Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2009 r., III SAB/Wr 6/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2009 r., III SAB/Wr 6/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi E. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym w sprawie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. do wydania w terminie 2 miesięcy od dnia prawomocności wyroku decyzji w przedmiocie choroby zawodowej.

Uzasadnienie

2 Skargą z dnia [...] roku skarżąca E K wniosła skargę na bezczynność organu – P W I S we W, zarzucając naruszenie art. 35 §3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niezałatwienie sprawy w terminie i niewyznaczenie dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, wnosząc o zobowiązanie P W I S we W do wydania decyzji w terminie jednego miesiąca od doręczenia organowi prawomocnego odpisu wyroku oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. W uzasadnieniu skarżąca podała, że od dnia [...] roku nie zostało rozpoznane jej odwołanie od decyzji, wydanej w dniu [...] roku. Zdaniem skarżącej pismo G I S z dnia [...] roku oraz poprzedzające je pismo P W I S we W z dnia [...] roku nie czynią zadość przepisom k.p.a. co do załatwienia sprawy administracyjnej.

3 W odpowiedzi na skargę, wniesioną w dniu [...] roku, P W I S we W wniósł o jej oddalenie, zarzucając, że podjęte zostały wszelkie czynności, mające na celu dokładne wyjaśnienie sprawy przed podjęciem decyzji, jako że dokumentacja przesłana została do D W O M P we W oraz I M P i Z Ś w S, celem wydania opinii w sprawie. Organ zaś nie ma wpływu na terminowość załatwiania spraw przez jednostki niezależne.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów, w przypadkach wskazanych w art. 3 §2 pkt 1-4 tej ustawy. Zważyć należy, że bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub czynności, a istotą roszczenia dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie przez WSA takiego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.

6 Zgodnie z art. 36 §1 i 2 k.p.a. organ administracji zobowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, także wtedy, gdy zwłoka nie jest zależna od organu.

7 Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została przyczyną zawinioną lub niezawinioną organu w ich podjęciu lub dokonaniu.

8 Przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu konieczne jest jednak wyczerpanie środków w toku instancji, o których mowa w art. 37 k.p.a. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem jest powołane wyżej zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia. Załączonymi do skargi dokumentami skarżąca wykazała wyczerpanie przysługujących jej środków odwoławczych.

9 Poza sporem pozostaje, że skarżąca wniosła odwołanie od decyzji P P I S we W z dnia [...] roku w dniu [...] roku, dochowując terminu do jego złożenia. Tym samym, organ odwoławczy winien był, zgodnie z art. 35 § 3 in fine k.p.a., rozpoznać sprawę w terminie jednego miesiąca od dnia wniesienia odwołania. Kolejne pisma organu, począwszy od pierwszego, z dnia [...] roku – a zatem sporządzonego już po upływie terminu miesięcznego – skończywszy zaś na piśmie G I S z dnia [...] roku, w żadnej mierze nie spełniają wymagań, określonych przepisem art. 36 §1 k.p.a., w szczególności zaś nie wskazują nowego terminu załatwienia sprawy.

10 Zważyć wobec tego należy, że choć podane zostały przyczyny opóźnienia, to oczekiwane przez organ opinie stanowią, zgodnie z obowiązującą procedurą, wyłącznie źródło dowodowe w postaci opinii biegłego, w rozumieniu art. 84 k.p.a. Oczywistym jest zaś, że konieczność zebrania materiału dowodowego obciążać może wyłącznie organ, nigdy zaś stronę. Niezgodnym z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, w szczególności zaś z zasadą szybkości postępowania oraz działania na podstawie przepisów prawa, jest przerzucanie na stronę konsekwencji opóźnienia w sporządzeniu opinii biegłych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podziela tym samym stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w wyroku z dnia 11 września 2008 roku, sygn. akt II SAB/Bk 27/08, przytoczone przez skarżącą, wskazując, że trudności z uzyskaniem dowodu, a także informowanie strony o kolejnych przesunięciach terminu załatwienia sprawy nie czynią zarzutu bezczynności bezpodstawnym. Tego rodzaju pogląd harmonizuje z powszechnie aprobowaną zasadą, iż realizacja kompetencji organu administracji jest jego prawnym obowiązkiem (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 1999r., sygn. akt V SAB 147/99). Od obowiązku tego nie zwalniają tzw. trudności obiektywne ani brak winy.

11 Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji.