Wyrok z dnia 27 maja 1998 r., IV SA 1130/96

wyrok z dnia 27 maja 1998 r., IV SA 1130/96

Tekst

TEZY

1 Jedno zdanie, mające zastąpić uzasadnienie, nie niesie żadnej merytorycznej treści. Brak w motywach decyzji jakiegokolwiek ustosunkowania się do zarzutów odwołania, brak w aktach sprawy podstawowych dokumentów i dowodów w sprawie /decyzji o wstrzymaniu robót, protokołu stwierdzającego wykonanie zaleconych w decyzji tej robót, protokołu stwierdzającego stan zaawansowania robót w dacie orzekania o zezwoleniu na ich kontynuację/ pozwalających na ocenę prawidłowości decyzji organu I instancji uzasadnia nie tylko uznanie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania odwoławczego, ale jednocześnie daje podstawę do stwierdzenia, że przy tego rodzaju postępowaniu pod znakiem zapytania pozostają gwarancje wynikające z zasady dwuinstancyjności /art. 15 Kpa/.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Barbary C. na decyzję Wojewody C. (...) w przedmiocie wznowienia robót budowlanych - uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

3 Wojewoda decyzją z dnia 22 maja 1996 r. wydaną w związku z wniesieniem odwołania przez Barbarę C. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego, zezwalającej na wznowienie robót przy budowie budynku mieszkalnego w N. na działce Magdaleny W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie tej decyzji organ odwoławczy zawarł w jednym zdaniu o następującej treści: "Rozpatrując całość akt sprawy organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji."

4 Skargę na tę decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Barbara C., która powtarza zamieszczone w odwołaniu liczne zarzuty dotyczące miejsca i sposobu wznoszenia budynku Magdaleny W.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 W sprawie niniejszej za niezbędne i celowe należało uznać przypomnienie, że zasadą administracyjnego postępowania odwoławczego jest to, że organ odwoławczy rozpatruje ponownie sprawę co do jej istoty. Oznacza to, że w sprawie, w której wniesione zostało odwołanie - organ odwoławczy powtórnie ocenia materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji, a w przypadku stwierdzenia, że materiał ten jest niewystarczający dla wydania decyzji - przeprowadza dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie /art. 136 Kpa/. Do tego postępowania mają zastosowanie wszystkie zasady postępowania administracyjnego, w tym zasada praworządności i dochodzenia w postępowaniu do prawdy obiektywnej /art. 7 Kpa/, znajdująca rozwinięcie w unormowaniach art. 77 par. 1, art. 80-81 Kpa. Dopiero tak przeprowadzone postępowanie odwoławcze pozwala na dokonanie oceny, czy decyzja organu I instancji odpowiada prawu czy też wydana została z jego naruszeniem oraz na wydanie stosownej decyzji, w której uzasadnieniu organ odwoławczy obowiązany jest zawrzeć wszystkie elementy uzasadnienia wskazane w art. 107 Kpa.

7 W sprawie niniejszej decyzja organu odwoławczego wydana została z istotnym naruszeniem przepisów prawa procesowego, mającym wpływ na wynik sprawy. Jedno zdanie, mające zastąpić uzasadnienie, nie niesie żadnej merytorycznej treści. Nie wiadomo więc, czym kierował się organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję. Brak w motywach decyzji jakiegokolwiek ustosunkowania się do zarzutów odwołania, brak w aktach sprawy podstawowych dokumentów i dowodów w sprawie /decyzji o wstrzymaniu robót, protokołu stwierdzającego wykonanie zaleconych w decyzji tej robót, protokołu stwierdzającego stan zaawansowania robót w dacie orzekania o zezwoleniu na ich kontynuację/ pozwalających na ocenę prawidłowości decyzji organu I instancji uzasadnia nie tylko uznanie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania odwoławczego, ale jednocześnie daje podstawę do stwierdzenia, że przy tego rodzaju postępowaniu pod znakiem zapytania pozostają gwarancje wynikające z zasady dwuinstancyjności /art. 15 Kpa/.

8 Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzekł jak w sentencji.