Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007 r., I SA/Wr 1605/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007 r., I SA/Wr 1605/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Asesor WSA Katarzyna Borońska, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 marca 2007r. sprawy ze skargi Z. W.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatniczki zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, określonego w przybliżonej kwocie wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-S. M. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 207 oraz art. 33 § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej zabezpieczono na majątku Z. W.-B. przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok to zobowiązanie określone w przybliżonej kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie około [...]. Po uzyskaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadziła ona działalność w zakresie skupu złomu pod firmą A z siedzibą we W. W zeznaniu podatkowym złożonym w dniu 2 maja 2005 r. na druku PIT-36 wykazała przychód z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...], przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...], koszty tej działalności w wysokości [...] i po rozliczeniu innych kosztów i składek na ubezpieczenie zdrowotne wyliczyła należny podatek w wysokości [...], pokryty zaliczkami oraz nadpłatę w wysokości [...]. W czasie kontroli przeprowadzonej na podstawie upoważnienia z dnia 10 kwietnia 2006 r., doręczonego podatniczce w dniu 12 kwietnia 2006 r. stwierdzono, że skup złomu prowadziła ona w W. na terenie wydzierżawionym w dniu 15 września 2004 r., przy czym nie posiadała wystarczających dowodów dotyczących zakupu od ludności [...] złomu we wrześniu 2004 r., [...] złomu w październiku i [...] złomu w listopadzie 2004 r. Za [...] wykazała też zakup paliwa, które według oceny kontrolujących niemożliwe było do wykorzystania na cele działalności gospodarczej A, biorąc pod uwagę posiadane pojazdy i urządzenia. W związku z tym prowadzone księgi podatkowe uznano za nierzetelne. Wstępne ustalenia co do zaniżenia podatku na 2004 r. w kwotach podanych wyżej, odpowiadających znacznej części posiadanego majątku przy dużych obciążeniach finansowych, nieregulowanie w terminie bieżących zobowiązań podatkowych, a nadto pozbywanie się środków trwałych spowodowało wydanie decyzji o zabezpieczeniu, gdyż zdaniem organów podatkowych obu instancji istniało duże prawdopodobieństwo, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane.

3 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. W.-B. wniosła o uchylenie decyzji, podtrzymując zarzuty z odwołania. Podniosła, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 120, 121, 122, 124, 127, 180, 187 § 1 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej na skutek prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, niezebrania wszystkich istotnych dowodów, niewyczerpującego uzasadnienia, a także z naruszeniem art. 208 § 1 tej ustawy, nakazującego umorzenie postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem z art. 284 b § 3 dokumenty dotyczące czynności kontrolnych dokonanych po upływie terminu wskazanego w upoważnieniu nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym. Kontrola miała być zakończona do 31 maja 2006 r., a protokół kontroli sporządzono dopiero w dniu 9 czerwca 2006 r., zatem z braku dowodów postępowanie powinno być umorzone.

4 Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że postępowanie w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 33 Ordynacji podatkowej jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania kontrolnego i postępowania wymiarowego, mającego na celu określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego. Kwestie związane z wymiarem podatku nie mogą być przedmiotem szczegółowej analizy w postępowaniu dotyczącym zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, w którym określa się je tylko wstępnie i w przybliżonej wysokości.

5 Zasadność dokonanego zabezpieczenia wynikała z faktu, że po wszczęciu kontroli podatkowej Z. W.-B. zaczęła się stopniowo pozbywać majątku trwałego i nie płaciła bieżących zobowiązań podatkowych w terminie, a wyliczona w przybliżeniu kwota zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok była duża. Miała ona nadto inne zaległości podatkowe, a także zobowiązanie z tytułu kredytu bankowego w kwocie [...].

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Stosownie do art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymaganych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, przy czym w tym przypadku po myśli § 3 zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Według art. 33 § 4 pkt 2 organ podatkowy w takim przypadku na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2.

8 Z materiałów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego, przesłanych sądowi wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że skarżąca Z. W.-B. na koniec roku podatkowego 2005 posiadała środki trwałe, wykorzystywane w działalności gospodarczej, o wartości [...]. Gdy w dniu 12 kwietnia 2006 r. doręczono jej postanowienie o wszczęciu kontroli podatkowej dotyczącej rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok, już w dniu 30 kwietnia 2006 r. przeznaczyła na złom środki trwałe w postaci chwytaków do złomu, w dniu 31 maja 2006 r. uczyniła to samo z kontenerem stalowym, zaś w dniu 1 czerwca 2006 r. sprzedała samochód ciężarowy marki "Volvo" z przyczepą za [...] oraz wózek widłowy za [...]. Pozbycie się znacznej części posiadanych środków trwałych, nawet jeśli, jak twierdzi skarżąca, było wcześniej zaplanowane i spowodowane innymi przyczynami, musiało spowodować uzasadnioną obawę, że zobowiązanie podatkowe, którego wstępnie i w przybliżeniu określona kwota przekroczyła [...], może nie zostać wykonane. Obawa ta była tym bardziej uzasadniona, że skarżąca miała duże obciążenia finansowe, między innymi z tytułu kredytu bankowego, zaś część bieżących zobowiązań podatkowych regulowała z opóźnieniem. Zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy podatnik dokonuje czynności polegających na zbywanie majątku, można przyjąć, iż zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Zobowiązanie to przy tym według wstępnych ustaleń organów podatkowych zostało w deklaracji podatkowej za rok 2004 wykazane w wielokrotnie zaniżonej wysokości, nadto zbywanie majątku przez podatniczkę miało miejsce krótko po rozpoczęciu kontroli.

9 Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem organów podatkowych, że szczegółowa analiza dotycząca wysokości podatku za rok 2004 nie jest uzasadniona w postępowaniu, dotyczącym wydania na podstawie art. 33 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej decyzji o zabezpieczeniu. Decyzja taka ma zapobiec pozbyciu się przez podatnika całego majątku i umożliwić późniejszą ewentualną egzekucję podatku określonego w należnej wysokości, ma też z założenia charakter tymczasowy, dokładne bowiem określenie zaległego podatku nastąpi w postępowaniu wymiarowym. Dodać można, że po wydaniu w dniu 9 czerwca 2006 r. decyzji przez organ I instancji okazało się, że na koncie bankowym skarżącej nie było pieniędzy możliwych do zajęcia.

10 Dodać też można, choć pozostaje to poza zakresem badania sądu w rozpatrywanej sprawie, że postępowanie kontrolne zgodnie z upoważnieniem wydanym w dniu 10 kwietnia 2006 r. miało zakończyć się początkowo w dniu 31 maja 2006 r., ale jak podnosi sama strona skarżąca w odwołaniu w dniu 29 maja 2006 r. przedłużone zostało na dalszy okres, zaś w dniu 9 czerwca 2006 r. podpisano protokół kontroli. Okoliczności pozbywania się majątku, o czym była mowa wyżej, potwierdziła też sama skarżąca. Nie mógł być więc uznany za uzasadniony zarzut naruszenia art. 284 b § 3 Ordynacji podatkowej, który mógłby przy tym mieć znaczenie dopiero w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku dochodowego za rok 2004, określonego w zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu jedynie wstępnie i w przybliżeniu.

11 Z tych przyczyn, uznając z podanych powodów zaskarżoną decyzję za nienaruszającą przepisów prawa w sposób, o którym mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), wniesioną skargę zgodnie z art. 151 tej ustawy oddalono.