Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2009 r., VI SO/Wa 44/08
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2009 r., VI SO/Wa 44/08
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. B. o wymierzenie Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić wniosek
Uzasadnienie
2 Pismem z dnia 5 listopada 2008 r. skarżący - H. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W., za nie przekazanie do Sądu jego skargi z dnia 1 sierpnia 2006 r. w przedmiocie, jak podał, stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] i tym samym niedopełnienia obowiązku określonego w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej zwana p.p.s.a.).
3 W odpowiedzi Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że nie jest organem właściwym w sprawach wydawania decyzji w zakresie ustalania uprawnień
4 do świadczeń z ubezpieczeń społecznych w tym negowanej przez wnioskującego
5 decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r., która w ocenie organu nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Nadto podniósł, iż wnioskodawca nie wskazał w skardze do jakiego sądu skargę kieruje, co uniemożliwiło organowi wypełnienie swoich obowiązków.
6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
7 Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się
8 do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego
9 może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
10 W ocenie Sądu sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd
11 powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas,
12 jaki upłynął od wniesienia skargi i to, czy przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie
13 organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259).
14 Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wniosek H. B. o wymierzenie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie.
15 Przedmiotem skargi skierowanej za pośrednictwem Prezesa ZUS, z której nieprzekazaniem skarżący wiąże objęte przedmiotowym wnioskiem żądanie wymierzenia grzywny, jest w istocie bezczynność Prezesa ZUS polegająca na niewydaniu decyzji stwierdzającej nieważność decyzji dnia [...] sierpnia 2002 r. o odmowie przyznania prawa do renty. Podkreślić jednak należy, iż powyższą skargę skarżący, za pośrednictwem Prezesa ZUS, skierował do "Sądu właściwego do rozpatrzenia", tym samym nie oznaczając w sposób właściwy sądu, do którego skarga jest skierowana.
16 W tym stanie rzeczy brak jest w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a. podstawy do nałożenia na organ grzywny z tytułu nieprzekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, skoro Sąd ten nie był wskazany jako jej adresat.
17 Sąd nie odnosząc się do podniesionej w odpowiedzi na wniosek kwestii braku właściwości sądów administracyjnych do rozpoznania skargi, co nie jest przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie, orzekł zatem jak w postanowieniu, stosownie do wyżej powołanego przepisu.