Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2004 r., II SAB/Wr 7/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2004 r., II SAB/Wr 7/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Halina Kremis Po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J.A. na bezczynność Wojewody D. w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego w obrębie G. postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Uzasadnienie

2 J. A. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w dniu [...] skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zwłoki w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego w obrębie G.

3 J. A. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] (nr [...]) Prezydium Miejskiej i Powiatowej Rad Narodowych Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w L. o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego o pow. [...], położonego w obrębie G., gmina P., stanowiącego własność R. A. W podstawie prawnej organ przywołał przepis art. 105 w zw. z art. 19 kpa uznając, że nie jest w stanie wykazać, iż pozostaje organem wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał zakwestionowaną decyzję.

4 W zaistniałym stanie faktycznym wojewódzki sąd administracyjny uznał, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania przed sądem.

5 Sprawa będąca przedmiotem skargi do sądu administracyjnego stanowi w istocie skargę na brak wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym. Załatwienie sprawy w postępowaniu administracyjnym powinno nastąpić w formie decyzji pozytywnej lub negatywnej, gdyż wszczęte postępowanie na podstawie wyżej powołanych już przepisów art. 104 § 1 kpa w związku z art. 61 § 1 kpa musi być zakończone załatwieniem sprawy w formie przewidzianej przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nie może odstąpić od załatwienia sprawy w sytuacji kiedy zarówno przepisy prawa materialnego jak i prawa procesowego obligują do działania.

6 Zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. (I SAB/Gd 29/96 - LEX nr 33600) w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan rzeczy (prawny i faktyczny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 59 ustawy o NSA). Powyższy pogląd, wyrażony na tle "dawnej" ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, który orzekający w niniejszej sprawie skład Sądu całkowicie podziela, wskazuje, że skoro w dacie orzekania została wydana decyzja wydanie merytorycznego orzeczenia stało się zbędne. Zdaniem Sądu zacytowany pogląd prawny pozostaje aktualny w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Wedle art. 161. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (między innymi) gdy postępowanie (z innych przyczyn) stało się bezprzedmiotowe.

7 Mając powyższe na uwadze należało orzec, jak na wstępie.