Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2271/12
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2271/12
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2013 r. sprawy ze skargi U. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych skargę oddala
Uzasadnienie
2 Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak [...], na
3 podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7
4 lipca 1994r - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm., zwanej
5 dalej Prawo budowlane) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks
6 postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071 z późn. zm., zwanej
7 dalej K.p.a.) wniósł sprzeciw wobec zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych,
8 zgłoszonych przez U. S., polegających na postawieniu przyczepy kempingowej
9 model [...] [...] z przyłączeniem do prądu, wody i odpływu kanalizacyjnego na działce
10 nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...].
11 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu 19 kwietnia 2012 r. do Starostwa
12 Powiatowego w [...] wpłynęło pismo U. S. w sprawie zamiaru
13 postawienia przyczepy kempingowej model [...] [...] na podporach z bloczków
14 betonowych oraz przyłączeniem jej do prądu, wody i odpływu kanalizacyjnego do
15 istniejącego szamba na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...]. Z
16 treści tego pisma organ nie mógł jednoznacznie odczytać żądania wnioskodawcy, dlatego
17 też pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r. wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania żądania.
18 Po analizie pisma wyjaśniającego z dnia 14 maja 2012 r. organ administracji
19 architektoniczno-budowlanej stwierdził, iż jest to zgłoszenie zamiaru rozpoczęcia robót
20 budowlanych.
21 Organ podniósł, iż z załączonego do zgłoszenia rysunku przedstawiającego
22 konstrukcję i wymiary przedmiotowej przyczepy kempingowej wynika, iż jest to obiekt o
23 pow. 37,1 m2, przewidziany na pobyt ludzi oraz posadowiony trwale na gruncie poprzez
24 zastosowanie podpór betonowych zapewniających stabilne umocowanie na gruncie. W
25 związku z powyższym, w ocenie organu architektoniczno-budowlanego, do
26 przedmiotowej inwestycji nie może mieć zastosowania katalog robót budowlanych
27 podlegających zgłoszeniu, zawarty w art. 29 ust. 1 i 2, w związku z art. 30 ust. 1 Prawa
28 budowlanego, zatem przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na
29 budowę.
30 W ocenie organu, z uwagi na treść art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego,
31 należało wnieść sprzeciw wobec zamiaru rozpoczęcia ww. robót budowlanych.
32 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] na podstawie
33 art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania U. S., utrzymał w mocy
34 zaskarżoną decyzję, od decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak:
35 [...].
36 Organ drugiej instancji stwierdził, iż przyczepa kempingowa w rozumieniu art. 3 pkt
37 5 Prawa budowlanego jest tymczasowym obiektem budowlanym. Zgodnie z tym
38 przepisem tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt budowlany przeznaczony do
39 czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany
40 do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony
41 trwale z gruntem, jak strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe,
42 przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy,
43 obiekty kontenerowe.
44 Organ zaznaczył, iż wyliczenie w powołanym przepisie tymczasowych obiektów
45 budowlanych ma charakter przykładowy. Dlatego, zdaniem organu, nie można podzielić
46 stanowiska skarżącej zawartego w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji, iż
47 niewymienienie przyczepy kempingowej w katalogu tymczasowych obiektów
48 budowlanych pozwala przyjąć, że nie jest ona tego rodzaju obiektem.
49 Wojewoda [...] wskazał, iż z ustawowej definicji wynika, iż można
50 rozróżnić dwa rodzaje tymczasowych obiektów budowlanych. Pierwszy to obiekt
51 budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego
52 trwałości technicznej i przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki. Drugi to
53 obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem. Jeżeli więc obiekt budowlany nie jest
54 połączony trwale z gruntem, to jest tymczasowym obiektem budowlanym niezależnie od
55 tego, czy jest przeznaczony do użytkowania w czasie krótszym od jego trwałości
56 technicznej oraz czy przewiduje się jego przeniesienie czy rozbiórkę.
57 W ocenie organu odwoławczego usytuowana przez U. S. przyczepa
58 kempingowa na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...] spełnia
59 przesłanki powyższej definicji. Ustawienie jej na bloczkach betonowych świadczy o tym,
60 że nie została ona trwale związana z gruntem. Specyfika zaś przyczepy kempingowej
61 jako obiektu mobilnego o lekkiej konstrukcji, służącego do czasowego pobytu potwierdza,
62 że obiekt ten ma charakter tymczasowy. Nie oznacza to jednak, wbrew twierdzeniom
63 skarżącej, że do jego usytuowania na działce nie jest wymagane pozwolenie na budowę.
64 Organ podniósł, że z art. 28 Prawa budowlanego wynika zasada, że rozpoczęcie
65 robót budowlanych wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem rodzajów robót
66 zwolnionych od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, określonych ustawowo. W
67 art. 29 Prawa budowlanego określono wyjątki od tej zasady. I tak, zgodnie z zapisem ust.
68 1 pkt 12 powołanego przepisu pozwolenia na budowę nie wymaga budowa
69 tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych
70 do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o
71 którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia
72 rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Budowa tego rodzaju obiektu wymaga
73 jedynie zgłoszenia właściwemu organowi, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa
74 budowlanego.
75 Wojewoda [...] stwierdził, iż w omawianym przypadku mamy do czynienia
76 z obiektem tymczasowym. Jednak z uwagi na to, iż U. S. nie określiła czasu
77 użytkowania przedmiotowej przyczepy kempingowej organ drugiej instancji uznał, iż ze
78 zgłoszenia, jak i z pisma z dnia 14 maja 2012 r. i z odwołania, jednoznacznie wynika, że
79 przedmiotowa przyczepa kempingowa będzie użytkowana przez okres dłuższy niż 120
80 dni.
81 Organ wskazał też, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 pozwolenia na budowę nie
82 wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan
83 oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2,
84 przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde
85 500 m2 powierzchni działki i stwierdził, iż zamierzona inwestycja wykracza poza katalog
86 obiektów wymienionych w tym przepisie, gdyż powierzchnia zabudowy wynosi 37,1 m2.
87 Ponadto długość obiektu wynosi 10,60 m, co jest sprzeczne z art. 29 ust. 1 pkt litera a)
88 który stanowi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych
89 związanych z produkcją rolną lub uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach
90 zabudowy siedliskowej, parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy
91 do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m.
92 Wojewoda [...] powołał treść art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego,
93 zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub
94 wykonania robot budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
95 W ocenie organu odwoławczego decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2012
96 r. jest słuszna i brak jest podstaw prawnych do jej zmiany bądź uchylenia.
97 Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. skargę do
98 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła U. S..
99 Skarżąca nie zgodziła się z uznaniem przez organy przyczepy kempingowej za
100 tymczasowy obiekt budowlany, w oparciu o art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego. Zdaniem
101 skarżącej zaprezentowane przez organ stanowisko, iż wyliczenie w powołanym przepisie
102 tymczasowych obiektów budowlanych ma charakter przykładowy, nie oznacza, że organ
103 może swobodnie i bezkrytycznie wpisać w ten katalog każdy obiekt.
104 Podniosła, że jeśli jakieś działanie nie wyczerpuje wszystkich przesłanek
105 opisanych w przepisie to oznacza, że nie jest zachowaniem objętym tym przepisem.
106 Wskazała, że ustalenie, iż przyczepa nie jest trwale związana z gruntem nie wystarcza do
107 zakwalifikowania jej do tymczasowych obiektów budowlanych, bowiem nie zostały
108 spełnione pozostałe przesłanki. Podkreśliła, że przyczepa nie będzie stanowiła zaplecza
109 budowlanego czy komercyjnego, nie będzie obiektem przeznaczonym do rozbiórki lub
110 przeniesienia. Skarżąca ma zamiar postawić przyczepę kempingową na swojej działce w
111 celach rekreacyjnych i korzystać z niej okresowo bez określenia terminu jej użytkowania.
112 Skarżąca zakwestionowała zaliczenie do robót budowlanych wymagających
113 uzyskania pozwolenia na budowę czynności związanych z realizacją inwestycji,
114 polegających na: - postawieniu czterech bloczków betonowych dla lepszej stabilności
115 przyczepy; - podłączeniu prądu, czyli włożeniu wtyczki do gniazdka (na działce znajduje
116 się przyłącze elektryczne, które jest użytkowane); podłączeniu odpływu kanalizacyjnego
117 (włożeniu przewodu z przyczepy do otworu szczelnego szamba, znajdującego się już na
118 działce).
119 Zdaniem skarżącej kierując się w toku postępowania administracyjnego słusznym
120 interesem obywatela, przy braku naruszenia interesu społecznego, należy przyjąć jedyne
121 możliwe rozwiązanie, czyli uznać, że tych działań nie regulują przepisy Prawa
122 budowlanego, pozostawiając obywatelowi swobodę w działaniu.
123 Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał
124 swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
125 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
126 Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o
127 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy
128 administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności
129 administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem
130 zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd
131 administracyjny ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej
132 zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego,
133 obowiązującymi w dacie jej wydania.
134 Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza
135 prawa.
136 Kontrolowaną decyzją Wojewoda [...]i utrzymał w mocy decyzję Starosty
137 [...] z dnia [...] maja 2012 r., którą organ pierwszej instancji - na podstawie art. 30
138 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. nr
139 243 poz. 1623 ze zm.) - wniósł sprzeciw wobec zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych,
140 zgłoszonych przez U. S., polegających na postawieniu przyczepy kempingowej
141 model [...] [...] z przyłączeniem do prądu, wody i odpływu kanalizacyjnego na działce
142 nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...]. W ocenie organów orzekających w
143 sprawie sporna inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
144 W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu skarżącej, iż sporna
145 przyczepa kempingowa nie jest obiektem budowlanym, a czynności związane z realizacją
146 inwestycji nie są budową czy robotami budowlanymi, a więc nie podlegają ocenie
147 organów architektoniczno-budowlanych.
148 Wskazać wobec tego należy, iż stosownie do art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego
149 obiektem budowlanym jest: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
150 b) budowla stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami
151 oraz c) obiekt małej architektury. Przy czym jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny
152 w Białymstoku w wyroku z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 506/07, Lex nr
153 347903, pojęcie "budowla" nie oznacza, że ma to być budynek wzniesiony od podstaw i
154 trwale związany z gruntem, lecz jest to każdy inny obiekt wolnostojący, służący m.in. do
155 sezonowego zamieszkiwania i użytkowany jako domek letniskowy.
156 Ustawa Prawo budowlane wprowadza też - w art. 3 pkt 5 - pojęcie tymczasowego
157 obiektu budowlanego, przez który należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do
158 czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany
159 do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony
160 trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe,
161 przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy,
162 obiekty kontenerowe. Należy przy tym zaznaczyć, iż tymczasowe obiekty budowlane nie
163 stanowią odrębnej kategorii obiektów budowlanych, lecz mieszczą się jednocześnie w
164 definicji obiektu budowlanego zawartej w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. W rozumieniu
165 powołanego wyżej przepisu tymczasowym obiektem budowlanym może być zarówno
166 budynek, budowla, jak i obiekt małej architektury (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
167 Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 359/05, Lex nr
168 869995). Należy również podnieść, iż brak trwałego połączenia z gruntem obiektu
169 budowlanego sam przez się nie decyduje o tym, czy obiekt ten wymaga pozwolenia na
170 budowę, zgłoszenia, bądź może być zwolniony z tych rygorów ustawy Prawo budowlane
171 (wyrok Naczelnego Sądu Administrcyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2003 r., sygn.
172 akt IV SA 2977/01, Lex nr 685013).
173 Zauważyć również trzeba, że zgodnie z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego przez
174 roboty budowlane rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie,
175 montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Pod pojęciem budowy natomiast
176 w myśl art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego należy rozumieć wykonywanie obiektu
177 budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu
178 budowlanego.
179 Podkreślenia wymaga, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się,
180 że wykonywanie obiektu w określonym miejscu w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa
181 budowlanego może polegać na usytuowaniu obiektu, którego konstrukcja została
182 wykonana poza miejscem budowy, co może dotyczyć np. takich obiektów budowlanych,
183 jak zbiorniki, urządzenia techniczne, kontenery, reklamy. Tak więc okoliczność, że
184 określony obiekt budowlany został wykonany w znacznej części lub nawet w całości w
185 innym miejscu, czy ma charakter rozbieralny i składa się z typowych elementów
186 składowych montowanych w jedną całość, nie zmienia faktu, że określona rzecz może
187 stać się obiektem budowlanym po jej usytuowaniu w określonym miejscu, ze względu na
188 jej przeznaczenie i sposób użytkowania. Żaden z przepisów Prawa budowlanego nie
189 uzależnia kwalifikacji obiektu od metody, techniki i technologii jego wykonania, czy od
190 tego, że w każdej chwili może on być rozebrany. Na gruncie art. 3 pkt 5 Prawa
191 budowlanego oraz definicji "budowy" zawartej w art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, w
192 odniesieniu do takich obiektów jak barakowozy, przyczepy i inne podobne obiekty na
193 kołach, przez ich "wybudowanie" rozumie się w orzecznictwie już samo dostarczenie
194 takiego obiektu oraz jego postawienie na gruncie, z ewentualnym wykonaniem pewnych
195 przystosowawczych robót budowlanych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
196 Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 listopada 2007 r., II SA/Bk 506/07, Lex nr
197 347903), a nawet samo tylko usytuowanie w określonym miejscu takiego obiektu, który w
198 całości został wykonany poza miejscem budowy (por. wyroki: (wyroki Naczelnego Sądu
199 Administracyjnego: z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1958/08 LEX 582870, z
200 dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 216/07 Lex nr 468752, Wojewódzkiego Sądu
201 Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 786/11 Lex
202 nr 1086764, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września
203 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 389/10 LEX nr 753537, Naczelnego Sądu Administracyjnego z
204 dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1545/07 LEX nr 516067, Wojewódzkiego Sądu
205 Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 773/07 LEX
206 nr 491993, Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II OSK
207 216/07 LEX nr 468752, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13
208 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 747/07 Lex nr 510906).
209 Jak wynika z akt sprawy, U. S. w piśmie z dnia 16 kwietnia 2012 r.
210 (prawidłowo potraktowanym przez Starostę [...] jako zgłoszenie w trybie art. 30
211 Prawa budowlanego) poinformowała organ o zamiarze ustawienia na działce nr [...] w
212 [...] gm. [...] przyczepy kempingowej o powierzchni ok. 38 m2, do której
213 planuje podłączyć przyłącza energetyczne, wodociągowe i kanalizacyjne. Z treści pisma
214 U. S. z 14 maja 2012 r. wynika, że przyczepa zostanie ustawiona na bloczkach
215 betonowych, będzie pełniła funkcję rekreacyjno-wypoczynkową.
216 Skarżąca zamierza zatem posadowić przyczepę w konkretnym miejscu,
217 wyposażyć w media i przystosować ją do funkcji mieszkalno-letniskowej. W związku z
218 powyższym, biorąc pod uwagę sposób użytkowania przyczepy i przystosowanie jej do
219 zamieszkiwania letniskowego, należy stwierdzić, iż jest to obiekt budowlany w rozumieniu
220 art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego.
221 Należy też zauważyć, iż kwestia charakteru prawnego przyczepy kempingowej w
222 świetle przepisów Prawa budowlanego była wielokrotnie przedmiotem orzecznictwa
223 sądowoadministracyjnego, które jednoznacznie uznaje ustawione na gruncie przyczepy
224 kempingowe, nie spełniające swojej pierwotnej funkcji transportowo - komunikacyjnej, za
225 obiekty budowlane (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 maja
226 2012 r., sygn. akt II OSK 384/11, z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1774/07 Lex
227 nr 537719, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca
228 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 380/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
229 z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1504/10 Lex nr 760003).
230 W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego
231 ustanawia ogólną zasadę, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć po
232 uprzednim uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zasada ta podlega
233 wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 29 Prawa budowlanego. W przepisie tym
234 został zawarty wyczerpujący katalog robót budowlanych, na których wykonanie nie jest
235 wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę, przy czym w większości przypadków brak
236 obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wiąże się z koniecznością dokonania
237 zgłoszenia na podstawie art. 30 Prawa budowlanego.
238 Jeden z takich wyjątków przewiduje art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego, który
239 stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów
240 budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub
241 przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art.
242 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od rozpoczęcia budowy określonego
243 w zgłoszeniu. W takich przypadkach budowa tymczasowych obiektów budowlanych
244 wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi (art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa
245 budowlanego).
246 Planowana przez skarżącą przyczepa kempingowa ma charakter tymczasowego
247 obiektu budowlanego, niepołączonego trwale z gruntem. Jednakże, z uwagi na fakt, że
248 U. S. nie określiła w zgłoszeniu czasu użytkowania przyczepy, a ponadto z
249 treści pisma z 14 maja 2012 r. wynika, że przyczepa będzie użytkowana przez okres
250 dłuższy niż 120 dni, prawidłowo zatem organ architektoniczno-budowlany uznał, że nie
251 można jej zaliczyć do kategorii obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa
252 budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
253 Jak zauważyły organy, sporny obiekt nie należy też do żadnej innej kategorii
254 obiektów zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, w tym
255 wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1a (obiektów gospodarczych związanych z produkcją
256 rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej -
257 parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy
258 rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m) i w ust. 1 pkt 2 (wolno stojących
259 parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii
260 (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2).
261 Skoro zatem zgłoszenie dotyczyło inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia
262 na budowę, to z uwagi na treść art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego nakazującego
263 organowi wnieść sprzeciw, jeśli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót
264 budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, decyzje wydane
265 w niniejszej sprawie uznać należy za zgodne z prawem.
266 Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w
267 sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu
268 przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 138 (§ 1)
- Prawo budowlane, art. 3
- Prawo budowlane, art. 28
- Prawo budowlane, art. 29
- Prawo budowlane, art. 30
Cytowane w
Cytowane w 12 orzeczeniach.
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2022 r., II SA/Łd 452/21
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 marca 2020 r., II SA/Po 764/19
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2019 r., II SA/Łd 761/18
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r., VII SA/Wa 2892/17
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2017 r., II SA/Gd 732/16
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2017 r., II SA/Gl 25/17
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2016 r., II SA/Gd 49/16
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 sierpnia 2016 r., I SA/Gl 637/16
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r., VII SA/Wa 1000/15
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2015 r., I SA/Gl 980/14
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2015 r., I SA/Gl 981/14
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2015 r., II SA/Kr 1697/14