Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2014 r., IV SA/Wr 908/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2014 r., IV SA/Wr 908/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. S. T., dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy C. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego.

3 Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości zwrócenia się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty jej doręczenia (art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej k.p.a.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że skarżący przed złożeniem skargi do tut. Sądu nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego, nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Podał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 158 § 1 k.p.a., zatem Kolegium podejmując to rozstrzygnięcie działało jako organ pierwszej instancji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarga podlega odrzuceniu.

7 Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym.

8 Z powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji. Zatem skarga może dotyczyć wyłącznie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

9 Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2013 r. została wydana na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy C. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

10 Wyjaśnić należy, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga ta może być wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych, co oznacza, że poprzedzona musi być zawsze albo odwołaniem, gdy ono służy, albo też wniesieniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zob. uchwała NSA (7) z 9.12.1996 r., OPS 4/96, ONSA 1997, nr 2 poz. 44).

11 W niniejszej sprawie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2013 r. służył skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.), o czym skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Dopiero ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnemu.

12 Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a., bowiem skarga nie została poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

13 Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.