Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2004 r., OSK 304/04

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2004 r., OSK 304/04

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms /spr./ Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka Leszek Włoskiewicz Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. w T. Oddział Zakład Gazowniczy w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 stycznia 2004 r. sygn. akt SA/Rz 1200/03 w sprawie ze skargi K. i E. D. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów do przesyłania gazu 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od skarżących K. i E. D. na rzecz K. Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. w T. Oddział Zakład Gazowniczy w R.

Uzasadnienie

2 K. Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. w T. Oddział - Zakład Gazowniczy w R. w skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 stycznia 2004 r., sygn. akt SA/Rz 1200/03, którym uwzględniono skargę K. i E. D. i stwierdzono nieważność decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 9 maja 2003 r. zezwalającej Spółce na wejście na nieruchomość K. i E. D., położoną w R., oznaczoną jako działka nr [...], celem wykonania robót związanych z budową sieci gazowej. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 124 w związku z art. 112 ust.l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.), ponieważ stosownie do tych przepisów można w drodze decyzji ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości przez zezwolenie na zakładanie lub przeprowadzenie na nieruchomości określonych urządzeń, jednakże dotyczy to tylko nieruchomości położonych na obszarze przeznaczonym w planach miejscowych na cele publiczne. Zdaniem Sądu z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy wynika jednoznacznie, że działka K. i E. D. według planu zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie projektowanego budownictwa jednorodzinnego, a wobec tego nie są to cele publiczne w rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Oznacza to wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, wyczerpującym dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

3 W skardze kasacyjnej jako podstawy kasacyjne zostały wskazane:

4 1) naruszenie art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

5 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

6 poz. 1270) powodujące nieważność postępowania, o której mowa w

7 art. 183 § 2 pkt 2 tej ustawy, ponieważ za K. Spółkę w toku

8 postępowania sądowego występowała osoba, która nie była

9 należycie umocowana do jej reprezentowania,

10 2) naruszenie art. 106 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu

11 przed sadami administracyjnymi, poprzez zaniechanie

12 przeprowadzenia dowodu w celu wyjaśnienia istotnych wątpliwości

13 wynikających z zestawienia decyzji o warunkach zabudowy i

14 zagospodarowania terenu z decyzją organu pierwszej instancji

15 wydaną w tej sprawie, w której stwierdza się, że gazociąg został

16 zaprojektowany zgodnie z założeniami miejscowego planu

17 zagospodarowania przestrzennego S. w

18 pasie drogowym drogi publicznej,

19 3) naruszenie art. 124 w związku z art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 21

20 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez wadliwą

21 wykładnie tych przepisów i przyjęcie stanowiska, że ograniczenie

22 sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w tych

23 przepisach może dotyczyć wyłącznie nieruchomości, które znajdują

24 się na obszarach przeznaczonych w planie zagospodarowania na

25 cele publiczne.

26 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną zważył, co następuje:

27 Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut nieważności postępowania, z przyczyn o których mowa w art. 183 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) jest uzasadniony. Wskazany przepis stanowi, że nieważność postępowania zachodzi, gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany.

28 Na tą podstawę nieważności wskazano w skardze kasacyjnej, podnosząc, że występujący w toku postępowania sądowego jako pełnomocnik Spółki A. W. nie mógł być pełnomocnikiem Spółki w postępowaniu sądowym i nie został przez nią umocowany do występowania przed Sądem jako pełnomocnik Spółki (stanowi to naruszenie art. 35 § 1 i 2 oraz art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

29 Z akt sprawy wynika, że za wnoszącą skargę kasacyjną Spółkę przed sądem pierwszej instancji' działał wyłącznie A. W., który był zawiadamiany o czynnościach sądowych, składał pisma w postępowaniu sądowym i brał udział w rozprawie, pomimo że nie dołączył do akt sprawy wymaganego pełnomocnictwa. Z dołączonego do akt sprawy dokumentu zatytułowanego pełnomocnictwo (k. 31 akt sądowych) wynika zaś, że K. Spółka Gazownictwa w T. Oddział - Zakład Gazowniczy w R. upoważniła A. W. do występowania w postępowaniu administracyjnym. W dokumencie tym zamieszczono stwierdzenie, że to pełnomocnictwo ustaje z chwilą zakończenia postępowania. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wnoszący skargę kasacyjną podniósł ponadto, że A. W. jest prezesem Spółdzielni, która ubiega się doprowadzenie gazu do budowanych przesz Spółdzielnię budynków.

30 W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że A. W. nie był należycie umocowanym pełnomocnikiem strony, co uzasadnia stwierdzenie, że zachodzi nieważność postępowania, w którym został wydany zaskarżony wyrok, w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

31 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

32 Uchylenie zaskarżonego wyroku z powodu nieważności postępowania sprawia, że nie jest celowe odniesienie się do pozostałych podstaw kasacyjnych wskazanych w skardze kasacyjnej, ponieważ zawarte w nich zarzuty powinny być w pierwszej kolejności rozważone przez Sąd pierwszej instancji.

33 Na podstawie art. 207 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od skarżących K. i E. D. na rzecz wnoszącej skargę kasacyjną Spółki, o których mowa w art. 203 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skarżący w żadnej mierze nie przyczynili się do powstania okoliczności, które były przyczyną nieważności postępowania sądowego.