Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., I FZ 188/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., I FZ 188/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt I Sa/Gd 24/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 21 października 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z 9 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 24/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie K. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 stycznia 2010 r. w przedmiocie wpisu w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 21 października 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

3 W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że zażalenie na zarządzenie złożone 11 lutego 2010 r. zostało wniesione po terminie. Doręczenie przedmiotowego zarządzenia nastąpiło bowiem na podstawie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; p.p.s.a.), w świetle którego doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dni od daty pierwszego awizowania. W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano 20 stycznia 2010 r., a więc termin ten upłynął 3 lutego 2010 r. WSA uznał, że faktyczny odbiór przesyłki dopiero 4 lutego 2010 r. nie zmienia skutku prawnego doręczenia, które nastąpiło z mocy prawa 3 lutego 2010 r. Od tej więc daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia, który upłynął 10 lutego 2010 r.

4 Skarżąca, będąca radcą prawnym, złożyła zażalenie na to postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 194 § 2 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej tryb doręczenia z art. 73 p.p.s.a. znajduje zastosowanie wówczas, gdy adresat w ogóle nie odebrał przesyłki. Strona zaś złożyła zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego zażalenia, które nastąpiło 4 lutego 2010 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym w świetle z art. 198 tej ustawy przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, od których p.p.s.a. przewiduje zażalenie. Podstawą ustalenia daty doręczenia zarządzenia przewodniczącego w niniejszej sprawie jest przewidujący tzw. fikcję prawną doręczenia art. 73 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 16 kwietnia 2009 r., które zostało mu nadane ustawą z 12 lutego 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 53, poz. 433), uchwalonej wyłącznie w zakresie nowelizacji tego przepisu.

7 Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

8 Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo – opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia odwołania.

9 Nie tylko zresztą wykładnia językowa wskazuje na taki sens omawianej regulacji, ale i jej ratio legis wyrażone dosłownie w uzasadnieniu projektu wspomnianej ustawy nowelizującej – "z upływem ostatniego dnia (...) czternastodniowego okresu, doręczenie uważa się za dokonane" (vide www.sejm.gov.pl).

10 W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie ma zmienia sutków procesowych zaistniałego domniemania (vide postanowienie NSA z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl.). Fakt zatem, że skarżąca odebrała pismo z urzędu pocztowego już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia. Nie zmienia to zatem zakresu skutków prawnych tego trybu doręczenia. Nie ma racji skarżąca, twierdząc, że domniemanie z art. 73 p.p.s.a. odnosi się tylko do sytuacji, gdy przesyłka w ogóle nie została odebrana. Omawianego domniemania rzeczywiście nie będzie można zastosować, gdy adresat odbierze przesyłkę w ciągu 14 dni, o których mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (wobec faktu doręczenia nie trzeba będzie go domniemywać), ale gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, to art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych.

11 Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa przesyłka była pierwszy raz awizowana 20 stycznia 2010 r. i nie została odebrana w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, czyli do 3 lutego 2010 r. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem przyjął w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a., że skuteczne doręczenie przesyłki zostało dokonane 3 lutego 2010 r., a w związku z tym zażalenie na zarządzenie winno być złożone do środy 10 lutego 2010 r. włącznie. Tymczasem skarżąca wniosła zażalenie 4 lutego 2010 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.

12 Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zatem na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.