Art. 98

Art. 98 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
Art. 98.
1. Podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji utrzymują minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 1a.
1a. Podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji, które nie sporządzają skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub które zgodnie z art. 8 rozporządzenia nr 2019/2033 nie podlegają nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej, utrzymują minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym.
2. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, wspólnie określają minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji dla każdego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji oraz na zasadzie indywidualnej dla każdego podmiotu należącego do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, który nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, w formie wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2.
2a. Fundusz, w przypadku gdy jest właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji – w zależności od specyfiki mechanizmu solidarności, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia nr 575/2013, i strategii przymusowej restrukturyzacji – ustala, które podmioty w ramach grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji utrzymują minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 97 ust. 2e lub 16, lub art. 97h, w celu zapewnienia, że grupa podlegająca przymusowej restrukturyzacji spełnia wymogi określone w ust. 1 i 2, oraz sposób, w jaki podmioty w ramach grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji mają spełnić ten wymóg zgodnie z planem przymusowej restrukturyzacji.
2b. Fundusz informuje krajowy podmiot dominujący o określonym dla niego minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych. Właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych informują podmioty zależne o określonym dla nich minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.
2c. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych mogą postanowić, że minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych jest częściowo spełniany przez podmiot zależny zgodnie z ust. 2l za pomocą instrumentów wyemitowanych na rzecz obecnych akcjonariuszy nienależących do grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji oraz nabytych przez te podmioty, jeżeli jest to zgodne ze strategią przymusowej restrukturyzacji, a podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji nie nabył w sposób pośredni lub bezpośredni wystarczających instrumentów, o których mowa w ust. 2l.
2d. W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot będący częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji lub podmiotem z państwa trzeciego, który byłby podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, gdyby miał siedzibę w państwie członkowskim, oraz jeżeli jest to uzasadnione i zgodne ze strategią przymusowej restrukturyzacji tej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, Fundusz oraz właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych wydają zgodę na stosowanie art. 72e rozporządzenia nr 575/2013 oraz na zastosowanie korekty służącej zmniejszeniu lub usunięciu różnicy między:
1) sumą kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 1, oraz kwot, o których mowa w art. 12a lit. a rozporządzenia nr 575/2013 – dla podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, gdyby miał siedzibę w państwie członkowskim, a
2) sumą kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 2, oraz kwot, o których mowa w art. 12a lit. b rozporządzenia nr 575/2013.
2e. Suma kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 1, oraz kwot, o których mowa w art. 12a lit. a rozporządzenia nr 575/2013, określonych dla podmiotów podlegających przymusowej restrukturyzacji oraz podmiotów z państw trzecich, które byłyby podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji, gdyby miały siedziby w państwach członkowskich, nie może być mniejsza niż suma kwot, o których mowa w art. 97 ust. 19 pkt 2, oraz kwot, o których mowa w art. 12a lit. b rozporządzenia nr 575/2013, określonych dla krajowego podmiotu dominującego.
2f. Korektę, o której mowa w ust. 2d, można zastosować w odniesieniu do różnic w obliczeniach łącznych kwot ekspozycji na ryzyko między odpowiednimi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi. Korekty tej nie stosuje się w celu wyeliminowania różnic będących wynikiem ekspozycji między grupami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji.
2g. Podmioty krajowe, które są podmiotami zależnymi podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub podmiotu z państwa trzeciego i nie są podmiotami podlegającymi przymusowej restrukturyzacji, spełniają wymóg określony w art. 97 ust. 2k na zasadzie indywidualnej.
2h. Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, zastosować wymóg określony w ust. 2g wobec podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. b–d, który jest podmiotem zależnym podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji i nie jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji.
2ha. Fundusz może zobowiązać podmiot zależny, o którym mowa w ust. 2g lub 2h, do spełniania wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:
1) podmiot ten spełnia jeden z następujących warunków:
a) jego bezpośrednim podmiotem dominującym jest podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji, przy czym:
– podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji jest unijną dominującą finansową spółką holdingową lub unijną dominującą finansową spółką holdingową o działalności mieszanej oraz
– podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji nie jest bezpośrednim podmiotem dominującym wobec innego podmiotu zależnego, który jest objęty wymogiem, o którym mowa w art. 97 ust. 1, oraz
– zarówno ten podmiot, jak i podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji mają siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej i są częścią tej samej grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji, oraz
– dokonanie przez ten podmiot odliczeń na podstawie art. 72e ust. 5 rozporządzenia nr 575/2013 wywarłoby nieproporcjonalny wpływ na ten podmiot,
b) podlega, wyłącznie na zasadzie skonsolidowanej, dodatkowemu wymogowi w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo bankowe – w przypadku banku, albo o którym mowa w art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi – w przypadku domu maklerskiego, a ustalenie, na zasadzie skonsolidowanej, wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, nie doprowadzi do zawyżenia potrzeb, o których mowa w art. 97 ust. 2 pkt 2, w zakresie dokapitalizowania grupy, w której skład wchodzą podmioty objęte konsolidacją podmiotu, w szczególności w przypadku gdy w tej samej grupie przeważają podmioty podlegające likwidacji;
2) spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 97 ust. 1, na zasadzie skonsolidowanej, nie narusza w istotny sposób:
a) wykonalności i wiarygodności strategii przymusowej restrukturyzacji grupy podlegającej przymusowej restrukturyzacji,
b) zdolności tego podmiotu do spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 92–98 rozporządzenia nr 575/2013, po umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych,

art. 98 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2026 r. poz. 620)