Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2013 r., II SA/Wr 863/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2013 r., II SA/Wr 863/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Burmistrza Gminy T. z dnia 21 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do załatwienia wniosku dotyczącego rozgraniczenia działek postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. Burmistrz Gminy T., powołując w podstawie prawnej art. 35 § 3 i art. 36 w związku z art. 106 k.p.a., postanowił przedłużyć termin do załatwienia wniosku z dnia 23 sierpnia 2012 r., dotyczącego rozgraniczenia działek położonych w obrębie wsi N. D., będących przedmiotem współwłasności skarżących. W uzasadnieniu podjętego postanowienia organ administracji publicznej powołał się na konieczność zgromadzenia potrzebnej dokumentacji, której wydanie leży w kompetencji innych niż gmina organów. W pouczeniu organ administracji wskazał, że na przedmiotowe postanowienie nie przysługuje zażalenie.

3 Skarżący skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Burmistrza Gminy T. pismem zatytułowanym "Zażalenie", zaskarżyli wydane przez Burmistrza Gminy T. postanowienie z dnia 21 września 2012 r., wskazując w nim, że nie wyrażają zgody na przedłużenie terminu do załatwienia sprawy.

4 Burmistrz Gminy T. pismem z dnia 26 października 2012 r. przekazał zażalenie na postanowienie z dnia 21 września 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wnosząc o jego oddalenie i utrzymanie w mocy ze względu na niedopuszczalności zażalenia.

5 Pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. przekazał zażalenie skarżących do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W piśmie tym wskazał, że z treści zażalenia wynika, że jego adresatem nie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W związku z powyższym, Kolegium, kierując się niedwuznacznym żądaniem skarżących przekazuje zażalenie do sądu administracyjnego.

6 Pismem skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 14 grudnia 2012 r. D. W. oświadczyła, że cofa wniosek o przekazanie sprawy do sądu i wnosi o jego rozpoznanie przez SKO we W.. Skarżąca wskazała, że zaskarżone postanowienie z dnia 21 października 2012 r. nie zawierało pouczenia i jest wydane z rażącym naruszeniem prawa z art. 141 k.p.a. w związku z art. 58 k.c.

7 Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. D. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o zwrot akt sprawy do SKO we W. wskazując, że Burmistrz Gminy T. przekazał je do organu właściwego tj. SKO we W..

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Na wstępie należy podkreślić, że zawisła przed tut. sądem sprawa w dużej mierze została sprokurowana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., które jak samo to przyznało przy piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r. wobec "niedwuznacznego żądania" zamiast przekazać skargę do Sądu administracyjnego powinno najpierw zwrócić się do skarżących o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących adresata jak i charakteru przekazywanego pisma. Uzyskanie od skarżących stosownych wyjaśnień było tym bardziej uzasadnione jeżeli uwzględni się chociażby doświadczenia płynące z wcześniejszych spraw prowadzonych z udziałem skarżących.

10 W tych okolicznościach faktycznych i prawnych należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.) nie przewidują możliwości zwrotu sprawy organowi administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy do jej rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd administracyjny odrzuci skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

11 Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

12 Zaskarżone rozstrzygnięcie - postanowienie Burmistrza Gminy T. z dnia 21 września 20012 r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie, na które została wniesiona skarga nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę w danej instancji, nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

13 Tym samym skarga wniesiona na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji postanowienia.