Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., VI SO/Wa 3/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., VI SO/Wa 3/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. akt VI SO/Wa 3/08) w sprawie z wniosku H. B. o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych postanawia : odmówić wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. VI SO/Wa 3/08 )

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. akt VI SO/Wa 3/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywnę w wysokości 2.691,03 zł. Podstawą rozstrzygnięcia było niezastosowanie się przez organ do obowiązku terminowego przekazania do Sądu skargi H. B. na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Departamentu Świadczeń Emerytalno - Rentowych z dnia 27 lipca 2007 r. w przedmiocie wyjaśnienia przyczyn odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy

3 W piśmie z dnia 14 marca 2008 r. H. B. wniósł o wyjaśnienie niezgodności sentencji postanowienia z jej uzasadnieniem w zakresie wskazania co było bezpośrednią przyczyną wymierzenia organowi grzywny, czy był to fakt nieterminowego przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy bezpośrednio fakt zaniechania przekazania skargi do WSA przez ZUS o czym jest mowa w uzasadnieniu postanowienia, a czego nie ma w jego sentencji. Ponadto wniósł o wyjaśnienie zapisu ze strony 3 uzasadnienia postanowienia w brzmieniu: "w ocenie sądu można wprawdzie dostrzec, iż w związku z wieloma toczącymi się postępowaniami dotyczącymi skarg H. B. na rozstrzygnięcia organów rentowych..." przez wskazanie o jakie wiele postępowań chodzi. H. B. wniósł także o usunięcie z postanowienia wszystkich zapisów nie mających związku ze sprawą.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie potraktował powyższe pismo jako wniosek o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 3 marca 2008 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie zaś z treścią art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

7 Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie (J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 233). W każdym jednak z tych przypadków potrzeba wykładni zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków orzeczenia.

8 Wykładnia wyroku polega zatem na wyjaśnieniu, jak należy rozumieć treść orzeczenia sądu, a jej dokonanie pożądane jest, gdy jego treść została sformułowana w sposób niejasny (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu

9 przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 491).

10 Należy też zważyć, że podmiot wnoszący o wykładnię powinien wyraźnie wskazać, który fragment, bądź fragmenty uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe, bądź nasuwają wątpliwości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 309/04, niepubl.).

11 Z pisma H. B. z dnia 14 marca 2008 r. wynika, iż powziął on wątpliwości co do bezpośredniej przyczyny wymierzenia przez Sąd, postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r., Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny za naruszenie obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wnioskodawca wskazał na istniejące w tym zakresie, w jego ocenie, różnice pomiędzy sentencją orzeczenia a treścią jego uzasadnienia.

12 Zdaniem Sądu, mając na uwadze przedmiot postępowania, czyli ukaranie organu grzywną w związku z niewykonaniem obowiązku wskazanego w art. 54 p.p.s.a., tak sentencja jak i uzasadnienie są jasno i jednoznacznie sformułowane i ich treść nie może budzić wątpliwości. Sąd w sposób jednoznaczny wskazał z jakich powodów uznał, iż doszło w sprawie do uchybień w zakresie stosowania prawa. Wyjaśnił w sposób wyczerpujący i klarowny na jakiej podstawie prawnej oparł swoje rozstrzygnięcie oraz co istotne wskazał co było w świetle zaistniałego w sprawie stanu faktycznego podstawą zapadłego orzeczenia.

13 Odnosząc się do cytowanego przez skarżącego fragmentu uzasadnienia orzeczenia, który w jego ocenie wymaga wyjaśnienia, stwierdzić należy, iż sformułowanie w nim zawarte zawiera jedynie konstatacje faktów znanych Sądowi z urzędu. Wykładnia tej części uzasadnienia pod kątem wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu postanowienia bądź też co do innych skutków orzeczenia nie jest zdaniem Sądu konieczna.

14 W tym stanie rzeczy Sąd uznając, iż nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.