Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19

Sentencja

1 Dnia 17 kwietnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1379/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1379/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę skarżącej Wspólnoty na zaskarżoną decyzję, wskazując, że w niniejszej sprawie bezskutecznie upłynął wyznaczony stronie skarżącej termin do przedłożenia dokumentów wykazujących umocowanie do wniesienia skargi i sposób reprezentacji strony skarżącej. Nieuzupełnienie powyższego braku uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Bez wpływu na upływ wyznaczonego terminu pozostaje fakt, że przed jego upływem strona skarżąca zwróciła się o jego przedłużenie. Wniosek w tym zakresie jest niedopuszczalny, o czym orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 1379/18.

3 Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła skarżąca Wspólnota, podnosząc, że Sąd zażądał od niej przedłożenia dokumentów, które w rzeczywistości nie istnieją i nie mogły zostać przedłożone, ponieważ Wspólnota nie posiada ani wpisu do KRS, ani statutu. Zarząd został ustanowiony w umowach sprzedaży lokali mieszkaniowych oraz dokonano odpowiedniego wpisu do księgi wieczystej, ujawniając osobę "zarządcy". Wypis z księgi wieczystej jest zupełnie innym dokumentem niż odpis z KRS. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1325/15, wyjaśnił, że zarząd lub zarządca ustanowiony w trybie art. 18 § 1 lub art. 18 ust. 3 ustawy o własności lokali może reprezentować Wspólnotę w sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej. W przedmiotowej spawie mamy niewątpliwie do czynienia z taką sytuacją. Ustawodawca w ww. ustawie nie wymaga jednak wpisu Wspólnoty do Krajowego Rejestru Sądowego ani do posiadania przez nią statutu. Sąd powinien był zatem jedynie zasugerować przedłożenie np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego i/lub statutu, a nie żądać przedłożenie tych dokumentów poprzez ich wymienienie. Biorąc pod uwagę fakt, że rejestr KRS jest jawny, Sąd sam mógł ustalić, że Wspólnota nie jest do niego wpisana.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

6 Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., dokument, wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego (por. wyroki NSA: z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05 i z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91; postanowienia NSA: z 17 października 2007 r., I FSK 902/07 i z 12 września 2007 r., II OSK 1152/07 oraz uchwała SN z 30 marca 2006 r., III CZP 14/06). Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

7 W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że skarżąca Wspólnota nie uzupełniła braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Brak dokładnego sprecyzowania przez Sąd, o jaki konkretnie dokument chodzi, tj. aktu notarialnego stanowiącego umowę o ustanowieniu odrębnej własności lokali bądź odpisu z księgi wieczystej, nie zmienia tej oceny. W tym bowiem zakresie w skardze wskazano jedynie, że wnoszącym skargę jest "Wspólnota Mieszkaniowa L. – Zarząd A. B.". Pod skargą podpisał się A. B.. W tych warunkach z wniesionej skargi nie wynikało w jakim trybie został powołany do pełnienia zarządu Wspólnoty A. B., tj. czy zarząd ten został ustanowiony w trybie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali bądź na podstawie podjętych uchwał w trybie art. 18 ust. 2a lub art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Dopiero w zażaleniu Wspólnota wyjaśniła, że zarząd został ustanowiony w umowach sprzedaży lokali mieszkaniowych, tj. w trybie art. 18 ust. 1 ww. ustawy, czego potwierdzeniem jest stosowny wpis w księdze wieczystej. Trudno w takiej sytuacji uznać za uzasadnioną argumentację Wspólnoty, jakoby Sąd sam miał ustalać w jakim trybie został powołany zarząd i ewentualnie w tym zakresie uzyskać stosowne dokumenty. Poza tym trudno uznać, że osoba fizyczna sprawująca zarząd nie posiadała wystarczającej wiedzy, pozwalającej na przedstawienie Sądowi stosownych dokumentów, z których wynika sposób umocowania do reprezentowania skarżącej Wspólnoty. Czynność procesowa w tym zakresie nie wymaga wiedzy specjalnej, ponieważ związana jest ze zwykłym funkcjonowaniem Wspólnoty Mieszkaniowej. Dla celów dowodowych, każda prawna czynność zarządu (np. jednoosobowego) wymaga potwierdzenia stosownym dokumentem, z którego wynika sposób reprezentacji wspólnoty mieszkaniowej. Jeżeli zarząd Wspólnoty miał w tym zakresie wątpliwości, to mógł zasięgnąć informacji także w Sądzie. Poza tym w okolicznościach niniejszej sprawy, brak przedstawienia stosownych dokumentów uzasadniano zbyt krótkim terminem i koniecznością wystąpienia do administratora budynku, tj. M. Sp. z o.o., celem uzyskania żądanych dokumentów. Dlatego zawnioskowano o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Sąd zaś wniosek ten postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r. odrzucił jako niedopuszczalny na podstawie art. 84 p.p.s.a., ponieważ terminy ustawowe, a do takich zalicza się termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, w odróżnieniu od terminów sądowych, nie podlegają przedłużaniu.

8 Z tych względów, na podstawie 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.