Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., VII SA/Wa 703/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., VII SA/Wa 703/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Wójtowi Gminy K. pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Wzrost atrakcyjności terenów inwestycyjnych gm. K. poprzez budowę infrastruktury drogowej"

3 - stwierdził niedopuszczalność odwołania.

4 W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż wnoszący odwołanie A. P. nie wskazał interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 kpa, w kwestionowaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r..

5 Uciążliwości związane z realizacją inwestycji, na które wskazuje odwołujący mogą być uznane jedynie za posiadanie interesu faktycznego, a nie prawnego.

6 Brak wykazania interesu prawnego oznacza, iż wnoszący odwołanie nie może być uznany za stronę postępowania, a tym samym nie może skutecznie kwestionować wydanej w tym postępowaniu decyzji.

7 Dodatkowo organ wskazał, iż kwestionowana przez odwołującego się decyzja posiada walor ostateczności, gdyż żadna ze stron postępowania nie wniosła od niej odwołania, co oznacza, że nie może być ona wzruszona w toku instancji.

8 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł A. P. podnosząc, iż projektowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S..

9 Powziąwszy taką informację obowiązkiem organu było wszcząć postępowanie w urzędu w sytuacji gdy uznał, że odwołujący nie jest stroną i nie może skutecznie odwoływać się od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę.

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga podlega uwzględnieniu, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych.

13 Zgodnie z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Oznacza to, że Sąd może uwzględnić skargę, także z innych przyczyn niż w niej podniesione.

14 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając na podstawie art. 134 kpa niedopuszczalność odwołania wniesionego przez A. P. od decyzji Wojewody [...] udzielającej Gminie K. pozwolenia na budowę uznał, iż nie jest on stroną postępowania, gdyż nie wykazał interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny w kwestionowaniu tej decyzji.

15 Z takim stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić.

16 W sytuacji, gdy odwołanie wnosi jednostka, która twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jej interesu prawnego lub obowiązku, organ odwoławczy obowiązany jest rozpoznać to odwołanie. Dopiero jeżeli w wyniku rozpoznania odwołania stwierdzi, że jednostka ta nie ma w danej sprawie indywidualnego interesu prawnego lub obowiązku, to wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

17 Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego; por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r., OPS 16/98 (ONSA z 1999 r., nr 4, poz. 119), gdzie Sąd wskazał, iż "stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa".

18 Mając powyższe na uwadze Sad na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.