Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2011 r., I OZ 344/11
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2011 r., I OZ 344/11Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 11/11 o wymierzeniu grzywny Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sprawie z wniosku M. O. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania sądowi skargi z dnia 30 września 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 11/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywnę w wysokości 3.224,98 zł za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.
3 W uzasadnieniu wskazano, iż skarga M. O. z dnia 30 września 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 4 października 2010 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy upływał zatem w dniu 3 listopada 2010 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu w dniu 11 stycznia 2011 r., a wiec ponad dwa miesiące po terminie.
4 Jednocześnie Sąd I instancji podkreślił, że podniesione przez organ okoliczności nie usprawiedliwiają w żaden sposób zaistniałego w sprawie opóźnienia. Duża ilość skarg, zwolnienia lekarskie pełnomocnika organu, czy też rezygnacja ze współpracy z kancelarią zapewniającą obsługę organu dotychczasowych prawników, należą do kategorii wewnętrznych problemów organu i obsługującej go kancelarii, które nie powinny w żaden sposób wpływać na terminową realizację obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.
5 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podnosząc w szczególności, że obowiązek wywołany wniesieniem skargi – mimo uchybienia terminowi – został wykonany przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny i przed wydaniem postanowienia w tym przedmiocie.
6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
7 Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
8 Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.
9 Jak wynika z akt sprawy Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej niewątpliwie uchybił określonemu terminowi. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
10 Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. W świetle powyższego stanowisko organu, że przekazanie skargi nawet po terminie, ale przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny, może skutkować uchyleniem postanowienia, nie zasługuje na uwzględnienie.
11 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 54 (§ 1, § 2)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 55 (§ 1)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 154 (§ 6)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 184
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 197 (§ 2)
Cytowane w
Cytowane w 22 orzeczeniach.
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 lipca 2015 r., II SO/Łd 11/15
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 lipca 2015 r., II SO/Łd 13/15
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2014 r., III SO/Gd 13/14
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2014 r., III SO/Gd 9/14
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2014 r., III SO/Gd 8/14
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2014 r., IV SO/Wr 3/14
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2014 r., III SO/Łd 3/14
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2013 r., II SO/Łd 15/13
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 czerwca 2013 r., II SO/Łd 6/13
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 marca 2013 r., II SO/Łd 10/12
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2013 r., IV SO/Wr 29/12
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 grudnia 2012 r., III SO/Łd 5/12
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 kwietnia 2012 r., IV SO/Po 1/12
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2012 r., III SO/Wa 36/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 stycznia 2012 r., III SO/Łd 3/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2011 r., II SO/Gd 9/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2011 r., III SO/Kr 21/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2011 r., III SO/Łd 2/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 listopada 2011 r., II SO/Go 11/11
- Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2011 r., II SO/Gd 6/11