oględzin banknotów wskazano, że nie odpowiadają one wyglądem oryginalnym banknotom, widoczne są różnice w strukturze materiału, kolorystyce, odwzorowania na banknotach posiadają niewyraźne cyfry i litery, różnią się one między sobą wymiarami, widoczne są różnice, to jest przesunięcie nadruku pomiędzy awersem a rewersem (k.6). W ekspertyzach sporządzonych przez specjalistę NBP przyjęto, że stopień niebezpieczeństwa tych falsyfikatów był łatwy bądź bardzo łatwy (k. 35-39)" - k. 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Pomimo tak wysoce krytycznej oceny jakości przedmiotowych falsyfikatów, Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że "oskarżony przywiózł je ze sobą w dniu 13 listopada 2017 roku do B. na umówione spotkanie z domniemaną 14- latką" i miał "chęć puszczenia ich w obieg, to jest przekazania ich tej dziewczynie za usługi seksualne. Wręczenie tego rodzaju falsyfikatów banknotów osobie 14 letniej, z którą oskarżony w swoim mniemaniu umówił się w B., mogło z uwagi na jej brak doświadczenia, obdarzenie oskarżonego zaufaniem, czy inne okoliczności towarzyszące tego rodzaju intymnemu spotkaniu, doprowadzić do przyjęcia tych banknotów i niezorientowania się od razu przez tę dziewczynę, że wręczono jej banknoty sfałszowane" - k. 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Cytowane powyżej argumenty Sądu Okręgowego aczkolwiek logiczne, muszą zostać ocenione jako nieuprawnione, bowiem pozostają w sprzeczności ze wszystkimi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Oskarżony w złożonych wyjaśnieniach podał całkowicie inny cel wydrukowania przez siebie omawianych falsyfikatów banknotów. Zaprezentowanej przez Sąd Okręgowy tezie przeczą także załączone do akt sprawy wydruki korespondencji mailowej i odpisy wiadomości sms- owych pomiędzy oskarżonym, a domniemaną 14 - latką, a także treść zeznań złożonych przez A. F. (która w rozmowach z oskarżonym podawała się za ową "14 latkę) zawartych w protokole ustnego zawiadomienia o przestępstwie (k. 80 -82, 144), w których wyżej wymieniona w sposób jednoznaczny wskazała, że: " ja od tego mężczyzny niczego nie oczekiwałam, nie mówiłam mu żeby za sex mi zapłacił lub mnie utrzymywał". Zatem, żaden dowód nie wskazuje na to, aby oskarżony wydrukował przedmiotowe falsyfikaty, aby nimi zapłacić "za sex" domniemanej 14 latce, jak to przyjął Sąd I instancji uzasadniając zamiar z jakim miał działać oskarżony w zakresie przypisanego mu przestępstwa. Tym samym nieuprawnionym była odmowa dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim wskazał na powód wydrukowania falsyfikatów przedmiotowych banknotów, albowiem żaden przeprowadzony przez Sąd Okręgowy dowód nie obalił jego twierdzeń, a argumenty przytoczone przez Sąd na tę okoliczność stały w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W związku z powyższym, brak jakichkolwiek podstaw dowodowych uzasadniających twierdzenie, że oskarżony wytworzył falsyfikaty banknotów złotych polskich po to, aby puścić je w obie, uiszczając nimi "14 latce zapłatę za usługi seksualne ".
120 W świetle powyższej argumentacji, jako zasadny należało ocenić zarzut naruszenia przez Sąd dyspozycji art. 7 k.p.k., w zakresie w jakim zarzut ten podniósł obrońca oskarżonego.
121 Wniosek
122 - o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu
123 - alternatywny wniosek o uchylenie sprawy i przekazanie jej do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji
124 ☒ zasadny
125 ☐ częściowo zasadny
126 ☒ niezasadny
127 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
128 W świetle wyżej zaprezentowanej argumentacji, wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu należało uznać za zasadny.
129 Niezasadny był natomiast alternatywny wniosek o uchylenie sprawy i przekazanie jej do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, bowiem Sąd Apelacyjny po uzupełnieniu materiału dowodowego dysponował pełnym materiałem dowodowym do merytorycznego rozpoznania sprawy. Tym samym, nie wystąpiły podstawy określone w art. 437 §2 k.p.k., pozwalające na to, aby zaskarżony wyrok uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
130 3.2.
131 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający istotny wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że:
132 - doszło do podrobienia w rozumieniu art. 310 § 1 k.k. środków pieniężnych w postaci banknotów o nominale 100 złotych i 200 złotych, podczas gdy stopień podobieństwa wytworzonych banknotów do oryginału jest na tyle mały, iż każdy człowiek, nawet niedoświadczony, w niesprzyjających warunkach pogodowych i oświetleniowych mógłby od razu przekonać się o nieprawdziwości wręczonego mu jako pieniądz przedmiotu, co potwierdzają okoliczności ich wytworzenia, na zwykłym papierze niepodlegającym ograniczeniom, natomiast stopień niebezpieczeństwa tych falsyfikatów był łatwy, bądź bardzo łatwy, wytworzone falsyfikaty nie zawierały żadnych zabezpieczeń, ich powierzchnia była mniejsza niż powierzchnia banknotów autentycznych, brak było numeracji pionowej, strona poprzednia była odwrócona w stosunku do strony odwrotnej o 180 stopni, a szata graficzna strony odwrotnej banknotu była przesunięta;
133 - oskarżony przewoził kopie banknotów w celu wprowadzenia ich do obrotu w rozumieniu art. 310 § 2 k.k. podczas, gdy jak wskazano wyżej, wprowadzenie ich do obrotu nie było możliwe, a ponadto oskarżony, jak wynika z jego spójnych i wiarygodnych wyjaśnień, nie miał zamiaru wprowadzenia banknotów do obiegu poprzez zapłatę za usługi seksualne, a jedynym celem ich wytworzenia była chęć posiadania rekwizytu, który wręczyłby napastnikowi podczas ewentualnej kolejnej napaści na jego osobę
134 ☒ zasadny
135 ☐ częściowo zasadny
136 ☐ niezasadny
137 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
138 Podniesiony zarzut należało ocenić jako zasadny. W istocie, przeprowadzone przez Sąd odwoławczy oględziny wytworzonych przez oskarżonego falsyfikatów banknotów, w połączeniu w wykonaną przez biegłego ekspertyzą, prowadzą do nieodpartego wniosku, że z uwagi na sposób wykonania tychże falsyfikatów, brak staranności przy wykonywaniu nawet czynności technicznych, jak chociażby nierówne ich wydrukowanie i przycięcie, a nadto różniący ich kolor od banknotów autentycznych, papier na którym zostały wydrukowane, brak jakichkolwiek nawet podróbek zabezpieczeń, na niektórych "banknotach" odwrócony rewers w stosunku do awersu i wiele innych istotnych elementów różniących wykonane przez oskarżonego falsyfikaty od oryginalnych banknotów, wyklucza możliwość użycia ich jako autentycznych, legalnych środków płatniczych. A przecież - jak słusznie zauważył SA w Gdańsku w wyroku z10.07.2010r., sygn. akt II AKa 165/19 - "prawidłowa interpretacja znamion czynu zabronionego z art. 310 § 1 k.k. , a w szczególności znamienia czynności wykonawczej, polegającej na "podrobieniu" polskiego pieniądza, musi prowadzić do jedynego możliwego wniosku, że sprawca swym zamiarem obejmuje wytworzenie rzeczywistego falsyfikatu pieniądza, mającego stanowić jego substytut w obrocie finansowym, nie zaś jedynie rekwizyt, przeznaczony do innych wymyślonych przez sprawcę zachowań i zadań. Podrobieniem będzie wykonanie takiej imitacji, aby mogła ona uchodzić za oryginał". Zatem fałszerstwo, które nie może przynieść - jak w niniejszej sprawie - efektu w postaci wprowadzenia w obieg pieniądza, nie stanowi przestępstwa z art. 310 k.k.
139 Wniosek
140 - o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu
141 - alternatywny wniosek o uchylenie sprawy i przekazanie jej do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji
142 ☒ zasadny
143 ☐ częściowo zasadny
144 ☒ niezasadny
145 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
146 W świetle wyżej zaprezentowanej argumentacji, wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu należało uznać za zasadny.
147 Niezasadny był natomiast alternatywny wniosek o uchylenie sprawy i przekazanie jej do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, bowiem Sąd Apelacyjny po uzupełnieniu materiału dowodowego miał pełne postawy do merytorycznego rozpoznania sprawy. Tym samym nie wystąpiły podstawy określone w art. 437 § 2 k.p.k., aby zaskarżony wyrok uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
148 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
149 4.1.
150 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
151 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
152 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
153 5.1.1.
154 Przedmiot utrzymania w mocy
155 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
156 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
157 5.2.1.
158 Przedmiot i zakres zmiany
159 Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 17 czerwca 2020 roku, sygn. akt II AKa 130/20,
160 1. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego A. B. od popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 310 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i kosztami postępowania za I i II instancję obciążył Skarb Państwa.
161 2. na mocy art. 316 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci wytworzonych przez oskarżonego falsyfikatów banknotów 100 zł i 200 zł, przechowywanych w depozycie Departamentu Emisyjno - Skarbcowego NBP w Warszawie.
162 Zwięźle o powodach zmiany
163 Jak wyżej w części 3 uzasadnienia niniejszego wyroku wskazano, odpowiadając na zarzuty postawione przez obrońcę oskarżonego, w świetle zgromadzonego, przeprowadzonego i prawidłowo ocenionego materiału dowodowego , oskarżony nie dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa, co skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku i uniewinnieniem oskarżonego A. B. od popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 310 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
164 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
165 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
166 5.3.1.1.1.
168 Zwięźle o powodach uchylenia
169 5.3.1.2.1.
170 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
172 Zwięźle o powodach uchylenia
173 5.3.1.3.1.
174 Konieczność umorzenia postępowania
176 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
177 5.3.1.4.1.
179 Zwięźle o powodach uchylenia
180 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
181 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
182 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
183 Przytoczyć okoliczności
184 6. Koszty Procesu
185 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
186 Przytoczyć okoliczności
187 punkt 1 wyroku
188 w związku uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, Sąd Apelacyjny kosztami postępowania za I i II instancję obciążył Skarb Państwa
189 punkt 3 wyroku
190 ponieważ oskarżony miał ustanowionego obrońcę z urzędu, zostały zasądzone od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Bielsku - Białej) na rzecz adw. M. S. koszty obrony oskarżonego z urzędu w wysokości 738 złotych, w tym 23 % podatku VAT.
191 7. PODPIS
192 SSA Wojciech Kopczyński SSA Alicja Bochenek SSA Michał Marzec
193 1.3. Granice zaskarżenia
194 Kolejny numer załącznika
195 1
196 Podmiot wnoszący apelację
197 obrońca oskarżonego A. B.
198 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
199 wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 17 października 2018 roku, sygn. akt III K 96/18
200 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
201 ☒ na korzyść
202 ☐ na niekorzyść
203 ☒ w całości
204 ☐ w części
205 ☒
206 co do winy
207 ☐
208 co do kary
209 ☐
210 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
211 1.3.2. Podniesione zarzuty
212 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
213 ☐
214 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
215 ☐
216 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
217 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
218 ☒
219 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
220 ☒
221 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
222 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
223 ☐
224 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
225 ☐
227 ☐
228 brak zarzutów
229 1.4. Wnioski
230 ☒
231 uchylenie
232 ☒
233 zmiana