Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2007 r., VII SA/Wa 63/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2007 r., VII SA/Wa 63/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. skargę oddala.

Uzasadnienie

2 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2006r. (znak: [...]) - na podstawie art. 157 § 1 kpa i art. 156 § 1 kpa w związku z art. 126 kpa, po przeprowadzeniu - wszczętego na wniosek J. W. i E. H., postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia własnego z dnia [...] czerwca 2005r. (znak [...]), utrzymującego w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] maja 2005r. (znak: [...]), odmawiającego sporządzenia oraz doręczenia odpisów dokumentów -odmówił stwierdzenia nieważności ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2005r.

3 W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia [...] czerwca 2006r. J. W. i E. H. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2005r. podnosząc, że nieudostępnienie żądanych dokumentów z akt sprawy nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.

4 W ocenie organu, w rozstrzyganej sprawie, nie zaszła żadna z wymienionych w art. 156 § 1 kpa przesłanek, skutkujących koniecznością stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia.

5 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując na treść art. 73 §1 i 2 kpa, podniósł, że przepis ten nie nakłada na organ obowiązku sporządzenia, a co więcej przesyłania stronom postępowania kserokopii z akt sprawy. W ocenie organu czym innym jest brak umożliwienia przejrzenia akt, sporządzania notatek, czy odpisów, a czym innym odmowa doręczenia sporządzonych z nich kserokopii. Przy wydawaniu potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii, niezbędne jest wykazanie przez stronę ważnego interesu prawnego, czego wnioskodawcy nie wykazali.

6 Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2006r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa, utrzymał w mocy postanowienia własne z dnia [...] października 2006r.

7 W motywach powyższego postanowienia organ powtórzył argumentację podniesioną w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym, podnosząc ponadto, że stosowanie przepisów wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, wyłącza w tym względzie stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 06 września 2001r. ( Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) jako podstawy żądania.

8 Organ uznał zarzuty wniosku o wydaniu zaskarżonego postanowienia bez podstawy prawnej, za nieuzasadnione, wskazując przepisy na których oparto kontrolowane rozstrzygnięcie.

9 Skargę na powyższe postanowienie wniosła J. W. podnosząc, iż podstawą udzielenia żądanej informacji winien być art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, ustawa o dostępie do informacji publicznej oraz ustawa Prawo ochrony środowiska.

10 W ocenie skarżącej, przepis art. 73 kpa nie może być przeszkodą do udostępnienia żądanych informacji na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ustawie o dostępie do informacji publicznej nie określono obowiązku wykazania ważnego interesu strony.

11 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

13 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania.

14 Stosownie do treści art. 134 § 1 ww. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego także wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

15 Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] października 2006r. odpowiadają prawu.

16 Na wstępie należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu nieważnościowym, stanowiącym nadzwyczajny tryb postępowania administracyjnego, które nie polega na ponownym prowadzeniu postępowania dowodowego, badaniu przyczyn i przesłanek podjęcia przez organ postanowienia w postępowaniu zwykłym, lecz ogranicza się jedynie do skontrolowania, czy postanowienie, kończące to postępowanie nie jest dotknięte którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.

17 Organ działający w trybie nadzoru nie stwierdził naruszenia art. 156 kpa i stanowisko to należy podzielić. Poruszając się w zakreślonych wyżej granicach Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę wydanych w postępowaniu zwykłym postanowień i prawidłowo ocenił, że żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 kpa nie występuje.

18 W zakończonym kontrolowanymi postanowieniami postępowaniu, organ odmówił - w oparciu o art. 74 § 2 kpa - sporządzenia i przesłania kserokopii dokumentów wskazanych przez wnioskodawców, wskazując na przepis art. 73 § 1 i § 2 kpa.

19 W treści przepisu art. 73 §1 kpa, ustawodawca określił obowiązek organów do umożliwienia stronom w każdym stadium postępowania – przeglądania akt oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Zgodnie z § 2 ww. artykułu strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony.

20 Nie oznacza to jednak, że strona postępowania może żądać, aby kserokopie wykonał i dostarczył sam organ, gdyż sporządzanie notatek, czy odpisów z akt postępowania ustawodawca pozostawił stronie, niezależnie od użytych środków technicznych (vide wyrok NSA W-wa z dnia 07 lipca 2005r. sygn. akt GSK 898/04, LEX nr 190721, wyrok NSA z dnia 27 listopada 1996r., sygn. akt I SA/Lu 139/96. LEX nr 28938, teza 2)

21 Jak wynika z jednoznacznego brzmienia ww. przepisu, rola organu administracji kończy się na zapewnieniu stronie możliwości skorzystania z tych uprawnień, bowiem z treści art. 73 §1 i 2 kpa nie można wyprowadzić obowiązku organu do sporządzania kserokopii z akt administracyjnych lub ich odpisów i doręczenia ich stronie, jak tego domaga się skarżąca.

22 Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi o niezastosowaniu przez organ, jako podstawy prawnej udzielenia żądanej informacji, ustawy o dostępie do informacji publicznej wyjaśnić należy, że wnioski składane w sprawie indywidualnej nie mają charakteru informacji publicznej, bowiem korzystanie z informacji publicznej nie może zmierzać do dokonania innych czynności, przewidzianych w procedurach, gdzie legitymacją procesową dysponuje określony podmiot.

23 Służący każdemu, powszechny dostęp do informacji w sprawach publicznych, w tym także do dokumentów urzędowych, jest zagadnieniem odrębnym i może być przedmiotem osobnej sprawy administracyjnej, prowadzonej w oparciu o ustawę a dnia 06 września 2001r. – o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W wyroku z dnia 5 grudnia 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że akta administracyjne nie są dokumentem urzędowym i już z tego powodu żądanie do nich dostępu (na podstawie ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej) jest bezzasadne. W aktach mogą być jednak zawarte dokumenty urzędowe – udostępnianie tych dokumentów byłoby możliwe po warunkiem, że dotyczą one sfery życia publicznego (sygn. akt II SA 155/01 – OSP 2002, nr 6, poz. 78).

24 Powyższe oznacza, że organy zobowiązane były do działania w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w szczególności powołanego wyżej art. 73 kpa., a prawidłowość zajętego stanowiska przesądza o braku podstaw do stwierdzenia nieważności kontrolowanych postanowień na podstawie art. 156 §1 kpa.

25 Ustalenie przez organ, że w sprawie nie występują określone w art. 156 §1 kpa podstawy stwierdzenia nieważności decyzji, stanowi podstawę do wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności kontrolowanego aktu (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 1994 r. sygn. akt I SA 1143/93, ONSA 1995/3 poz. 145 ).

26 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.