Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2009 r., VII SA/Wa 656/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2009 r., VII SA/Wa 656/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] ([...]), działając na podstawie art. 158 § 1, art. 157 § 1 i § 2, art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zw. kpa, na wniosek J. K. o stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] (nr [...]) zezwalającej R. S. na budowę budynku handlowo-magazynowego na działce nr [...] w G. przy ul. [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności.

3 Po wyjaśnieniu istoty postępowania nieważnościowego, organ wskazał, że inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę ww. budynku przedłożył wszystkie wymagane przepisami Prawa budowlanego dokumenty, w tym ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]. Organ podniósł, że wprawdzie budynek magazynowo-handlowy został usytuowany w granicy z działką o nr [...], to jednak § 12 ust. 6 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ze zm.), daje zw. warunkami technicznymi, dopuszczał usytuowanie budynku (...) bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości i uzyskana pisemna zgoda jej właściciela. Na działce sąsiedniej nr [...] również usytuowany jest w granicy budynek gospodarczy, którego współwłaściciele pp. K. wyrazili zgodę na budowę ww. budynku w granicy działki dodając w oświadczeniu, że w przyszłości będą rozbudowywać własny budynek gospodarczy o drugą kondygnację.

4 Organ wskazał, że projekt budowlany spełnił warunki określone w ww. decyzji o warunkach tzn. został zaprojektowany jako budynek handlowo-magazynowy, dwukondygnacyjny z dachem płaskim. Podnoszona zaś przez J. K.

5 kwestia nawiązania ww. budynku do istniejącego budynku gospodarczego na działce sąsiedniej jest niezasadna, gdyż dotyczy ona tylko budynku mieszkalnego.

6 Podobnie zarzut usytuowania okien w odległości 0,45 m od granicy organ uznał za niezasadny, gdyż znajdują się one w ścianie nie zwróconej w kierunku granicy z działką sąsiednią.

7 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] ([...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

8 Organ podzielił ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji wskazując, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

9 Odnosząc się do zarzutu braku odpowiedniej odległości okien usytuowanych w budynku handlowo-usługowym, organ dodał, że okna te nie znajdują się w ścianie zwróconej w kierunku granicy z działką sąsiednią. Przepis § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 1994r, odnosi się jedynie do budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub bez takich otworów, czyli dotyczy ścian położonych równolegle do granicy działki.

10 Skargę na powyższą decyzję złożył J. K., wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżącego, organy w ogóle nie uwzględniły, że przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy jak i pozwolenia na budowę naruszono art. 10 kpa, gdyż w dniu [...] były wydane warunki zabudowy, które znacznie różnią się od warunków z [...]. W tej ostatniej decyzji 0 warunkach dopuszczono do zabudowy działki budynkiem z dachem płaskim, do

11 dwóch kondygnacji nadziemnych.

12 Skarżący wskazał, że według zapewnień sąsiada budynek miał być parterowy

13 pobudowany zgodnie z warunkami z [...] oraz dodał, że jest on użytkowany jako

14 budynek mieszkalny, to jest niezgodnie z przeznaczeniem. Podkreślił również, że

15 umiejscowienie okien 0,5 m od granicy jest niezgodne z prawem i powoduje

16 dyskomfort oraz poczucie inwigilacji.

17 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

19 Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd

20 naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

21 Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

22 Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...], którą organ ten odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] zezwalającej na budowę budynku handlowo-magazynowego na działce nr [...] w G. przy ul. [...].

23 Na wstępie podkreślić trzeba, że kontrolowane decyzje zapadły w postępowaniu nieważnościowym, które stanowi nadzwyczajny tryb postępowania administracyjnego. Postępowanie to nie polega na ponownym prowadzeniu postępowania dowodowego, badaniu przyczyn i przesłanek podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w postępowaniu zwykłym, lecz ogranicza się do skontrolowania, czy rozstrzygnięcie to nie jest dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa., której wystąpienie powoduje konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 1998r., II SA 456/98).

24 Zdaniem Sądu, stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji odpowiada prawu, gdyż decyzja Starosty P. z dnia [...] nie jest obarczona wadami, o których mowa w art. 156 § 1 kpa.

25 Z akt sprawy wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku organ architektoniczno budowlany sprawdził, czy złożona przez inwestora dokumentacja odpowiada warunkom określonym w art. 35 Prawa budowlanego, w tym prawidłowo ocenił zgodność planowanej inwestycji z postanowieniami zawartymi w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]. Postanowienia ww. decyzji o warunkach zabudowy jednoznacznie określają planowany budynek, jako dwukondygnacyjny z dachem płaskim. Natomiast zapis widniejący na pieczątce umieszczonej na odwrocie mapy zasadniczej dołączonej do ww. decyzji o warunkach zabudowy, dotyczy nawiązania linią zabudowy do budynku mieszkalnego, a nie budynku handlowo – usługowego, jak utrzymywał skarżący.

26 Zasadne były również ustalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w

27 zakresie spełnienia w projekcie budowlanym, zatwierdzonym ww. decyzją o pozwoleniu na budowę, postanowień § 12 ust. 6 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ze zm.), obowiązującego w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu możliwe było usytuowanie budynku (...) bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, w przypadku wykazania w projekcie możliwości zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej oraz uzyskanie pisemnej zgody jej właściciela. Te warunki również zostały spełnione.

28 Podobnie, na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut skargi dotyczący braku przeanalizowania oddziaływania okien w ścianie budynku inwestora, usytuowanej prostopadle do granicy z działką skarżącego, oddalonej o 0,5m od tej granicy. Słusznie bowiem wyjaśniono w zaskarżonej decyzji, że przepis § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 1994r., dotyczył tylko budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub bez takich otworów, czyli ścian położonych równolegle do granicy działki. Nie można zatem w ogóle mówić o naruszeniu tego przepisu, a tym bardziej w stopniu powodującym stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.

29 Na koniec wyjaśnić trzeba, że zarzuty skargi kwestionujące decyzję o warunkach zabudowy nie mogły być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie, bowiem - jak to już zostało wyjaśnione na wstępie - Sąd zobowiązany był do skontrolowania rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] weryfikującego w postępowaniu nieważnościowym decyzję Starosty P. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku. Organy zobligowane były zatem jedynie do zbadania, czy ww. decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza ustaleń ww. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. o warunkach zabudowy i tylko w zakresie przesłanek wymienionych w art. 156 §1 kpa.

30 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.