Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r., II OZ 640/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r., II OZ 640/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 o oddaleniu wniosku o rozstrzygnięciu wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 wydanego w sprawie ze skargi J. R. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Ś. i części sołectwa Ś., gmina C. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek M. S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że prawomocnym wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność zaskarżonej przez J. R. uchwały nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Ś. i części sołectwa Ś., gmina C.

4 We wniosku z 22 lutego 2017 r. M. S. wniósł o rozstrzygnięcie z urzędu wątpliwości co do treści powyższego wyroku poprzez odpowiedź na pytanie, czy wraz ze stwierdzeniem nieważności uchwały z [...] stycznia 2010 r., stwierdzeniu nieważności uległa również uchwała Rady Miasta C. z [...] listopada 2013 r. nr [...] w sprawie zmiany nr 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Ś. i części sołectwa Ś., gmina C.

5 Sąd powołał przepis art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. i wskazał, że w doktrynie wskazuje się, że sąd może dokonać wykładni wyroku zarówno z urzędu jak i na wniosek strony.

6 Sąd stwierdził, że skoro M. S. nie był stroną toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a prawomocnym postanowieniem z [...] listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił dopuszczenia go do udziału

7 w postępowaniu w charakterze uczestnika, to wnioskodawca nie miał uprawnienia

8 do wystąpienia z żądaniem dokonania wykładni wyroku i jego wniosek należało oddalić.

9 Jednocześnie oceniając konieczność wykładni wyroku z urzędu Sąd podniósł,

10 iż potrzeba taka zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Tymczasem wyrok wydany

11 w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, jest sformułowany w sposób jasny i zrozumiały, nie ma także wątpliwości co do przedmiotu sprawy, a co za tym idzie zakresu, w jakim orzekał Sąd stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały. Dlatego też nie było podstaw do dokonania wykładni opisanego na wstępie wyroku.

12 Z tych względów Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek na podstawie art. 158 p.p.s.a.

13 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. S., wnosząc o jego zmianę i dokonanie wykładni powyższego wyroku w opisanym jak we wniosku zakresie. Podniesiono, że w dniu [...] listopada 2013 r. uchwałą nr [...] Rada Miasta C. podjęła zmianę nr 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Ś. i części sołectwa Ś., gmina C. W ocenie Burmistrza Miasta i Gminy C. po stwierdzeniu nieważności ww. planu nadal obowiązuje ww. zmiana planu. Z kolei w przekonaniu skarżącego wraz ze stwierdzeniem nieważności planu miejscowego z 2010 r. wyeliminowane z obrotu prawnego zostały również wszelkie jego zmiany, albowiem zmiana, czy też nowelizacja aktu prawnego nie ma bytu samodzielnego, ale ich istnienie jest ściśle powiązane z istnieniem aktu prawnego, do którego owe nowelizacje zostały wprowadzone. W rezultacie, uchwała Rady Miasta C. z dnia [...] listopada nr [...] utraciła swój byt prawny. Skarżący wskazał, że wyjaśnienie powyższej kwestii jest dla niego niezwykle istotne, albowiem jest właścicielem ponad 140 działek usytuowanych w miejscowości Ś., gmina C., na terenie objętym przedmiotowym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

14 M. S. wskazał, że zawarł przedwstępną umowę sprzedaży tych działek, która to umowa na skutek stwierdzenia wyrokiem WSA w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2016 r. nieważności uchwały Rady Miejskiej w C. z [...] stycznia 2010 r. nr [...] nie może dojść do skutku. Zdaniem skarżącego działki te utraciły swoje dotychczasowe przeznaczenie (stały się działkami rolnymi) i przestały być atrakcyjne dla kupującego, co z kolei spowodowało znaczną szkodę po jego stronie. W ocenie skarżącego we wniosku z dnia 20 lutego 2017 r. wskazał, wbrew twierdzeniom Sądu, jakie wątpliwości interpretacyjne wiążą się z przedmiotowym orzeczeniem, a dotyczą one tego, czy Gmina może wystawiać stosowne zaświadczenia, wypisy i wyrysy ze zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, skoro została stwierdzona nieważność przedmiotowego planu. W konsekwencji tego również skarżący nie może sfinalizować z kontrahentem przedwstępnej umowy sprzedaży, do której dokonania zobowiązał się pod rygorem zapłaty zadatku w podwójnej wysokości.

15 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Zażalenie jest zasadne.

17 Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

18 Z tego przepisu wynika, że sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku w takim składzie, jaki był właściwy do wydania orzeczenia, o którego wykładnię chodzi w sprawie (zob. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GZ 340/13, LEX nr 1344671; z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 626/17, CBOIS). W miarę możliwości o wykładni powinien decydować ten sam skład orzekający, który wydał orzeczenie, przy czym z przyczyn losowych lub z powodu przeszkód prawnych dopuszczalna jest zmiana składu orzekającego (zob. § 27 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1177). W doktrynie wskazuje się, że regulacja zawarta w art. 158 p.p.s.a. stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 16 § 2 p.p.s.a. zasady, że sąd na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego (por. komentarz do art. 158 p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016).

19 W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 został wydany w składzie trzech sędziów (k. 109 akt sądowych). Natomiast zaskarżone postanowienie o odmowie wykładni wyroku w składzie jednoosobowym (k. 307 akt sądowych), a więc sprzecznym z przepisami prawa. Okoliczność ta stanowi przesłankę nieważności postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., którą Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany uwzględnić z urzędu (art. 183 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

20 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.