Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016 r., VI SA/Wa 1117/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016 r., VI SA/Wa 1117/14

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej K. R. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2015 r. oddalono skargę kasacyjną K. R. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

3 Skarżąca K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.

4 Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem i córką. Skarżąca iż z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 6168,10 zł brutto miesięczne (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe). Ponadto skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której w okresie styczeń-wrzesień 2015 r., przy przychodach w kwocie 560.944,44 zł miesięcznie uzyskała dochód w wysokości 250.295,41 zł (załączono rozliczenie potwierdzające powyższe). Mąż skarżącej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2014, przy przychodach w kwocie 252.415,30 zł miesięcznie poniósł stratę w wysokości 6452,25 zł (załączono PIT-36 za rok 2014 potwierdzający powyższe), natomiast w okresie styczeń wrzesień 2015 r. przy przychodach w wysokości 3631,83 poniósł stratę w kwocie 5394,82 zł (załączono zestawienie dochodu potwierdzające powyższe).

5 Ponadto na skarżący ciąży obowiązek spłaty kredytu na zakup samochodu [...] w wysokości 85.714,29 zł, którego miesięczna rata wynosi 2765,36 (załączono kopię umowy kredytu potwierdzającą powyższe), oraz spłaty kredytu hipotecznego w kwocie 290.727,33 zł, którego miesięczna rata wynosi 3200 zł (załączono kopię umowy i aneksu do umowy kredytowej potwierdzające powyższe).

6 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

7 Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

8 W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącej i jej rodziny jest dochód z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w wysokości około 27.800 zł brutto miesięcznie oraz uzyskiwane wynagrodzenie w wysokości 6168,10 zł brutto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącej i jej rodziny w wysokości około 33.970 zł brutto miesięcznie jest wystarczający do pokrycia przez skarżącą kosztów postępowania, pomimo obciążenia jej kosztami spłaty kredytów bankowych w wynikającej z nadesłanych przez skarżącą dokumentów kwocie ok. 6000 zł miesięcznie.

9 Nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącą kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżąca posiada zdolność płatniczą.

10 W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącą comiesięcznych dochodach skarżąca nie była w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

11 W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.