Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2018 r., II FSK 3435/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2018 r., II FSK 3435/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E.O. w przedmiocie wstrzymania w całości postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej E. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 182/17 w sprawie ze skargi E. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2017 r. nr [....] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie r. w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 182/17, oddalił skargę E. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2017 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

3 Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżając powyższy wyrok w całości wniosła o wstrzymanie wykonania w całości postępowania egzekucyjnego, prowadzonego wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 28 października 2015 r. wystawionego na należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości 461.535,00 zł. W uzasadnieniu wskazała, że w wyniku dotychczas podjętych czynności egzekucyjnych zajęto jej rachunki bankowe, nieruchomości i wszelkie aktywa, co w dużej mierze utrudnia jej codzienną egzystencję

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że sąd administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a") nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.; dalej jako: "u.p.e.a."), ponieważ sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżanych orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Kwestie wstrzymania czynności egzekucyjnych w uzasadnionych przypadkach reguluje art. 23 § 6 i § 7 u.p.e.a. Wniosek w rozumieniu tego przepisu podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenie tych organów może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym p.p.s.a. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności na podstawie art. 3 p.p.s.a. Wskazany pogląd należy uznać za utrwalony w judykaturze (por. postanowienia NSA: z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 178/10; z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1065/11; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 593/11; jak również postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 720/13; wymienione orzeczenia dostępne w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

6 Tym samym wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu w całości wobec skarżącej czynności egzekucyjnych w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 25 maja 2015 r. wystawionego przez Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu nie zasługiwał na uwzględnienie.

7 Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji