Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2011 r., II SAB/Wr 39/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2011 r., II SAB/Wr 39/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant Daria Burdzyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 października 2011 r. sprawy ze skargi A. F. na przewlekłość prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. postępowania w przedmiocie pochylni położonej przy budynku przy ul. B. [...]-[...] we W. postanawia I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] r. skarżący A.F. wniósł do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zażalenie w trybie art. 37 kpa na przewlekłość prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. postępowania w przedmiocie pochylni położonej przy budynku przy ul. B. [...]-[...] we W.

3 W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił w szczególności, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi powyższe postępowanie od 30 października 2000 r.

4 Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 37 § 2 i art. 123 kpa odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy.

5 W dniu 12 lipca 2011 r. skarżący A.F. złożył skargę na przewlekłość prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. postępowania w przedmiocie pochylni położonej przy budynku przy ul. B. [...]-[...] we W., wnosząc o zobowiązanie Powiatowego Inspektora do wydania decyzji w sprawie pochylni w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

6 W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. wniósł o jej oddalenie.

7 W dniu 30 września 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

8 W uzasadnieniu tego pisma wskazano, że w dniu 30 września 2011 r. organ zakończył postępowanie w sprawie wydając decyzję administracyjną.

9 Do powyższego pisma dołączono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr[...], umarzającą na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 104 kpa oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) postępowanie administracyjne w przedmiocie pochylni przynależnej do budynku mieszkalno-usługowego zlokalizowanego przy ul. B. [...]-[...] we W., z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Rozpatrując skargę wniesioną na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, a więc w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona skarżąca wyczerpała środki przewidziane w art. 37 kpa oraz czy objęte skargą postępowanie prowadzone jest przewlekle.

12 Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

13 Kontrola Sądu nie obejmuje natomiast prawidłowości działań podejmowanych przez organ administracyjny, ani zgodności z prawem ewentualnie zapadłych rozstrzygnięć.

14 Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to takie, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

15 Sprawa prowadzona w przedmiocie pochylni położonej przy budynku przy ul. B. [...]-[...] we W. jest sprawą wymienioną w art. 3 § 2 pkt 1-4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

16 W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał środki przewidziane w art. 37 kpa.

17 Postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się od 2000 r. i pomimo, że w jego toku zapadło szereg różnych rozstrzygnięć, do czasu wniesienia skargi nie zostało zakończone. Tak więc – skoro od jego wszczęcia upłynęło 11 lat i przez ten czas toczyło się bezskutecznie, rozwlekle i nieprawidłowo (o czym świadczy w szczególności wadliwość podejmowanych uprzednio rozstrzygnięć, które były eliminowane z obrotu prawnego) – niewątpliwie postępowanie to było prowadzone przewlekle.

18 Stosownie do art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

19 W trybie wyżej wymienionego artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.

20 Przepis art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w szczególności nie daje sądowi administracyjnemu możliwości wydania orzeczenia stwierdzającego jedynie, że postępowanie administracyjne –pomimo jego zakończenia – było prowadzone przewlekle, a stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa może nastąpić tylko i wyłącznie jednocześnie z zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

21 Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 września 2911 r. sygn. akt I SAB/Wa 316/11).

22 Zauważyć w tym miejscu wypada, że zawarta w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym argumentacja dotycząca bezczynności organu znajdzie również zastosowanie w odniesieniu do skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, która to instytucja w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uregulowana jest w sposób dokładnie taki sam jak instytucja skargi na bezczynność organu administracji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 42/11).

23 Jeżeli zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność prowadzącą do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy i długotrwałego jej prowadzenia – postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego staje się bezprzedmiotowe (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 września 2911 r. sygn. akt I SAB/Wa 316/11).

24 Mając na względzie wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. decyzji z dnia [...] r. nr [...] stwierdzić trzeba, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga stała się bezprzedmiotowa. Niemniej jednak przewlekłość prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. postępowania w przedmiocie pochylni położonej przy budynku przy ul. B. [...]-[...] we W. zachodziła w chwili wniesienia skargi, a wydanie decyzji z dnia [...] r. nr [...]uznać należy za uwzględnienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. skargi na przewlekłość postępowania tego organu, gdyż zapadła ona po wniesieniu tej skargi.

25 W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie wydanie wyroku stało się zbędne, a zatem – zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

26 Wobec uznania, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. nr [...]zostało podjęte w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do art. 201 § 1 tej ustawy skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów postępowania od organu administracyjnego, jako że w chwili wnoszenia skargi była ona uzasadniona.