Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r., VII SA/Wa 2430/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r., VII SA/Wa 2430/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala

Uzasadnienie

2 Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia

3 [...] listopada 2012 r., Nr [...], działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia

4 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz

5 art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego

6 (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "kpa", nakazał O. i M.

7 K. dokończenie rozbiórki dobudowanego przedsionka w segmencie A,

8 budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej, w [...] przy ul. [...], wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

9 W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 7 maja 2012 r. na wniosek S.

10 K., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej

11 przebudowy poddasza nieużytkowego i rozbudowy o przedsionek, o wym. 1.10mx2,25

12 m, budynku mieszkalnego, w zabudowie szeregowej, segment A przy ul. [...], we wsi [...], gm. [...], stanowiącego współwłasność O. i M.

13 K.

14 W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2012 r. stwierdzono, że O.

15 i M.K. - współwłaściciele segmentu, bez wymaganego pozwolenia,

16 samowolnie przebudowali nieużytkowe poddasze i rozbudowali segment o przedsionek,

17 zabudowując istniejący ganek. W trakcie kontroli stwierdzono, że przedsionek został już

18 prawie rozebrany. Pozostało do wykonania: zdjęcie posadzki na ganku i naprawienie

19 ocieplenia ściany zewnętrznej.

20 Z uwagi na fakt toczącego się równolegle postępowania dotyczącego stanu

21 technicznego całego obiektu, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...]

22 zostało zwieszone z urzędu ww. postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej

23 przebudowy poddasza nieużytkowego i rozbudowy o przedsionek budynku

24 mieszkalnego. Następnie postanowienie to zostało uchylone przez [...]

25 Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września

26 2012 r., Nr [...].

27 Ponownie rozpoznając sprawę organ powiatowy rozdzielił dotychczasowe

28 postępowanie na dwa oddzielne - w sprawie samowolnej przebudowy poddasza

29 nieużytkowego oraz w sprawie rozbudowy segmentu A o przedsionek o wymiarach 1,10

30 m x 2,25 m - z uwagi na fakt, że każde z nich wymaga zastosowania innej podstawy

31 prawnej.

32 Wyjaśniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że skoro przedsionek został

33 już prawie rozebrany, co wynika z kontroli przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2012 r., to

34 w celu przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego zgodnego z prawem, konieczne

35 jest dokończenie rozbiórki poprzez zdjęcie posadzki - terakoty na ganku i naprawienie

36 ocieplenia ściany zewnętrznej.

37 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia

38 [...] września 2013 r., Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania S. K., na

39 podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył

40 postępowanie prowadzone przez organ pierwszej instancji w sprawie samowolnie

41 dobudowanego przedsionka w segmencie A budynku mieszkalnego w zabudowie

42 szeregowej, zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ul. [...]w

43 miejscowości [...].

44 W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że uzupełniające postępowanie

45 dowodowe (postanowienie [...]WINB z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], oględziny organu

46 I instancji przeprowadzone w dniu 19 sierpnia 2013 r. wraz z pismem z dnia 20 sierpnia

47 2013 r.) wykazało, iż po rozebranym przedsionku pozostała jedynie posadzka w ganku

48 oraz na schodach. Ponadto ze zdjęć przesłanych przez S. K. przy

49 piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r. wynika również, że przedsionek został rozebrany w

50 całości, zaś pozostała jedynie podłoga z płytek, która różni się fakturą od całości

51 podłogi przedsionka.

52 Zdaniem organu II instancji w zaistniałym stanie faktycznym nakazanie

53 inwestorom dokończenia rozbiórki przedsionka było niewłaściwe, zaś niniejsze

54 postępowanie było bezprzedmiotowe już na etapie jego wszczęcia, ponieważ oględziny

55 przeprowadzone w dniu 12 lipca 2012 r. oraz w dniu 19 sierpnia 2013 r. potwierdziły

56 rozbiórkę samowolnie dobudowanego przedsionka. Co prawda po przedmiotowym

57 obiekcie pozostała posadzka z płytek, jednak nie oznacza, że przedsionek nie został

58 rozebrany, co dawałoby organom nadzoru budowlanego prawo do prowadzenia

59 postępowania administracyjnego. Zwrócił organ uwagę, że zdjęcia załączone do akt

60 sprawy - zarówno przez organ I instancji jak i skarżącego - potwierdzają, iż w tożsamej

61 zabudowie w segmencie B w miejscu, gdzie inwestor (w segmencie A) dobudował

62 przedsionek znajduje się ganek także wyłożony płytkami. W związku z powyższym

63 nakazanie inwestorowi dokończenia rozbiórki przedsionka poprzez demontaż posadzki

64 z płytek prowadziłby do pozostawienia przestrzeni podłogowej w ganku w segmencie A,

65 która następnie będzie wymagała wyłożenia innym obiciem z płytki, gdyż taka posadzka

66 pierwotnie istniała. Zatem w chwili obecnej nie istnieje obiekt budowlany w postaci

67 przedsionka, który narusza granice nieruchomości. Za taki obiekt nie można uznać

68 samej posadzki o innej aranżacji, niż pierwotnie zakładana.

69 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. K., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji.

70 Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

71 - art. 138 § 1 pkt 2 kpa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdy stan faktyczny

72 ewidentnie wskazuje na istnienie niedokończonej rozbiórki przedmiotowej samowoli

73 budowlanej;

74 - art. 7 kpa, poprzez zaniechanie podjęcia niezbędnych czynności w celu dokładnego

75 wyjaśnienia stanu faktycznego na podstawie posiadanego materiału fotograficznego,

76 który wskazuje na możliwość usunięcia dodatkowej warstwy płytek na ganku segmentu

77 A oraz stwierdzenie, że zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez inwestora

78 prawa własności są bezpodstawne, w sytuacji posiadania przez organ dokumentacji

79 fotograficznej dostarczonej przez skarżącego i ukazującej zakres wejścia z zabudową

80 na teren sąsiedniej posesji;

81 - art. 77 § 1 kpa, poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy, kwestii uszkodzonej

82 izolacji termicznej ściany wskutek nielegalnych prac rozbiórkowych przedmiotowej

83 samowoli budowlanej;

84 -art. 107 § 3 kpa, poprzez nieujęcie w uzasadnieniu faktów dotyczących rozmiarów

85 przedmiotowej samowoli budowlanej a w szczególności zakresu wejścia z zabudową na

86 teren sąsiedniej działki;

87 - art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r., ze względu na

88 podwyższenie posadzki segmentu A powstałe w wyniku doklejenia kolejnej warstwy

89 płytek i powodujące spływ wód opadowych na teren sąsiedniej nieruchomości.

90 Zdaniem skarżącego w świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego

91 jak i postępowania dowodowego uzupełniającego należało jedynie uzupełnić decyzję o

92 stwierdzony zakres wejścia z zabudową na teren sąsiedniej nieruchomości oraz

93 zlecając przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego zgodnego z prawem, wyraźnie

94 wskazać na potrzebę niezbędnych prac naprawczych również na sąsiadującej

95 nieruchomości skarżącego. Te dodatkowe prace polegać miałyby na naprawieniu

96 ocieplenia ściany w części budynku należącej do skarżącego jak również oczyszczenie

97 pozostałości ściany działowej i posadzki oraz podsufitki ganku tejże nieruchomości.

98 Skarżący podniósł, że pierwotna posadzka z płytek cały czas istnieje, natomiast

99 inwestor nakleił kolejną, dodatkową warstwę płytek na istniejącą już posadzkę

100 wykonaną również z płytek, a zatem nie doszło do jednie zmiany płytek, jak to uznał

101 organ i w efekcie świadczy o niedokończonej rozbiórce. Ponadto pozostawiona

102 dodatkowa warstwa płytek powodująca odpływ wody deszczowej na teren sąsiedniej

103 posesji jest niezgodna z Prawem wodnym.

104 W skardze zarzucono organowi odwoławczemu pominięcie kwestii uszkodzonej

105 warstwy ocieplenia powstałej w wyniku wykonanej w trybie samowoli budowlanej ściany

106 działowej na ganku przedmiotowego obiektu. W wyniku nielegalnej rozbiórki tej ścianki

107 powstało uszkodzenie ocieplenia ściany zarówno w części A oraz części B budynku.

108 Prace naprawcze powinny być wykonane w segmentach A i B w zakresie termoizolacji

109 ściany i usunięcia wapiennych resztek nielegalnie wzniesionej na ganku ścianki

110 działowej, pozostawionych w postaci śladów i przebarwień na płytkach posadzki oraz

111 powierzchni podsufitki ganku w przedmiotowym obiekcie.

112 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując

113 dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej

114 decyzji.

115 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

116 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

117 administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne

118 sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności

119 z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz

120 trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia

121 przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym

122 postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

123 postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),

124 dalej: "p.p.s.a.".

125 Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na

126 uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

127 Wskazać należy, że organ I -ej instancji na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z

128 dnia 7 lipca 1974 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2013.1949, dalej Prawo budowlane)

129 nakazał O. i M. K. dokończenie rozbiórki dobudowanego

130 przedsionka w segmencie A, budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej, w

131 [...]przy ul. [...], wykonanego bez wymaganego pozwolenia na

132 budowę. W toku postępowania przed organem II ej instancji wyjaśniono, że już w chwili

133 wszczęcia postępowania przedmiotowy przedsionek został rozebrany, a pozostała

134 położona uprzednio posadzka z płytek.

135 Organ II -ej instancji uznał, że w zaistniałej sytuacji brak jest podstaw do

136 zastosowania trybu z art. 48 Prawa budowlanego, co czyni postępowanie przed

137 organami nadzoru bezprzedmiotowym i umorzył postępowanie.

138 Z rozstrzygnięciem organu II -ej instancji nie zgodził się S. K.,

139 wnosząc przeciwko niemu szereg zarzutów, a przede wszystkim podnosząc, iż w

140 zaistniałej sytuacji na ganku istnieją dwie warstwy płytek podłogowych, które tworzą

141 podwyższenie, co prowadzi do odpływu wody na sąsiednią posesję, naruszając zapisy

142 ustawy Prawo wodne. Wskazał także, że nadal jest uszkodzona ściana termiczna na

143 ganku budynków segmentu A i B.

144 Organ w swojej decyzji wyjaśnił, iż demontaż posadzki, prowadziłby do

145 pozostawienia przestrzeni podłogowej, która następnie będzie wymagała wyłożenia

146 innym obiciem. Posadzka w tym miejscu na ganku pierwotnie istniała.

147 W ocenie Sądu stanowisko organu jest prawidłowe. Ułożenia w przedsionku

148 terakoty w miejscu już istniejącej nie może stanowić o istnieniu samowoli budowlanej.

149 Z dołączonego materiału dowodowego (opis na dołączonych fotografiach)

150 wynika, że płytki posadzki mają wysokość 0,015 m. Wskazany w skardze zarzut,

151 naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U.

152 2012,145 j.t.) poprzez ułożenie na posadzce przedsionka terakoty, jest bezpodstawny,

153 albowiem przepis ten nie dotyczy zaistniałej sytuacji.

154 Przepis art. 29 ust. 1 w/wym ustawy zabrania właścicielowi gruntu zmiany stanu

155 wody na gruncie. Zmianą stanu wody na gruncie jest działanie, które powoduje

156 zwiększenie lub zmniejszenie jej objętości na gruncie. Naruszeniem w/wym przepisu

157 nie może być zmiana stanu wody, która znajdującej się na powierzchni budowli.

158 Odnośnie zawartego w skardze zarzutu dotyczącego uszkodzenia warstwy

159 ocieplenia budynku organ wyjaśnił, w odpowiedzi na skargę iż w sprawie toczy się

160 postępowanie administracyjne w sprawie złego stanu technicznego budynku przed

161 organami nadzoru budowlanego, a zatem kwestia ta jest przedmiotem odrębnego

162 badania.

163 Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty Skarżącego dotyczące braku w

164 zaskarżonej decyzji informacji dotyczącej "wejścia z zabudową na teren sąsiedniej

165 posesji". Rację ma organ II-ej instancji, iż kwestie dotyczące naruszenia prawa

166 własności nie mogą być przedmiotem oceny w sprawie dotyczącej samowoli

167 budowlanej. Spory w zakresie naruszenia własności mogą być przedmiotem

168 postępowania przed sądem powszechnym.

169 Brak jest także podstaw do wskazania przez organ - czego domaga się

170 Skarżący - określenia w decyzji rozmiarów samowoli "również na etapie jej

171 kompletnego istnienia, a nie ograniczanie się jedynie do zastanego w chwili obecnej

172 stanu". Przepisy ustawy Prawo budowlanego takiego obowiązku na organ nie

173 nakładają.

174 Tym samym w ocenie Sądu, brak jest podstaw do stwierdzenia, iż organ w

175 prowadzonym postępowaniu naruszył art. 138 § 1 pkt 2 kpa i zasady ogólne

176 postępowania wyrażone w art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa .

177 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

178 uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie art. 151

179 p.p.s.a., skargę oddalił.