Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r., VII SA/Wa 392/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r., VII SA/Wa 392/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę po wznowieniu postępowania skargę oddala

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] października 2005 r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071) po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2000 r. nakazującej M. i A. M. rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego oraz istniejącego przy nim tarasu wraz z zadaszeniem znajdującego się na działce nr [...] w miejscowości [...].

3 W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem wydanym dnia 22 września 2004 r. w sprawie II SA/Gd 830/01 oddalił skargę M. i A. M.

4 W dniu 17 lutego 2004 r. M. M. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r., powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

5 Wnioskująca wskazała na decyzję Wydziału Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa Urzędu Wojewódzkiego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 1987 r. odmawiającą zezwolenia na zmianę rodzaju użytkowania gruntów leśnych należących do M. R., położonych w miejscowości [...], w uzasadnieniu której zawarto stwierdzenie, że teren na którym znajduje się jej domek letniskowy stanowi bór świeży i należy go utrzymać w dotychczasowym stanie przy pozostawieniu istniejących domków letniskowych do czasu wyrębu drzewostanu.

6 Wobec spełnienia warunków określonych w art. 148 § 1 kpa organ postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. wznowił przedmiotowe postępowanie.

7 Analizując wskazaną przez wnioskodawczynię przesłankę "wznowieniową", organ stwierdził, iż przywołana we wniosku decyzja nie może być uznana jako zgoda na czasową legalizację obiektu, gdyż nie została wydana przez organ właściwy w sprawie pozwoleń na budowę, a podstawę jej wydania stanowiła ustawa o zagospodarowaniu

8 lasów nie stanowiących własności Państwa z dnia 22 listopada 1973r. ( Dz. U. Nr 48, poz. 283), nie zaś przepisy Prawa budowlanego.

9 Organ wyjaśnił nadto, iż powołana przez wnioskodawcę decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r. dotyczy innego obiektu letniskowego położonego w [...]na działce nr [...].

10 Organ uznał, że brak jest przesłanek do uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r., a wobec tego należało orzec w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 kpa.

11 Odwołanie od tej decyzji wniosła M. M. podnosząc, że wg niej decyzja Wydziału Rolnictwa Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa z dnia [...].12.1987 r. zawierała opinię wiążącą wszystkie organy budowlane, ponieważ została wydana przez organ uprawniony do decydowania w sprawie udzielenia zezwoleń na użytkowanie obiektów letniskowych usytuowanych w lesie.

12 Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] grudnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

13 W uzasadnieniu organ odwoławczy podnisół, że decyzje: Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].10.2000 r. i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].01.2001 r. wydane były na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, według którego obiekty budowlane lub ich części wybudowane lub będące w budowie niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają rozbiórce, gdy zostanie stwierdzone, że znajdują się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym, nie jest przeznaczony pod zabudowę. Takie stwierdzenie poczyniono w postępowaniu administracyjnym w niniejszej sprawie i jego prawidłowość przesądził Sąd Administracyjny.

14 Wobec tego, informacja o możliwości pozostawienia istniejących domków do czasu wyrębu drzewostanu, podana w uzasadnieniu decyzji Wydziału Rolnictwa, jaką powołuje wnioskująca, nie ma żadnego wpływu na stwierdzenie zgodności obiektu z przeznaczeniem jakie dla określonego terenu przewiduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

15 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. M.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przy jej wydaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Konstytucji RP.

16 Skarżąca podniosła, że według niej wskazana we wniosku decyzja z dnia [...].12.1987 r. wydana została przez Dyrektora Wydziału Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa posiadającego pełnomocnictwo do reprezentowania stanowiska Wojewody [...] odpowiedzialnego również za sprawy budowlane. Gdyby jej treść znana była organowi nadzoru budowlanego to nie mógłby on wydać decyzji o nakazie rozbiórki, ale byłby zobowiązany do udzielenia zezwolenia na czasowe użytkowanie obiektu.

17 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

19 Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.).

20 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

21 Kontrolowana decyzja zapadła w wyniku wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę samowolnie wzniesionego obiektu letniskowego na działce nr [...] w [...].

22 Warunkiem sine guo non uchylenia decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. jest przede wszystkim zaistnienie przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a., a dopiero potem wynik postępowania co do istoty sprawy.

23 VII SA/Wa 392/06

24 Przepisy o wznowieniu postępowania, regulujące nadzwyczajny tryb uchylenia decyzji ostatecznych, a stanowiące wyłom w zasadzie trwałości decyzji określonej w art. 16 k.p.a., nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej.

25 Przy czym przez nową okoliczność istotną dla sprawy o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a taką podstawą prawną przyjął organ I instancji wydając postanowienie z dnia [...] lutego 2005 r., należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie odmienne od rozstrzygnięcia dotychczasowego.

26 W przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na wniosek skarżącej wznowił postępowanie w sprawie, ponieważ skarżąca podała, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który ją wydał. Następnie organ uznał, że przesłanka wznowieniowa nie znalazła potwierdzenia w materiale dowodowym, a okoliczności, które skarżący podali we wniosku o wznowienie postępowania nie miały znaczenia dla sprawy. Organy administracji trafnie uznały, że – w odniesieniu do sprawy będącej przedmiotem wznowionego postępowania – okoliczności przedstawiane przez skarżącą nie tylko nie stanowią przesłanki wznowieniowej, lecz nie dotyczą jej sprawy.

27 Powołana przez skarżącą decyzja Urzędu Wojewódzkiego w [...], Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Leśnej z dnia [...] grudnia 1987r., znak: [...] jest decyzją odmawiającą udzielenia zezwolenia na zmianę rodzaju użytkowania gruntów leśnych należących do M. R. położonych we wsi [...]. Nie jest zatem – w świetle przepisów prawa budowlanego – decyzją dającą jakąkolwiek podstawę do pozostawienia czy też zalegalizowania obiektu budowlanego wzniesionego bez pozwolenia, na terenie nie przewidzianym pod zabudowę.

28 To, że w decyzji organu do spraw Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa znalazło się sformułowanie iż " powierzchnia powinna pozostać trwale utrzymana jako las przy jednoczesnym pozostawieniu istniejących domków letniskowych do czasu wyrębu drzewostanu" oznacza tylko tyle, iż organ ten (oceniający sprawę w ramach swych kompetencji w zakresie gospodarki leśnej) nie sprzeciwia się pozostawieniu zabudowy do czasu wyrębu, w żadnym razie stanowisko takie nie może być uznane za nową istotną okoliczność w sprawie nakazu rozbiórki obiektu.

29 VII SA/Wa 392/06

30 Ponadto zasadnie też organy uznały, że wskazana przez skarżącą decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r., jak i pismo Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] lipca 1981r., dotyczą innego obiektu letniskowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w [...], a zatem nie mogą mieć

31 wpływu na ocenę badanego postępowania. Nadto należy dodać, iż odnosząc się do powyższej decyzji, którą uchylono decyzję, nakazującą rozbiórkę obiektu na działce nr [...] w miejscowości [...], w podobnym, jak twierdzi skarżąca stanie faktycznym i prawnym, należy wyjaśnić, iż istnienie jej w obrocie prawnym nie wyczerpuje przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., chociażby już z tego powodu, iż nie stanowi ona dowodu, czy też nowej okoliczności, która istniała w dniu wydania decyzji, a nie była znana organowi, który orzekł nakaz rozbiórki, a tylko spełnienie obu tych warunków wyczerpuje dyspozycję art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ( por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2002r. III RN 69/01, III RN 70/01, z dnia 6 marca 2002r., III RN 75/01- OSNA PIUS 2002, nr 7, poz. 401).

32 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.