Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2011 r., II SA/Wr 205/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2011 r., II SA/Wr 205/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i S.J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

3 W niniejszej sprawie – jak wynika z pouczenia zawartego w decyzji Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce A – Oddział Gospodarowania Nieruchomościami we W. pozwolenia na budowę na zadanie: "przebudowa i powiększenie lokalu nr 2 o część strychu przez zmianę jego sposobu użytkowania przy wykorzystywaniu istniejących instalacji: wodociągowej, kanalizacyjnej sanitarnej, instalacji gazowej i elektrycznej w budynku położonym przy ul. [...], na działce nr 98/4, AM-17, obręb Z. – od zaskarżonej decyzji służyło stronom odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. A zatem przedmiotem skargi jest decyzja podęta przez organ I instancji, co skutkować musiało stwierdzeniem, że wnosząc skargę E. i S.J. nie wyczerpali środka zaskarżenia, jakim w tym przypadku było odwołanie.

4 Należy zauważyć, że wprawdzie skarżący nie uczestniczyli w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce A – Oddział Gospodarowania Nieruchomościami we W. pozwolenia na budowę na prawach strony, a zaskarżona decyzja nie została im doręczona, jednakże warunkiem do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, o jakich mowa w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.. Przy czym podkreślenia wymaga, że "przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, kiedy strona określonego postępowania administracyjnego lub inny jego uczestnik na prawach strony złożył określony środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności. W ten sposób zostaje spełniony wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów wymienionych w art. 50 p.p.s.a., uzyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskarżenia." (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1982/07, publ. LEX nr 494226).

5 Art. 50 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

6 Stąd należało uznać skargę za niedopuszczalną, co obligowało do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

7 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

8 Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących Zastępcy Dyrektora Wydziału Infrastruktury Pani D.K., która z upoważnienia Wojewody D. podjęła zaskarżoną decyzję, należy zauważy, że mają one charakter tzw. skargi powszechnej wnoszonej w trybie art. 229 kodeksu postępowania administracyjnego, którą również Sąd zobligowany byłby odrzucić.

9 Zakres działania sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Artykuł ten nie przewiduje jednakże możliwości dokonywania kontroli przez sądy administracyjne skarg powszechnych składanych w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem zaś takiej skargi, po myśli art. 227 k.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

10 Stosownie do treści art. 228 k.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg powszechnych są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916).

11 Na marginesie należy dodać, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego w W., który decyzją z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził jej nieważność, a tego domagają się w swojej skardze Państwo J..