Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2013 r., II GZ 340/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2013 r., II GZ 340/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T W I S.A. w E na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09 w przedmiocie odmowy wykładni wyroku w sprawie ze skargi T W I S.A. w E na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem zaskarżonym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w O odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

3 w O z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 352/09, w sprawie ze skargi T W I S.A. w E na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

4 Sąd I instancji stwierdził, że konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy.

5 Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości nie powinna budzić zarówno sentencja jak i uzasadnienie wyroku.

6 Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem wniosku zgłaszanego w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., mają być wątpliwości odnoszące się do orzeczenia, nie zaś wyjaśnienie sposobu dalszego postępowania w sprawie administracyjnej i sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ewentualne zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu mogły być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o wykładnię orzeczenia. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, zapadłym po wyroku z dnia 27 maja 2009 r., strona miała możliwość zaskarżenia aktu (decyzji) organu we właściwym trybie i terminie.

7 W zażaleniu na powyższe postanowienie T W I S.A. w E wniosła o jego uchylenie i dokonanie wykładni wyroku. Zdaniem skarżącej możliwe są dwie interpretacje wyroku z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt

8 I SA/Ol 352/09 - jedna, zgodnie z którą decyzje ZUS zostały uchylone w całości i druga, zgodnie z którą zostały one uchylone w części.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. "sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym".

12 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym przedmiotowe zażalenie, z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku w takim składzie, jaki był właściwy do wydania orzeczenia, o którego wykładnię chodzi w sprawie (zob. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 170/10, z dnia 24 maja 2006 r. o sygn. akt I OZ 668/06 oraz z dnia 15 lutego 2007 r. o sygn. akt II FZ 12/07 treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych umieszczonej na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W miarę możliwości o wykładni powinien decydować ten sam skład orzekający, który wydał orzeczenie, przy czym przepisy przewidują, że w przypadkach losowych dopuszczalna jest zmiana sędziego (zob. § 26 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 169, poz. 1646). W doktrynie wskazuje się, że regulacja zawarta w art. 158 p.p.s.a. stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 16 § 2 p.p.s.a. zasady, że sąd na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego (por. komentarz do art. 158 p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011 r.).

13 Na gruncie rozpatrywanej sprawy podkreślenia wymaga, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09, został wydany w składzie trzech sędziów. Natomiast zaskarżone postanowienie odmawiające dokonania wykładni tego wyroku zostało wydane w składzie jednego sędziego. W świetle przedstawionych wyżej uwag stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09, zostało podjęte w składzie sprzecznym z przepisami prawa. Okoliczność ta stanowi przesłankę nieważności postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., którą Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany uwzględnić z urzędu (art. 183 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

14 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.