Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2019 r., V SA/Wa 309/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2019 r., V SA/Wa 309/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa–Śródmieście z [...] listopada 2018 r. nr [...] ; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz [...] kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP,

3 strona lub skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w

4 Warszawie (dalej: Dyrektor IAS, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] stycznia 2019 r.,

5 nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika

6 Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście (dalej: Naczelnik US, organ I

7 instancji lub egzekucyjny) z [...] listopada 2018 r., nr [...] w

8 przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.

9 Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

10 Naczelnik US na podstawie wystawionych przez PARP tytułów wykonawczych z

11 5 lipca 2017 r. nr [...] i nr [...] prowadził wobec G. sp. z

12 o.o. w W. postępowanie egzekucyjne obejmujące zobowiązania z tytułu zwrotu

13 środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków

14 europejskich oraz inne należności związane z tymi środkami za okres od sierpnia 2014

15 r. do sierpnia 2016 r. oraz marzec 2017 r. w łącznej kwocie należności głównej

16 459.278,40 zł.

17 W celu realizacji należności dochodzonych przedmiotowymi tytułami

18 wykonawczymi organ egzekucyjny zastosował zajęcie wierzytelności z rachunku

19 bankowego i wkładu oszczędnościowego na podstawie zawiadomień z 24 lipca 2017 r.

20 Przedmiotowe zawiadomienia doręczono bankowi dniu 24 lipca 2017 r., natomiast

21 stronie (wraz z odpisem tytułu wykonawczego dla zobowiązanego) doręczono 27 lipca

22 2017 r.

23 W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie A. S.A. pismem z 24 lipca

24 2017 r. poinformował, że nie prowadzi rachunku bankowego dla G. sp. z o.o.

25 Mając na uwadze materiał zgromadzony w trakcie prowadzonego postępowania

26 egzekucyjnego wobec zobowiązanej organ egzekucyjny postanowieniem z [...] września

27 2018 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne

28 prowadzone na podstawie ww. tytułów wykonawczych.

29 Następnie zawiadomieniem z 1 października 2018 r. nr [...] poinformował PARP o wysokości

30 kosztów postępowania egzekucyjnego.

31 Strona wnioskiem z 16 października 2018 r. wystąpiła, o wydanie postanowienia

32 w sprawie kosztów egzekucyjnych.

33 Naczelnik US postanowieniem z [...] listopada 2018 r. obciążył PARP kosztami

34 postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 4.710,70 zł. W uzasadnieniu wyjaśnił,

35 że stronę obciąża opłata manipulacyjna w wysokości 1% egzekwowanych należności.

36 Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem PARP wniosła zażalenie.

37 Uznając bezzasadność wniesionego zażalenia, Dyrektor IAS postanowieniem z [...]

38 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

39 Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania egzekucyjnego organ

40 egzekucyjny pobiera zgodnie z art. 64 § 1 i 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o

41 postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1579, dalej: upea)

42 opłaty za dokonane czynności egzekucyjne i opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu

43 wydatków za wszystkie czynności egzekucyjne związane ze stosowaniem środków

44 egzekucyjnych w wysokości określonej w tych przepisach.

45 W art. 64c § 1 upea, została ustanowiona generalna zasada, że opłaty, o których

46 mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ

47 egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne, które obciążają zobowiązanego. Ustawa

48 dopuszcza jednak wyjątki od tej zasady polegające na tym, że koszty będzie ponosił

49 wierzyciel lub organ egzekucyjny (art. 64c § 2-4 upea).

50 Organ II instancji podkreślił, że postanowieniem z [...] września 2018 r., Naczelnik

51 US, na podstawie art. 59 § 2 upea umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone

52 wobec majątku spółki. Zauważył także, że skoro koszty egzekucyjne nie zostały

53 pobrane w toku postępowania egzekucyjnego, to w związku z jego umorzeniem nie

54 można nimi obciążyć zobowiązanego, dlatego też zobowiązanym do ich pokrycia

55 będzie – wierzyciel, czyli PARP.

56 W spawie organ odwoławczy zauważył, że organ egzekucyjny doręczył w dniu

57 27 lipca 2017 r. G. sp. z o.o. odpisy tytułów wykonawczych z 5 lipca 2017 r. nr

58 [...] i nr [...]. Zatem, w jego ocenie, w stosunku do ww. tytułów

59 wykonawczych powstał obowiązek naliczenia opłaty manipulacyjnej, o czym stanowi

60 art. 64 § 10 upea. Zasadą bowiem jest pobieranie opłaty manipulacyjnej niezależnie od

61 tego, czy kwota została skutecznie wyegzekwowana czy też nie. Oplata przy tym

62 stanowi procent kwoty "egzekwowanych należności", a nie "wyegzekwowanych

63 należności".

64 Dyrektor IAS wskazał, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału

65 dowodowego wykazała, iż organ egzekucyjny zasadnie obciążył wierzyciela kosztami

66 egzekucyjnymi, powstałymi w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a

67 wydane rozstrzygnięcie spełnia wszelkie wymogi dotyczące uzasadnienia faktycznego i

68 prawnego.

69 Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w zażaleniu dotyczących braku

70 zastosowania wskazań zawartych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca

71 2016 r., SK 31/14, w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność z

72 Konstytucją RP m.in. art. 64 § 1 pkt 4 oraz § 6 upea w zakresie, w jakim nie określa

73 maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne oraz opłaty

74 manipulacyjnej, Dyrektor IAS zauważył, że zawarte w wyroku TK ujęcie

75 niekonstytucyjności oznacza, że jest to wyrok stwierdzający niekonstytucyjność

76 pominięcia prawodawczego, w którym Trybunał stwierdził konieczność podjęcia

77 odpowiednich działań legislacyjnych. W związku z powyższym oraz z uwagi na fakt, że

78 w rzeczonym wyroku nie sprecyzowano rzędu wielkości jakiego miałoby dotyczyć

79 ograniczenie kosztów egzekucyjnych czy też opłaty manipulacyjnej, zdaniem organu

80 odwoławczego przyjąć należy, iż do czasu uchwalenia przez ustawodawcę zmian w

81 upea, w zakresie wskazanym przez powyższe orzeczenie, należy stosować

82 zakwestionowane przepisy w kształcie obecnym.

83 Od przedmiotowego postanowienia PARP złożyła skargę do WSA w Warszawie

84 wnosząc o uchylenie postanowień organów obydwu instancji i zasądzenie kosztów

85 postępowania sądowego. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:

86 1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 64

87 § 6 w zw. z art. 64c upea poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy, że dokonane

88 przez organ egzekucyjny obciążenie skarżącej kosztami egzekucyjnymi w

89 maksymalnej/procentowej wysokości jest prawidłowe, w sytuacji, gdy Trybunał

90 Konstytucyjny w wyroku z 28 czerwca 2016 r. (SK 31/14) stwierdził niezgodność

91 przepisów 64 § 6 upea z Konstytucją RP w zakresie, w jakim nie określa on

92 maksymalnej wysokości opłaty;

93 2) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy:

94 a) art. 7, art. 7a § 1, art. 8, art. 77 § 1, art. 124 § 2 w zw. z art. 80 ustawy z dnia

95 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096

96 ze zm., dalej: kpa) oraz w zw. z art. 18 upea poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób

97 wyczerpujący i wszechstronny, nierozważenie i nieuwzględnienie słusznego interesu

98 skarżącej, niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy

99 zaskarżonego postanowienia, przede wszystkim poprzez niewskazanie w uzasadnieniu

100 zaskarżonego postanowienia okoliczności faktycznych świadczących o poziomie

101 skomplikowania dokonanych czynności egzekucyjnych oraz o poniesionym nakładzie

102 pracy organu egzekucyjnego, jak również nie uwzględnienie na korzyść strony skutków,

103 jakie dla możliwości zastosowania uznanego za niekonstytucyjny przepisu art. 64 upea

104 ma wyrok TK z 28 czerwca 2016r.;

105 b) art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa w zw. z art. 64c § 7 w zw. z art. 18 upea

106 poprzez sporządzenie uzasadnienia, które nie odnosi się do zasadności ustalenia

107 maksymalnej/procentowej wysokości opłaty manipulacyjnej przy jednoczesnym nie

108 uwzględnieniu takich czynników jak: efektywności i skuteczność egzekucji, poziom

109 skomplikowania poszczególnych czynności, czy nakład pracy organu egzekucyjnego, a

110 w konsekwencji obciążenie skarżącego nierzeczywistą wysokością kosztów

111 bezskutecznej egzekucji;

112 c) art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego z

113 naruszeniem art. 7 i 77 § 1, art. 80, 107 § 3 w zw. z art. 124 § 2 kpa w zw. z art. 18

114 upea.

115 W uzasadnieniu strona rozwinęła powyższe zarzuty.

116 W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie.

117 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

118 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in.

119 art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów

120 administracyjnych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30

121 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z

122 2018 r. poz. 1032 ze zm., dalej: ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności

123 administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności

124 zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także

125 prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować

126 z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest

127 stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa

128 materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania

129 w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa

130 dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa).

131 Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt

132 jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 kpa lub w innych przepisach (art.

133 145 § 1 pkt 2 ppsa).

134 Warunki rozpoznania sprawy w postępowaniu uproszczonym ustawodawca

135 określił w art. 119 ppsa, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie

136 uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu

137 administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także

138 postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w

139 postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone

140 postanowienie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym.

141 Z przepisu art. 134 § 1 ppsa wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy

142 nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą

143 skargi, z zastrzeżeniem art. 57a. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że

144 sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego

145 aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze

146 podniesiony.

147 Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta

148 sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 ppsa, sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

149 W pierwszej kolejności sąd wskazuje, że przedmiotem sporu jest prawidłowość

150 ustalenia kosztów egzekucyjnych wynikających z prowadzenia postępowania

151 egzekucyjnego przeciwko G. sp. z o.o. w W. na podstawie tytułów

152 wykonawczych z 5 lipca 2017 r., nr [...] i nr [...] wystawionych

153 przez wierzyciela będącego skarżącą w sprawie.

154 W ocenie sądu stanowisko organów zajęte w wydanych postanowieniach, w tym

155 w zaskarżonym postanowieniu nie jest prawidłowe.

156 Kwestia kosztów egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym uregulowana

157 jest w Rozdziale 6 Działu I ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W

158 toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny pobiera zgodnie z art. 64 § 1 i 6

159 upea opłaty za dokonane czynności egzekucyjne i opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu

160 wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków

161 egzekucyjnych w wysokości określonej w tych przepisach.

162 W art. 64c § 1 upea została ustanowiona generalna zasada, że opłaty, o których

163 mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a upea, wraz z wydatkami poniesionymi przez

164 organ egzekucyjny, stanowią koszty egzekucyjne, które obciążają zobowiązanego. Te

165 koszty egzekucyjne podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji

166 administracyjnej. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dopuszcza

167 jednak wyjątki od tej zasady polegające na tym, że koszty będzie ponosił wierzyciel lub

168 organ egzekucyjny (art. 64c § 2 - 4 ustawy egzekucyjnej). Art 64c § 4 upea stanowi, że

169 wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od

170 zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 4b oraz art. 64e § 4a upea.

171 W sprawie takli wyjątek nastąpił i organ egzekucyjny obciążył wierzyciela

172 kosztami egzekucyjnymi w postaci opłaty manipulacyjnej.

173 Zgodnie z art. 64 § 6 upea organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z

174 tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze

175 stosowaniem środków egzekucyjnych. Opłata wynosi 1% kwoty egzekwowanych

176 należności pieniężnych objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1

177 zł 40 gr. W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu

178 niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia postępowania

179 egzekucyjnego.

180 Przewidziana art. 64 § 6 upea oplata manipulacyjna stanowi szczególny rodzaj

181 opłaty pobieranej z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne

182 związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych i jak wskazuje powołany przepis

183 wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności objętych każdym tytułem wykonawczym,

184 nie mniej jednali niż 1 zł 40 gr. Obowiązek uiszczenia ww. opłaty manipulacyjnej

185 powstaje, co do zasady, z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu

186 wykonawczego. Natomiast zgodnie z art. 64 § 10 zdanie drugie upea, jeżeli pierwszą

187 czynnością egzekucyjną jest zajęcie wierzytelności pieniężnej lub innego prawa

188 majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności obowiązek uiszczenia opłaty

189 manipulacyjnej powstaje równocześnie z obowiązkiem uiszczenia opłaty za zajęcie.

190 W sprawie na co słusznie zwróciły uwagę organy ustawodawca nie uzależnił

191 możliwości naliczenia opłaty manipulacyjnej od faktycznego wyegzekwowania

192 wierzytelności.

193 W ocenie sądu mimo możliwości obciążenia strony (wierzyciela) opłatą

194 manipulacyjną to wydając swoje rozstrzygnięcie organy orzekające powinny uwzględnić

195 w nim ocenę odnoszącą się do konstytucyjności art. 64 § 6 upea wyrażoną przez

196 Trybunał Konstytucyjny w wyroku sygn. SK 31/14 i skutek jaki wyrok ten wywiera w

197 odniesieniu do możliwości określenia kosztów egzekucyjnych w myśl tych przepisów.

198 W odniesieniu do art. 64 § 6 upea, jak również art. 64 § 1 pkt 4 upea Trybunał

199 Konstytucyjny w wyroku z 28 czerwca 2016 r. sygn. SK 31/14 orzekł m.in., że:

200 1. Art. 64 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu

201 egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599) w zakresie, w jakim nie

202 określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, jest

203 niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą zakazu

204 nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji oraz nie jest

205 niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

206 2. Art. 64 § 6 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie określa

207 maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, jest niezgodny z wynikającą z art. 2

208 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84

209 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

210 3. Art. 64 § 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie przewiduje

211 możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 tej ustawy i opłaty

212 manipulacyjnej w razie umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę

213 egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych, jest niezgodny z

214 wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64

215 ust. 1 i art. 84 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

216 4. Art. 64 § 1 pkt 1-5, 7, 11, 12 i art. 64 § 6 ustawy powołanej w punkcie 1 w

217 zakresie, w jakim przepisy te nie określają maksymalnej wysokości opłat egzekucyjnych

218 i opłaty manipulacyjnej, nie są niezgodne z art. 217 Konstytucji.

219 TK w uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że: "dla właściwej realizacji wyroku

220 Trybunału w rozpatrzonej sprawie konieczna będzie interwencja ustawodawcy, który

221 powinien, w granicach norm konstytucyjnych i z uwzględnieniem wniosków

222 wynikających z wyroku Trybunału, określić nie tylko maksymalną wysokość opłaty

223 egzekucyjnej, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 upea oraz opłaty manipulacyjnej, o

224 której mowa w art. 64 § 6 upea, ale także maksymalną wysokość innych opłat

225 egzekucyjnych, przeciwko którym można wysunąć zarzuty podobne do rozpatrzonych w

226 niniejszej sprawie. Ustawodawca powinien nadto określić sposób obliczania wysokości

227 tych opłat w razie umorzenia postępowania w związku z dobrowolną zapłatą

228 egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych. Trybunał

229 Konstytucyjny, jako "ustawodawca negatywny", nie ma w tym zakresie kompetencji."

230 Dodać także należy, że wyrok TK zapadł w sprawie, w której doszło do umorzenia

231 postępowania egzekucyjnego z uwagi na uregulowanie należności przez

232 zobowiązanego poza postępowaniem egzekucyjnym. W sprawie tej określono koszty

233 egzekucyjne na kwotę 34.860.238,10 zł.

234 Należy wskazać, że w wyroku SK 31/14, nie była kwestionowana sama

235 możliwość pobierania opłaty manipulacyjnej (czy też egzekucyjnej) w razie

236 bezskuteczności egzekucji ani też możliwość obciążania nią wierzyciela - w sytuacji,

237 gdy nie można ich ściągnąć od zobowiązanego a jedynie fakt braku określenia górnej

238 granicy tych opłat.

239 Podkreślenia również wymaga, że w odniesieniu do charakteru wyroku TK o

240 sygn. akt SK 31/14 i jego skutków w zakresie dalszego stosowania zakwestionowanych

241 przepisów upea, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 marca

242 2018r. sygn. II FSK 2206/17. NSA wskazał, że "Powyższy wyrok Trybunału

243 Konstytucyjnego jest bowiem wyrokiem zakresowym, co wyraźnie wynika z jego

244 sentencji. Wyrok ten - w przeciwieństwie do klasycznego wyroku uznającego

245 zaskarżony przepis za niezgodny z Konstytucją - nie powoduje utraty mocy

246 zaskarżonego przepisu. Przepis ten nadal obowiązuje w systemie prawa, nie traci

247 mocy, jednakże od chwili orzeczenia musi być traktowany jako niezgodny z Konstytucją,

248 ale tylko w granicach (w zakresie) określonych w wyroku Trybunału. W pozostałym

249 zakresie może, a nawet - musi być nadal stosowany przez adresatów tego przepisu.

250 Jednakże aby nie narazić się na zarzut naruszenia Konstytucji, przepis ten musi być

251 stosowany i interpretowany (w szczególności przez organy i sądy) zgodnie ze

252 wskazówkami zawartymi w wyroku Trybunału".

253 Organ egzekucyjny w przedmiotowej sprawie zastosował art. 64 § 6 upea.

254 Przepis ten, jak wynika z powyższego wyroku TK, został uznany za niekonstytucyjny w

255 zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej. W

256 rezultacie ustawodawca winien określić maksymalną wysokość opłaty manipulacyjnej, o

257 jakiej mowa w art. 64 § 6 upea (jak również opłaty egzekucyjnej, o której mowa w art.

258 64 § 1 pkt 4 upea). Dopóki jednak ustawodawca nie wprowadzi stosownych zmian,

259 organy egzekucyjne powinny każdorazowo analizować powstałe w sprawie koszty

260 egzekucyjne oraz zasadność obciążenia nimi stron postępowania zgodnie z wytycznymi

261 Trybunału Konstytucyjnego i w taki sposób, aby nie można było zarzucić im naruszenia

262 zasad określonych w tym wyroku. Tak więc ustalając wysokość kosztów egzekucyjnych,

263 które mają obciążyć wierzyciela, organy egzekucyjne powinny wziąć pod uwagę

264 rzeczywiste wydatki i koszty związane z dokonaniem w toku postępowania

265 egzekucyjnego poszczególnych czynności egzekucyjnych, przy uwzględnieniu ich

266 pracochłonności i czasochłonności, mając na względzie, aby ustalone koszty nie

267 pozostawały w oderwaniu od nakładów pracy organu. Zdaniem sądu, dokonując oceny,

268 czy koszty egzekucyjne są właściwe w danej sprawie, należy brać pod uwagę nie tylko

269 faktycznie poniesione, wydatki, ale uwzględnić również fakt, że prowadzenie

270 postępowania egzekucyjnego wymaga nakładu pracy i czasu.

271 Odnosząc wspomniane uwagi do zaskarżonego postanowienia, jak również

272 postanowienia organu I instancji należy stwierdzić, że nie dokonano w nich takiej oceny,

273 co skutkuje uznaniem naruszenia treści art. 64 § 6 upea. Przy ponownym rozpoznaniu

274 sprawy konieczne będzie zatem takie wyliczenie kosztów egzekucyjnych w zakresie

275 opłaty manipulacyjnej, ażeby okazały się one adekwatne do poniesionych wydatków jak również

276 nakładu pracy organu egzekucyjnego mając na uwadze standardy wynikające z wyroku TK o sygn.

277 akt SK 31/14.

278 Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na

279 podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.

280 O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa i w zw. z §

281 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października

282 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na

283 łączną kwotę 597 zł składają się: stały wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł,

284 koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł i opłata skarbowa od

285 pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. W ocenie sądu w sprawie winien zostać

286 zastosowany § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia, a nie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w

287 zw. z § 2 tego rozporządzenia. Przedmiotem bowiem sprawy było postanowienie

288 określające wysokość kosztów egzekucyjnych, a nie należność pieniężna. W sprawie

289 nie było potrzeby badania i sprawdzania wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 218

290 ppsa), gdyż sprawa ta podlega wpisowi stałemu (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady

291 Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad

292 pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 221 poz.

293 2193 ze zm.), który jest niezależny od wartości przedmiotu sporu. Zatem w sprawie

294 pobrano wpis stały, a nie wpis stosunkowy zależny od wartości przedmiotu sporu. To, że

295 w kontrolowanym postanowieniu określono konkretną wysokość kosztów

296 egzekucyjnych nie powoduje, że sprawa przestaje być sprawą z zakresu objętych

297 skargą na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym objętej wpisem

298 stałym. W ocenie sądu krajowy ustawodawca świadomie powiązał kwestię związaną z wynagrodzeniem pełnomocnika z kwestią związaną z pobieraniem przez sąd wpisu

299 stałego lub stosunkowego. W wypadku, gdy sprawa objęta jest wpisem stałym, to

300 wysokość wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika również jest stała, niezależna

301 od wartości przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienia NSA z 14 marca 2019 r. I GZ 62/19 i z 17 lipca 2019 r. I GZ 178/19).