Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2015 r., IV SO/Wr 2/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2015 r., IV SO/Wr 2/13

Sentencja

1 Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z wniosku Z. R. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami postanawia: I. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata; II. umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 W dniu 2 stycznia 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie grzywny Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej, w maksymalnej ustawowo wysokości, za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 16 listopada 2012 r. w ustawowym terminie 30-tu dni w trybie art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożonej w siedzibie organu administracyjnego na decyzję ostateczną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z [...], o odmowie zmiany decyzji z dnia [...., w oparciu o art. 154 k.p.a. oraz zawartego w piśmie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w związku z błędnym pouczeniem, co do środka zaskarżenia.

3 W odpowiedzi na powyższy wniosek, Dyrektor MOPS stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, na okoliczność w/wym. wniosku wynika, że faktycznie nastąpiło uchybienie obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy. Dyrektor MOPS podkreślił, że nie był w posiadaniu informacji o wpłynięciu do MOPS skargi z dnia [...] 2012 r. Skarga ta wpłynęła i została zarejestrowana w siedzibie komórki organizacyjnej MOPS - Działu Świadczeń, która mieści się pod innym adresem niż siedziba Ośrodka, w której urzęduje Dyrektor. Ze sprawą nie został zapoznany Dyrektor MOPS, w związku z czym przedmiotowa skarga nie została zadekretowana na konkretnego pracownika lub komórkę odpowiedzialną za załatwienie tej skargi.

4 Nadto podkreślono, że decyzja na którą skarżący złożył w dniu [...] 2012 r. w Dziale Świadczeń tut. Ośrodka skargę do WSA, nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, ponieważ została wyeliminowana przez orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławcze.

5 Nie jest to w ocenie strony przeciwnej okoliczność usprawiedliwiająca do uchybienia wskazanemu na wstępie obowiązkowi, jednak sytuacja ta mimo wszystko nie pociąga za sobą ujemnych skutków dla skarżącego lub naruszenia jego interesu prawnego.

6 W załączeniu przekazano oryginał skargi skarżącego z dnia [...] 2013 r.

7 oraz oryginały akt sprawy, które ze względu na toczące się w czasie wpływu tej skargi do MOPS - przed organem wyższej instancji postępowania: odwoławczego oraz w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, zostały zwrócone do MOPS dopiero w dniu [...] br.

8 Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2013 r. sędzia sprawozdawca skierowała sprawę na rozprawę. W pismach z dnia 19 i 22 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł "skargę na skład sędziowski". Powyższe pisma zostały włączone do akt sprawy.

9 Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 2 lipca 2013 r.

10 W dniu 11 czerwca 2013 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki , wnosząc m. innymi o zwolnienie z kosztów sądowych – opłaty stałej wynikającej z art.17 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. W tym samym dniu skarżący złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy , podając w rubryce oznaczonej pkt.3.5 "Czego dotyczy" – " Skarga do NSA o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki".

11 W odpowiedzi na złożony przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, referendarz sądowy pismem z dnia 11 maja 2013r. (w którym błędnie podano datę tego pisma, gdyż sporządzone zostało 11 czerwca 2013 r.) poinformowała skarżącego powołując się na przepis art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" p.p.s.a. z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

12 W dniu 18 czerwca 2013r. skarżący wniósł do tut. Sądu pismo zatytułowane : "Zażalenie na odmowę dokonania czynności procesowych i publikacji postanowienia", domagając się rozpoznania jego wniosku i zwolnienie go z opłaty sądowej od wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi z dnia 11 czerwca 2013 r. W dniu 18 czerwca 2013 r. złożył również wezwanie do dokonania czynności procesowych i publikacji postanowienia na wniosek zawarty w skardze z dnia 11 czerwca 2013 r. (k-36) i zwolnienia go z opłaty stałej.

13 W odpowiedzi na to pismo skarżącego (nazwane powyższym wezwaniem) -pismem referendarza sądowego z dnia 24 czerwca 2013 r. poinformowano skarżącego, że jest zwolniony z opłaty stałej wskazanej w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. od skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki.

14 Wyznaczona na dzień 2 lipca 2013 r. rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu została odroczona z uwagi na konieczność nadania biegu złożonemu przez skarżącego w dniu 1 lipca 2013 r. wnioskowi o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we W. i O. do rozpoznawania spraw, pism procesowych i składanych wniosków.

15 Postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt IV SO/Wr 2/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżącego na odmowę dokonania czynności procesowych i publikacji postanowienia w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy.

16 W postanowieniu tym Sąd dodatkowo stwierdził, że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, w tym z kosztów związanych ze skargą na przewlekłość postępowania sądowego.

17 Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt I OPP 49/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżącego na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu , sygn. akt IV SO/Wr 2/13.

18 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, że naruszył prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Od dnia wpływu do Sądu wniosku o wymierzenie organowi grzywny (2 stycznia 2013 r.) do dnia złożenia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (11 czerwca 2013 r.) upłynęło 5 miesięcy. W tym okresie Sąd podejmował poszczególne czynności procesowe konieczne do rozpoznania sprawy w rozsądnych terminach.

19 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OW 217/13, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. do rozpoznania wniosku strony o wyłączenie sędziów sądów administracyjnych we W. i w O.

20 Prawomocnym zarządzeniem z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt IV SO/Gl 39/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. pozostawił przedmiotowy wniosek skarżącego bez rozpoznania.

21 Akta sprawy przesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny wpłynęły do tutejszego Sądu w dniu 9 kwietnia 2015 r.

22 Dodać trzeba, iż w toku postępowania skarżący pismem z dnia 15 lipca 2013 r. wniósł o stwierdzenie nieważności postępowania i postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2013 r. i zwolnienie z opłaty stałej od wspomnianej skargi z dnia 11 czerwca 2013 r. (k-92).

23 Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, czyli postanowienia NSA z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt I OPP 49/13 oddalającego skargę na przewlekłość postępowania. W skardze tej wniósł o zwolnienie od kosztów sadowych w tym od opłaty stałej ze względu na trudną sytuację materialną, brak pracy dochodów i pomocy z MOPS (k114).

24 W toku tego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o "(...) stwierdzenie nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń opublikowanych w sygnowanych sprawach (...)", w tym m.in. w sprawie o sygnaturze akt IV SO/Wr 2/13.

25 Kolejnymi pismami z dnia 19 sierpnia i 10 września 2013 r. skarżący powtórzył treść swojego żądania w zakresie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń, w ostatnim z wymienionych pism wskazując, że swoim żądaniem obejmuje prawomocne orzeczenia kończące postępowanie w sprawie.

26 W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, że domaga się stwierdzenia niezgodności z prawem opublikowanych orzeczeń, gdyż stanowią one o jego uprzedmiotowieniu, prowadzą do obejścia prawa, zamykają mu drogę do obrony swoich praw i do sprawiedliwego wyroku oraz przeciwstawiają się przepisom o pomocy społecznej.

27 Postanowieniem Sądu z dnia 15 marca 2015 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o stwierdzenie nieważności postępowania sądowego.

28 Postanowieniem Sądu z dnia 15 kwietnia 2015 r. odmówiono wykładni postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2013 r. odrzucającego zażalenie.

29 Odrębnym postanowieniem Sądu z dnia 15 kwietnia 2015 r. odrzucono skargę z dnia 8 sierpnia 2013 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienie NSA z dnia 25 .lipca 2013 r. sygn. akt I OPP 49/13 oddalającego skargę na przewlekłość postępowania.

30 Kolejnym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 4 lipca 2013 r. odrzucającego wspomniane wyżej zażalenie.

31 Pismem z dnia 4 maja 2015 r. (k-226) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2013 r. umarzające postępowanie wszczęte wnioskiem o stwierdzenie nieważności postępowania sądowego. W piśmie tym zawarł także skargę na naruszenie prawa strony z do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Dodał, że domaga się uchylenia postanowień, stwierdzenia niedozwolonej przewlekłości, przyznania odkodowania i zwolnienia z kosztów sądowych w całości ze względu na ciężką sytuację materialną i bytową, brak pracy i dochodów oraz jakiejkolwiek z MOPS i ze stronny innych osób. Składa zażalenie i wnosi jednocześnie o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

32 Wraz z tym pismem złożył na urzędowym formularzu (k-228) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W przedmiocie zaskarżenia wskazał postanowienia NSA z dnia 15 kwietnia 2015 r. "o umorzeniu postepowania i odrzuceniu skargi". Natomiast w uzasadnieniu podał, że domaga się przyznania prawa pomocy w całości i ustanowienia adwokata w celu wniesienia skargi do NSA ze względu na ciężką sytuację materialną i bytową, brak pracy i dochodów oraz jakiejkolwiek z MOPS i ze stronny innych osób. Jest zmuszony głodować. Wysokość czynszu za mieszkanie wynosi 500 zł, którego zresztą nie opłaca i toczą postępowania komornicze o jego zapłatę. Ostatni dochód jaki otrzymał to jednorazowe stypendium z urzędu pracy w kwocie [...] zł.

33 Postanowieniem Sądu z dnia 21 maja 2015 r. odrzucono zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2015 r. umarzające postępowanie. W uzasadnieniu stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem.

34 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn.. akt I OPP 95/15 oddalił skargę na przewlekłość postępowania.

35 Dodać trzeba, że pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. skarżący wniósł siedem zażaleń, w tym 6 zażaleń na postanowienia tutejszego Sądu obejmujące także zażalenie wydane dnia 21 maja 2015 r. w niniejszej sprawie. Pismo to zawiera także zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 220/14 r. W zażaleniu tym wniósł m. in. w pkt 6 o uchylenie postanowienia wydanego w niniejszej sprawie. W pkt 7 zaś wniósł o uchylenia postanowienia WSA w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. i o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie zażalenia dotyczącego wyłącznie tego postanowienia WSA w Warszawie ze względu na przymus zastępstwa strony w postępowaniu (k-267).

36 NSA postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. sygn. akt I OZ 1293/15 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 maja 2015 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2015 r.

37 Pismem z dnia 5 listopada 2015 r. (k-288) skarżący złożył w sześciu spraw, w tym w też w niniejszej sprawie, wniosek o ustanowienie adwokata ze względu na nowe okoliczności.

38 W uzasadnieniu tego pisma podał, że domaga się ustanowienia adwokata z uwagi na ciężką sytuację materialną spowodowaną brakiem pracy i dochodów oraz jakiejkolwiek pomocy ze strony MOPS i innych osób. Jest zmuszony głodować, gdyż ostatni dochód jaki otrzymał to było jednorazowe stypendium szkoleniowe z PUP w [...] 2013 r. w wysokości [...] zł brutto. Toczą się postępowania sądowe o zapłatę za czynsz i energię i grozi mu eksmisja na bruk i śmierć z głodu. Decyzją PUP z dnia [...] pozbawiono go statusu osoby bezrobotnej bez możliwości ponownej rejestracji mimo, że nigdzie nie pracuje i nie otrzymuje dochodów. Pozbawiono go zatem ewentualnej pomocy ze strony służby zdrowia. Domaga się ustanowienia adwokata, ponieważ sędziowie WSA we Wrocławiu orzekają w sposób stronniczy i znieważają w ten sposób jego osobę oraz naruszają jego wizerunek, godność, autonomiczność i bezpieczeństwo. Dążą do ludobójstwa i eksterminacji jego osoby na tle rasistowskim i korupcyjnym. Pozbawiają go możliwości pozyskania zatrudnienia i pomocy na życie w postaci zasiłku celowego lub okresowego. Skazują go na bezdomność. Wskazał, że wyroki zapadłe w sprawach o sygn. akt IV SA/Wr 254/13 i IV SA/Wr 560/13 i IV SAB/Wr 35/13 wiążą Sąd i w pozostałych sprawach. Dochodzi więc do tego, że Sąd odmawia mu pomocy i ustanowienia adwokata zarówno w sprawach, w których Sąd wydał wyrok lub postanowienie kończące sprawę oraz do innych postępowań, w których skarga nie została jeszcze załatwiona.

39 Sprawy wszczęte jedną skargą powinny być rozpoznane łącznie. Nie jest jego winą, że organy administracji wydały wiele rozstrzygnięć, aby zmanipulować sprawę i utrudnić postępowanie. Przewodniczący Wydziału w sposób stronniczy manipuluje w sprawach i odmawia mu prawa pomocy, co prowadzi jedynie do przewlekłości w zakończeniu sprawy i zamyka mu drogę do Sądu. Agresja oraz bezczynność w sprawie, z jaką spotyka się w WSA we Wrocławiu narusza jego dobra osobiste i również zamyka drogę do Sądu i do sprawiedliwego wyroku.

40 W uzasadnieniu tego pisma podał również, że Sąd odmawiając mu prawa pomocy nie wypowiedział się merytorycznie w żadnej sprawie z góry przesądzając o oczywistej bezzasadności wniosku o przyznanie tego prawa, co zamyka mu drogę do Sądu. Dodał, że Sąd nie kwestionuje jego sytuacji materialnej a jedynie skupia się na obciążeniu Sądu i jego postawie w innych zakończonych sprawach. Jest to stronniczość i matactwo procesowe. Udział adwokata jest niezbędny, gdyż Sąd w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 560/13 i IV SA/Wr 254/13 oddalając skargę wydał wyrok częściowy wbrew słusznemu interesowi strony, ponieważ odmówił połączenia spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Odmowa uzasadnienia wyroku i ustanowienia adwokata jest oczywistym ludobójstwem w rozumieniu art. 5 i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Sąd pozbawia go praw obywatelskich, narusza jego godność i wizerunek oraz bezpieczeństwo.

41 W piśmie tym powołał się na postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I OZ 852/15 uchylające postanowienie tutejszego Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 254/13 umarzające postępowanie wszczęte jego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, gdyż przedstawione okoliczności nie stanowią przesłanki do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Okoliczność, że referendarz sądowy odmówił uprzednio przyznania prawa pomocy obliguje Sąd I instancji do merytorycznej oceny wniosku.

42 Każdy wniosek wszczyna odrębne postępowanie i Sąd w swym rozstrzygnięciu nie może powoływać się na inne oddalone sprawy ani też nie może kilku wniosków wniesionych oddzielnie rozpoznać jednym postanowieniem. Jest to matactwo procesowe, gdyż ocena przedstawionych okoliczności w danej sprawie decyduje o zasadności każdego wniosku z osobna i tylko te okoliczności powinny znaleźć się w orzeczeniu sądu. Skarżący zgodnie z art. 134 p.p.s.a. nie musi szczegółowo uzasadniać swojej skargi ani wniosku o ustanowienie adwokata, jednak sąd już takich ulg nie posiada, gdyż zgodnie z art. 258 p.p.s.a referendarz sądowy w swoim rozstrzygnięciu może jedynie oceniać spełnienie wymogów formalnych lub materialnych uzasadniających przyznanie lub odmowę przyznania prawa pomocy, a w razie oczywistej bezzasadności skargi powinien przedłożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy sądowi zgodnie z art. 247 p.p.s.a.

43 Nowe okoliczności wskazują więc na stronniczość sędziów WSA we Wrocławiu, którzy dążą do jego ludobójstwa i twierdzą, że zagraża on im osobiście i porządkowi prawnemu składając odwołania do SKO i skargi do WSA.

44 Dodał, że stronniczość sędziów potwierdzają dokumenty np. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1214/14 uchylające postanowienie WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 209/13, w którym stwierdzono, że Przewodniczący Wydziału naruszył dyrektywę nakazującą sędziemu zachowanie szczególnej dbałości o przewidziane prawem wymogi formalne skargi, które zobowiązują Sąd do jej odrzucenie, tylko gdy strona na wezwanie nie usunie braków tej skargi. Takim dokumentem jest tez w ocenie skarżącego np. pismo Prezesa WSA we Wrocławiu z dnia 9 października 2015 r., w którym poinformowano skarżącego, że zwrócono uwagę Przewodniczącej I Wydział, aby jego pisma o prawo pomocy były kierowane do właściwego sądu a nie zwracane na adres domowy. Pismem tym jest również powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. akt I OZ 852/15.

45 Wraz z tym pismem skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

46 W przedmiocie zaskarżenia (rubryka nr 3) wskazał wniosek o wymierzenie grzywny MOPS za nieprzekazanie skargi. W jego uzasadnieniu skarżący ponownie podał, że domaga się ustanowienia adwokata ze względu na trudną sytuację materialną i bytową, brak pracy i dochodów i pomocy z MOPS i ze strony innych osób. Jest osobą bezrobotną, zmuszoną głodować. Ostatni dochód jaki otrzymał to stypendium szkoleniowe z PUP w kwocie [...] zł Czynsz wynosi 500 zł miesięcznie i toczy się postępowanie sądowe o jego zapłatę i zapłatę za zużycie energii. Nie osiąga dochodów więc nie może przedstawić żadnych dokumentów to potwierdzających. Posiada mieszkanie kwaterunkowe i nie posiada innych nieruchomości oraz przedmiotów i papierów wartościowych. Dodał, że domaga się ustanowienia adwokata z urzędu, gdyż Sąd jest do niego uprzedzony i stronniczy i dąży do zniesławienia i ludobójstwa jego osoby.

47 Rozpoznaniu podlega więc w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zwarty w piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. (k-92) o zwolnienie z opłaty stałej od wspomnianej skargi z dnia 11 czerwca 2013 r. na przewlekłość postępowania sądowego, wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych zawarty w skardze z dnia 8 sierpnia 2013 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, czyli postanowienia NSA z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt I OPP 49/13 (k-114), wniosek zawarty w piśmie z dnia 4 maja 2015 r. nazwanym "zażaleniem" o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k-226) zawierającym zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2015 r. umarzające postepowanie i skargę na przewlekłość postępowania i złożony wraz z tym pismem na urzędowym formularzu (k-228) wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata dotyczący również postanowienia Sądu dnia 15 kwietnia 2015 r. umarzającego postępowanie oraz wniosek o ustanowienie adwokata zawarty w piśmie z dnia 5 listopada 2015 r.(k- 288) i dołączonym do tego pisma urzędowym formularzu (k-291) zawierającym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. .

48 Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie.

49 Ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu obejmuje z mocy art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a prawo pomocy w zakresie częściowym, a przyznanie tego prawa następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

50 Rozpoznając niniejszy wniosek stwierdzić więc należy, że skarżący w okresie od 2009 r. do 2014 r. wniósł 456 skarg i wniosków wszczynających postępowanie sądowe.

51 W tym okresie większość skarg została odrzucona, a więc nie doszło do ich merytorycznego rozpoznania.

52 Skarżący złożył również w ponad 140 sprawach wnioski o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń kończących postępowanie sądowe, a także wnioski o dokonanie wykładni tych orzeczeń i wstrzymanie ich wykonania. Skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia kończącego postępowanie zostały odrzucone, ponieważ nie zostały sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Wnioski o wykładnię orzeczeń zostały załatwione odmownie lub też dodatkowo umorzono postępowanie wszczęte kolejnymi wnioskami w tym przedmiocie. We wszystkich sprawach odmówiono wstrzymania wykonania orzeczenia.

53 Ponadto skarżący wielokrotnie składał wnioski o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przy czym po wyznaczeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny innego Sądu, np. w G. , w O., skarżący złożył kolejny wniosek o wyłączenie składu tego innego Sądu.

54 Skarżący wniósł również szereg skarg o wznowienie postępowania sądowego.

55 W okresie od 2009 r. do listopada 2014 r. zarejestrowano 240 wnioski o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.

56 W 2014 r. 106 wniosków o ustanowienie pełnomocnika z urzędu pozostawiono bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia jego braków poprzez złożenie wniosku na wymaganym urzędowym formularzu lub niesprecyzowania w jakiej sprawie żądane jest prawo pomocy. Natomiast 45 wniosków o przyznanie prawa pomocy zostało oddalonych postanowieniami Sądu z uwagi na nadużycie prawa pomocy, a w 37 sprawach odmówiono przyznania prawa pomocy postanowieniem referendarza z uwagi na nadużycie tego prawa. Ponadto w 2014 r. w 40 sprawach poinformowano skarżącego pismem referendarza sądowego, że jest zwolniony z kosztów sądowych z mocy ustawy, a w 39 sprawach umorzono postepowanie wszczęte takim wnioskiem.

57 W okresie od 2009 r. do 2013 r. m. in. w 27 sprawach przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W większości spraw wyznaczony z urzędu adwokat składał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący wypowiadał również pełnomocnictwa wyznaczonym z urzędu pełnomocnikom.

58 Istotne jest, że liczba skarg wniesionych przez skarżącego stale wzrasta; w marcu 2015 r. bowiem zarejestrowano ponad 500 spraw i wniosków skarżącego, w maju 2015 r. ponad 600 spraw, a w listopadzie 2015 r. liczba ta wyniosła 633 sprawy.

59 Charakter rozstrzygnięć poddanych kontroli sądowej i liczba wniesionych spraw oraz liczba wniosków o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń kończących postępowanie sądowe (zakończonych postanowieniami o odrzuceniu tych skarg), a także liczba wniosków o dokonanie wykładni tych orzeczeń i wstrzymanie ich wykonania oraz systematyczny wzrost liczby skarg wniesionych przez skarżącego, a przy tym i wniosków o przyznanie prawa pomocy do tych skarg dowodzą, że celem skarżącego nie jest faktyczna obrona swych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym lecz inicjowanie postępowań sądowych, stanowiące cel sam w sobie.

60 Przedstawione okoliczności świadczą o tym, że skarżący nadużywa prawa do przyznania mu prawa pomocy.

61 Poza tym znane są z urzędu okoliczności, że w wielu sprawach skarżący składał wniosek o przyznanie prawa pomocy i towarzyszący mu wniosek o odroczenie rozprawy zmierzając w ten sposób do spowodowania przewlekłego prowadzenia postępowania

62 Powołane przez skarżącego okoliczności dotyczące stronniczości sędziów przejawiającej się w uchyleniu przez NSA np. postanowień tutejszego Sądu umarzających postępowanie wszczęte wnioskiem o ustanowienie adwokata w sytuacji, gdy WSA w ocenie NSA powinien był merytorycznie rozpoznać ten wniosek (np. post. NSA z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. Akt I OZ 852/15), nie stanowią przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Ponadto merytoryczna ocena wniosku nie jest równoznaczna z przyznaniem prawa pomocy, gdyż może ona polegać także na odmowie przyznania tego prawa. Poza tym w powołanym postanowieniu NSA stwierdził, że przedstawione przez Sąd I instancji okoliczności mogłyby ewentualnie wskazywać na odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

63 Niezasadne jest przy tym twierdzenie skarżącego, że Sąd w innych sprawach nie oceniał jego sytuacji materialnej, a jedynie skupił się na obciążeniu sprawami wszczętymi jego skargami i postawą w tych sprawach.

64 Referendarz sądowy odmówił bowiem skarżącemu przyznania prawa pomocy w innych sprawach skarżącego właśnie z uwagi na nadużycie tego prawa, a na poparcie tego stanowiska referendarz dokonał analizy liczby spraw wszczętych skargami i wnioskami skarżącego i charakteru rozstrzygnięć wydanych przez Sąd.

65 Na nadużycie tego prawa składa się więc szereg działań skarżącego podejmowanych w jego sprawach zawisłych przed sądem.

66 Ocena, iż strona postępowania sądowego nadużywa prawa do sądu wyklucza zatem możliwość przyznania prawa pomocy nawet w sytuacji, gdy strona ta wykazała, że spełnia przesłanki materialne warunkujące przyznanie prawa pomocy uregulowane w art. 246 p.p.s.a

67 Powołane przez skarżącego okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej w tym zaległości czynszowych, braku dochodu, pomocy z MOPOS, utraty statusu osoby bezrobotnej i postępowań sądowych o zapłatę czynszu, gazu i prądu nie zmieniają więc oceny, że skarżący nadużywa prawa do sądu.

68 Okoliczności ta również uprawniały do stwierdzenia, że domaganie się przez skarżącego prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu również w tej sprawie stanowi nadużycie tego prawa.

69 Prawo pomocy stanowi formę realizacji prawa do sądu i nie może być przyznane podmiotowi, który ze swojego prawa czyni nienależyty użytek.

70 Niezasadne okazały się tym samym argumenty, że odmowa przyznania prawa pomocy narusza prawa obywatelskie skarżącego, jego wizerunek, godność i bezpieczeństwo, jak również to, że Sąd powinien oceniać jedynie okoliczności przedstawione we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a nie okoliczności wynikające z innych spraw sądowych ani też, że wniosek o prawo pomocy nie musi zawierać uzasadnienia.

71 Prawo pomocy obejmujące ustanowienie tego pełnomocnika może zostać przyznane osobie spełniającej przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co nie zostało wykazane w niniejszej sprawie z uwagi na nadużycie prawa do przyznania prawa pomocy.

72 Z tych względów wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu nie zasługiwał na uwzględnienie (pkt I sentencji).

73 Natomiast odnośnie wniosku w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym np. od zażaleń, wskazać należy, że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "h" p .p. s. a., z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu dodatków mieszkaniowych.

74 Zwolnienie to obejmuje również zwolnienie od opłaty stałej, o której mowa w art. 17 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843 ).

75 W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od skargi na przewlekłość postępowania sadowego należało w pkt II sentencji umorzyć jako zbędne, na podstawie art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

76 W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;

77 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3, art. 249a i art. 239 pkt 1 lit. "h" p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.