Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09

Tekst

TEZY

1 I. Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1019/08 oddalającego skargę S. K. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 7 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Uzasadnienie

3 1. Pismem z dnia 12 lutego 2010 r. S. K. (dalej: Wnioskodawca) – reprezentowany przez pełnomocnika: radcę prawnego - wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 7 maja 2008 r., nr [...], wydanej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.

4 2. Wnosząc skargę na w.w. decyzję Dyrektora IS w L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1019/08, WSA w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną powołano art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.).

5 Wyrokiem z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1019/08, WSA w Łodzi oddalił skargę Wnioskodawcy na w.w. decyzję Dyrektora IS w L., zaś jako podstawę prawną powołano art. 151 p.p.s.a. Pismem z dnia 17 lutego 2009 r. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od w.w. wyroku WSA w Łodzi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

6 3. Uzasadniając wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania w.w. decyzji Dyrektora IS w L., Wnioskodawca podał, że mimo wniesienia skargi kasacyjnej prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne - obecnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. ogłosił licytację samochodu osobowego marki Nissan Sunny, rej. [...], stanowiącego własność Wnioskodawcy. W.w. samochód jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż jest on osobą schorowaną w wieku 76 lat, cierpi na miażdżycę oraz schorzenie narządów ruchów. Pojazd mechaniczny, którym Wnioskodawca dysponuje, jest mu potrzebny, aby dojechać do lekarzy i na rehabilitację. Dokonanie przez US licytacji i zbycie pojazdu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a nadto pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki. Wnioskodawca podniósł, że prowadzona przeciw niemu egzekucja jest skuteczna, gdyż miesięcznie z emerytury Wnioskodawcy potrącana jest kwota 500 zł.

7 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 4.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został wystarczająco uzasadniony z punktu widzenia wskazanych przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca nie przedstawił dokładnie i precyzyjne w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

9 4.2. Uzasadnienie wniosku sprowadza się do ogólnikowych twierdzeń o negatywnych skutkach dla kondycji zdrowotnej Wnioskodawcy wykonania decyzji Dyrektora IS w L. Wnioskodawca w żaden sposób ich nie uprawdopodabnia. Należy zaznaczyć, że twierdzenia Wnioskodawcy powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi, szczególnie dotyczącymi sytuacji zdrowotnej Wnioskodawcy (zaświadczeniami lekarskimi, wypisami ze szpitali, zaświadczeniami o rehabilitacji, etc.). Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku Wnioskodawcy miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby on przedstawić, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dokumenty, które Wnioskodawca mógł dołączyć do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zobrazowałyby pełną i rzeczywistą sytuację zdrowotną Wnioskodawcy. Takie dokumenty nie zostały przedstawione. Sąd próżno ich także poszukiwał w aktach sprawy.

10 Zgodnie z utrwalonym poglądem, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

11 4.3. Ponadto, należy podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora IS w L. został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, który opierając się na znajomości prawa powinien był załączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby Sądowi na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez Wnioskodawcę. Nieprawidłowe sporządzenia wniosku, polegające na ogólności i lakoniczności podnoszonych twierdzeń oraz na braku stosownych dokumentów w załączeniu, jest co najmniej niezrozumiałe w świetle oczekiwań, które można w oparciu o przepisy prawa stawiać profesjonalnemu pełnomocnikowi.

12 4.4. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.