Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2013 r., I SA/Wr 1446/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2013 r., I SA/Wr 1446/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia i od października do grudnia 2007 r. postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 sierpnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony – aktualnego odpisu KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 10 września 2013 r i jak dotąd nie uzupełniono ww. braku.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

4 W myśl art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi, którego nieusunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest m.in. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do działania za stronę skarżącą (aktualnego odpisu KRS – art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia, dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy, skarga w niniejszym postępowaniu złożona została przez podmiot będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Do skargi nie został dołączony dokument wykazujący umocowanie do wniesienia skargi przez osobę pod nią podpisaną.

5 Dokonując oceny skuteczności doręczenia stronie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W sprawie, po pierwszej próbie doręczenia, pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 26 sierpnia 2013 r. o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Od tej też daty rozpoczynał się bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 9 września 2013 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki. Pomimo odbioru przesyłki 10 września 2013 r., doręczenie nastąpiło w trybie ww. art. 73 § 3 p.p.s.a., gdyż dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego doręczenia adresatowi, z naruszeniem przepisu § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277). Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (zob. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42). W tej sytuacji z racji skutecznego doręczenia stronie wezwania w dniu 9 września 2013 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku skargi upływał więc z dniem 16 września 2013 r. Skarżąca jak dotąd nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu, nie przedłożyła odpisu z KRS, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.