Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r., VI SA/Wa 163/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r., VI SA/Wa 163/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji używanych odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za ich używanie postanawia: odmówić przyznania T. P. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 163/17 oddalił skargę T. P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji używanych odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za ich używanie

3 T. P. (dalej też jako "skarżący") złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie, po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, złożył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

4 We wniosku podniósł, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, z której ponosi straty w wysokości 11.560 zł miesięcznie. W samym wniosku wyjaśnił, że przyczyna strat był fakt niewypłacenia mu należnego wynagrodzenia za wykonane roboty. Żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 954 zł netto miesięcznie. Ponadto skarżący podniósł, że zobowiązany jest do spłaty kredytu bankowego w wysokości 740.000 zł.

5 Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dotychczas przesłane przez stronę skarżąca dokumenty były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego, pismem z dnia 1 marca 2018 r. wezwano skarżącego, do nadesłania w terminie 14 dni:

6 a) zeznań podatkowych za rok 2016 skarżącego i jego żony ewentualnie zaświadczeń właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie,

7 b) ostatniego przekazu pocztowego świadczenia emerytalnego żony skarżącego, ewentualnie ostatniej decyzji określającej wysokość uzyskiwanego świadczenia emerytalnego,

8 c) dokumentów wskazujących wysokość dochodów uzyskanych przez skarżącego w roku 2017 i 2018 z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (w zależności o formy opodatkowania np. ostatni PIT-5, kopie księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów),

9 d) wyciągów z posiadanych przez skarżącego oraz jego żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (w przypadku, jeśli takie rachunki posiadają, jeżeli ani skarżący ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych, zobowiązać skarżącego do złożenia stosownego oświadczenia),

10 e) dokumentów potwierdzających wskazane w rubryce 11 urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy zobowiązania kredytowe i pożyczkowe skarżącego.

11 W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przy piśmie z dnia 3 kwietnia 2018 r. nadesłał:

12 - PIT-4R za rok 2016 i PIT-4R za rok 2017,

13 - przekaz pocztowy świadczenia emerytalnego żony skarżącego, z którego wynikało, że pobiera świadczenie w wysokości 991 zł,

14 - ewidencje przychodów firmy skarżącego za okres styczeń-marzec 2018 r.,

15 - książkę przychodów i rozchodów za rok 2017,

16 - zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącego z dnia 12 maja 2017 r. oraz 12 marca 2018 r. w związku z zobowiązaniami skarżącej na kwotę 7086 zł i 4493 zł,

17 - wystawiony wobec skarżącego i żony skarżącego przez Sąd Okręgowy nakaz zapłaty Bankowi Spółdzielczemu w M. kwoty 744.173 zł, tj. kwoty kredytu bankowego na działalność gospodarczą,

18 - sporządzona przez Syndyka Masy Upadłości F. Sp. z o.o. lista wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, z której wynika, że uznano wierzytelności skarżącego ma kwotę ok. 2.895.000 zł.

19 Skarżący oświadczył, że w chwili obecnej z jego powództwa toczą się postepowania w wydziałach gospodarczych w Sądzie Okręgowych w W. i Sądzie Okręgowym w L..

20 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

21 Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

22 Na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sytuacja skarżącego nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Istotne w sprawie jest, że z załączonej przez skarżącego - książkę przychodów i rozchodów za rok 2017 wynika, że skarżący z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w roku 2017, przy przychodzie w wysokości 274.056 zł osiągnął zysk w wysokości 103.774 zł.

23 Rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy zauważa, że nadesłane przez skarżącego dokumenty potwierdzają, iż skarżący jest wierzycielem F. Sp. z o.o. na kwotę ok. 2.895.000 zł, a wobec tej spółki toczy się postepowanie upadłościowe. Jednakże podkreślić należy, że wierzytelności przynależne skarżącemu zostały uznane przez Syndyka Masy Upadłości F. Sp. z o.o.

24 Zauważyć także należy, że skarżący jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego, prowadzącym swą działalność w celach zarobkowych, z tego też względy koszty prowadzenia spraw sądowych zaliczają się do zwykłych kosztów jej działalności, nie może więc oczekiwać, że zostaną one pokryte ze środków publicznych, co w praktyce oznacza przerzucenie ich na podatników. W ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej ciąży na skarżącym, prowadzącym działalność gospodarczą o dużej skali, a jego konsekwencje nie stanowią w analizowanym przypadku okoliczności uzasadniającej zwolnienie od kosztów sądowych (vide: postanowienie NSA z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1265/14).

25 W konkluzji podkreślić należy że skarżący nie wykazał, by konieczność poniesienia przez niego kosztów postępowania odbiegała od innych ciężarów finansowych, jakie ponosi w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

26 Tym samym stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, iż nie ma nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

27 W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.