Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2042/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2042/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2013 r. sprawy ze skarg A. K. i M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargi oddala

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]

3 lipca 2012 r. znak [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14

4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98,

5 poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M. K. i

6 A. K., uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru

7 Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]

8 nakazującej współwłaścicielom nieruchomości M. K., A. K.

9 oraz J. K. rozbiórkę nieużytkowanego, nienadającego się do remontu

10 budynku warsztatowego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...]

11 przy ul. P. w W., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia

12 organowi I instancji.

13 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy

14 wskazując, że w dniu [...] października 2011 r. wpłynął do organu powiatowego

15 wniosek M. K. o wydanie decyzji nakazującej zarządcy obiektu

16 budowlanego rozbiórkę nieużytkowanego, nienadającego się do remontu budynku

17 warsztatowego usytuowanego przy ul. P. w W.. Wobec czego

18 przedstawiciel organu powiatowego w dniu [...] listopada 2011 r. przeprowadził

19 oględziny ww. budynku warsztatowego, a następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru

20 Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]

21 nakazał współwłaścicielom nieruchomości M. K., A. K. oraz

22 J. K. rozbiórkę tego budynku.

23 M. K. i A. K. zaskarżyli powyższą decyzję w części ich

24 dotyczącej, wnosząc o jej uchylenie na skutek błędów procesowych.

25 Organ II instancji powołując się na art. 138 § 2 k.p.a. uchylił tę decyzję w

26 całości, a sprzwę przekazał do ponownego rozpoznania. W ocenie organu II

27 instancji, rozpatrującego odwołanie A. K. i M. K., Powiatowy

28 Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dokonał nieprawidłowej oceny

29 stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy, dlatego też skarżone

30 rozstrzygnięcie wyeliminował z obrotu prawnego.

31 Powołując się na zasadę dwuinstancyjności oraz nowelizację przepisu art. 138

32 § 2 k.p.a. wprowadzona ustawą z 3.12.2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks

33 postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami

34 administracyjnymi, a także przepisy art. 7 , art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. organ II

35 instancji wskazał, że obowiązany jest w trakcie prowadzonego postępowania

36 odwoławczego ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, gdy postępowanie przed

37 organem I instancji prowadzone było z naruszeniem przepisów postępowania a

38 konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

39 Następnie organ wskazał, że postępowanie administracyjne w niniejszej

40 sprawie zostało wszczęte w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku

41 warsztatowego (całego) przy ul. P. w W..

42 W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego zły stan techniczny

43 przedmiotowego obiektu został potwierdzony przez organ I instancji, m.in. w .

44 protokole oględzin z dnia [...] listopada 2011 r. wraz z załączonym materiałem

45 zdjęciowym oraz poprzez ustalenia dokonane w trakcie przeprowadzonej w dniu [...]

46 stycznia 2012 r. rozprawy administracyjnej. W protokole rozprawy administracyjnej

47 współwłaściciele przedmiotowego obiektu budowlanego oświadczyli, że budynek

48 warsztatowy usytuowany na terenie nieruchomości przy ul. P. w

49 W. jest w złym stanie technicznym oraz, iż zamiarem współwłaścicieli nie jest

50 jego odbudowa lecz dążenie do jego rozbiórki.

51 Przepis art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane stanowi, "jeżeli nieużytkowany

52 lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub

53 wykończenia, właściwy organ wydaje decyzją nakazującą właścicielowi lub zarządcy

54 rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy

55 przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.

56 Przedmiotowy budynek usytuowany na terenie nieruchomości przy ul.

57 P. w W., jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w

58 aktach sprawy jest nieużytkowany (ze względu na zły stan techniczny) oraz nie

59 nadaje się do remontu i odbudowy zasadnym zatem było wydanie nakazu na

60 podstawie art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten ma bowiem na celu

61 wyeliminowanie obiektów budowlanych, których stan uniemożliwia doprowadzenie

62 ich do prawidłowego stanu technicznego, niezależnie od tego, czy są to przeszkody

63 prawne czy techniczne. Przepis ten wskazuje trzy samodzielne przesłanki rozbiórki

64 obiektu budowlanego, takie jak: nieużytkowanie obiektu, jego zniszczenie oraz

65 niewykończenie, we wszystkich wymienionych przypadkach nie nadaje się on do

66 remontu, odbudowy lub wykończenia. Kwalifikacja stanu obiektu, określająca czy

67 obiekt nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, należy do organu

68 orzekającego. Z tego też powodu istotne jest ustalenie zamiarów i możliwości

69 właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego.

70 W aktach sprawy znajdują się oświadczenia właścicieli, z których wynika, iż

71 ich zamiarem nie jest odbudowa przedmiotowego obiektu, a zgodnie z treścią pisma

72 inicjującego postępowanie uzyskanie nakazu rozbiórki, co stanowi o ich zgodzie na

73 wydanie nakazu w trybie przepisu art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

74 W trakcie postępowania odwoławczego A. K. i M. K.

75 wnieśli pismo, w którym wskazują, iż wyrazili zgodę na rozbiórkę przedmiotowego

76 obiektu tylko w sytuacji, gdy obowiązek ten zostanie nałożony na zarządcę obiektu.

77 Organ powiatowy ponownie rozpoznając sprawę potwierdzi zamiar współwłaścicieli

78 co do dokonania rozbiórki obiektu. W sytuacji braku takiej zgody nałoży na

79 współwłaścicieli obowiązek wykonania robót budowlanych zmierzających do

80 doprowadzenia obiektu do właściwego stanu technicznego.

81 Ponadto przedmiotowy budynek nie jest indywidualnie wpisany do rejestru

82 zabytków. Nieruchomość przy ul. P. w W. położona jest jednak w

83 strefie ochrony konserwatorskiej "[...][...]", wpisanej do rejestru

84 zabytków pod numer [...], decyzją z dnia [...] września 1980 r. Usytuowana jest

85 również na obszarze jednostki terenowej oznaczonej w § 34 symbolem [...]

86 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu

87 "[...][...]" (Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r.). W związku z powyższym oraz mając na

88 uwadze dyspozycję przepisu art. 67 ust. 3 ustawy Prawo budowlane: W stosunku do

89 obiektów budowlanych niewpisanych do rejestru zabytków, a objętych ochroną

90 konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania

91 przestrzennego, decyzją, o której mowa w ust. 1, właściwy organ wydaje po

92 uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków organ zwrócił się pismem z

93 dnia [...].04.2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...].04.2012 r., na podstawie art. 67

94 ust. 3 ustawy Prawo budowlane o przedstawienie uzgodnienia i stanowiska

95 [...] Konserwatora Zabytków w sprawie dotyczącej rozbiórki ww. obiektu

96 budowlanego. [...] Konserwator Zabytków postanowieniem nr [...] z dnia

97 [...] maja 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie uzgodnienia

98 rozbiórki budynku warsztatowego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] z

99 obrębu [...] przy ul. P. w W. wskazując, iż ww. budynek

100 warsztatowy przy ul. P. nie jest objęty indywidualnie ochroną na mocy

101 ustaleń ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem w stosunku do tego

102 budynku nie ma zastosowania tryb art. 67 ust. 3 Prawa budowlanego. Postępowanie

103 w sprawie uzgodnienia ww. inwestycji jest zatem bezprzedmiotowe i podlega

104 umorzeniu w trybie art. 105 § 1 w związku z art. 126 k.p.a. Powyższe stanowisko

105 właściwego organu konserwatorskiego legitymuje organ nadzoru budowlanego do

106 samodzielnego podjęcia decyzji o możliwości zastosowania przepisu art. 67 ust. 1

107 ustawy Prawo budowlane.

108 Odnosząc się do ustalenia adresata skarżonego rozstrzygnięcia organ

109 odwoławczy wskazał, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa aktualny

110 właściciel jest odpowiedzialny za aktualny stan obiektu i jego zgodność z

111 obowiązującymi przepisami prawno-budowlanymi. Organ powiatowy wydając

112 merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie prawidłowo nałożył obowiązki

113 na obecnych współwłaścicieli solidarnie. Zdaniem tutejszego organu prawidłowym

114 jest nałożenie stosownego obowiązku na obecnych współwłaścicieli nieruchomości

115 jako osoby posiadające do niej tytuł prawny, co umożliwia prowadzenie na jej terenie

116 robót budowlanych.

117 Ponadto materiał dowodowy wskazuje, iż dla przedmiotowej nieruchomości

118 nie został ustanowiony zarządca. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy

119 stanowią o prawie J. K. do dysponowania nieruchomością na cele

120 budowlane oraz upoważniają do podejmowania działań w zakresie sprawowania

121 bieżącego nadzoru. W chwili przejęcia prawa własności części nieruchomości przez

122 A. K. i M. K. utraciły ważności wszelkie umocowania prawne

123 udzielone J. K. przez poprzednich współwłaścicieli. A. K. i

124 M. K. nie podpisali z J. K. umowy o sprawowanie zarządu

125 nad nieruchomością wspólną, co z kolei stanowi o braku ustanowionego zgodnie z

126 obowiązującymi przepisami prawa zarządu nieruchomością, w związku z tym

127 umocowuje organ nadzoru budowlanego do nakładania obowiązków w zakresie

128 stanu technicznego przedmiotowego obiektu solidarnie na wszystkich

129 współwłaścicieli.

130 Organ II instancji zauważył, iż organ powiatowy prowadząc postępowanie w

131 zakresie stanu technicznego całego budynku warsztatowego, wydał nakaz rozbiórki

132 również co do całego obiektu budowlanego. W aktach sprawy znajduje się

133 postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie

134 [...] nr [...] z dnia [...] września 2000 r. zatwierdzające ugodę zawartą

135 w dniu [...] czerwca 2000 r. pomiędzy A. K. i J. K. w sprawie

136 złego stanu technicznego budynku warsztatowego przy ul. P.. Ugoda

137 dotyczyła rozbiórki części budynku warsztatu oraz dokonania remontu pozostałej

138 części. Organ powiatowy ponownie rozpoznając sprawę ustali czy postanowienia

139 ugody zatwierdzonej ww. postanowieniem zostały zrealizowane. Jeżeli wskazana

140 ugoda część budynku nie została rozebrana organ powiatowy winien podjąć

141 działania w trybie przepisów o egzekucji w administracji. Organ powiatowy ustali

142 również do jakiej części przedmiotowego obiektu winien prowadzić postępowanie

143 administracyjne, mając na uwadze, iż w odniesieniu do części przedmiotowego

144 obiektu postępowanie administracyjne zostało zakończone ostatecznym

145 postanowieniem organu powiatowego nr [...] z dnia [...] września 2000 r.

146 Podsumowując organ wskazał, że w związku z tym, iż skarżona decyzja

147 została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 77 i art.

148 107 k.p.a. a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej

149 rozstrzygnięcie, należało zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., uchylić zaskarżoną decyzję i

150 przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

151 Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na

152 powyższą decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. złożyli A. K. i M. K.

153 wnosząc o jej stwierdzenie nieważności ew. uchylenie i przekazanie sprawy do

154 ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

155 W jednobrzmiących skargach skarżący zarzucili nieważność w wyniku

156 rażącego naruszenia art. 16 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.a., art. 15, art. 6 oraz

157 art. 127 § 1 i art. 138 § 2 k.p.a. - przez uchylenie zaskarżonej decyzji PINB [...] w całości pomimo, że odwołanie dotyczyło wyłącznie części tej decyzji.

158 Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucili rażące naruszenie art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a.

159 przez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji dlaczego decyzja PINB [...] została uchylona w całości pomimo, że odwołanie dotyczyło wyłącznie

160 części tej decyzji.

161 Dodatkowo zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 138 § 2 zdanie drugie

162 k.p.a. polegające na tym, że w uzasadnieniu tej decyzji organ dokonał ocen o

163 charakterze materialnoprawnym na tle stanu faktycznego, który zdaniem organu

164 odwoławczego został ustalony przez PI NB [...] z naruszeniem

165 przepisów o postępowaniu. W szczególności, nie jest wskazaniem okoliczności, które

166 należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdzenie, że

167 "zdaniem tutejszego organu prawidłowym jest nałożenie stosownego obowiązku na

168 obecnych współwłaścicieli nieruchomości jako osoby posiadające do niej tytuł

169 prawny, co umożliwia prowadzenie na jej terenie robót budowlanych. Ponadto

170 materiał dowodowy wskazuje, iż dla przedmiotowej nieruchomości nie został

171 ustanowiony zarządca. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy stanowią o

172 prawie J. K. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz

173 upoważniają do podejmowania działań w zakresie sprawowania bieżącego nadzoru.

174 W skardze skarżący wskazali, że w chwili przejęcia prawa własności części

175 nieruchomości przez A. K. i M. K. utraciły ważności wszelkie

176 umocowania prawne udzielone J. K. przez poprzednich współwłaścicieli.

177 A. K. i M. K. nie podpisali z Ja. K. umowy o

178 sprawowanie zarządu nad nieruchomością wspólną. Stanowi to o braku

179 ustanowionego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zarządu

180 nieruchomością co umocowuje organ nadzoru budowlanego do nakładania

181 obowiązków w zakresie stanu technicznego przedmiotowego obiektu solidarnie na

182 wszystkich współwłaścicieli." (str.5 uzasadnienia decyzji [...] WINB). Co

183 więcej, powyższa ocena o charakterze materialnoprawnym została sformułowana

184 przez organ odwoławczy bez wskazania jakichkolwiek podstaw prawnych i

185 faktycznych oraz z pominięciem dowodów i obszernej argumentacji prawnej

186 przedstawionych przez stronę skarżącą w postępowaniu odwoławczym.

187 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując

188 dotychczasową argumentację w sprawie.

189 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

190 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

191 administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują

192 wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem

193 zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji

194 decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia

195 obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

196 Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd

197 stwierdza, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga nie jest zasadna.

198 Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

199 Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w trybie

200 art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez

201 organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu.

202 Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną tylko wówczas, gdy decyzja I

203 instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do

204 wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując

205 sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę

206 przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Decyzja kasacyjna nie może być podjęta w

207 sytuacjach innych niż te, które wyznaczone zostały treścią art. 138 § 2 k.p.a.

208 W okolicznościach kontrolowanej sprawy powodem uchylenia decyzji i

209 przekazania sprawy do ponownego rozpoznania było stwierdzenie, iż wydano decyzję

210 nakazującą rozbiórkę całego obiektu bez wcześniejszego ustalenia, czy wykonana

211 została zawarta w 2000 r. ugoda dotycząca rozbiórki części budynku warsztatu oraz

212 dokonania remontu pozostałej części. Jak trafnie zauważył organ II instancji

213 zatwierdzona przez organ ugoda wywołuje takie same skutki jak decyzja. Jeśli zatem

214 akt taki odnosił się do części przedmiotowego obiektu, to zadaniem organu I instancji

215 było ustalenie, czy ugoda ta została wykonana, czy też obecną decyzją objęto cześć

216 budynku, której ugoda dotyczyła. Brak tych ustaleń stanowił istotne naruszenie art.

217 77 § 1 k.p.a., a wyjaśnienie tej okoliczności miało wpływ na zakres obecnego

218 rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnienie tych wątpliwości ma wpływ na określenie

219 przedmiotu toczącej się sprawy, a zatem podjęcie decyzji kasacyjnej było

220 uprawnionym działaniem organu.

221 Nie była zresztą kwestionowana w skardze zasadność powyższego poglądu,

222 gdyż zarzucono w niej to, że w ocenie skarżących doszło do przekroczenia zakresu

223 rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, ponieważ skarżący domagali się

224 wprawdzie uchylenia decyzji, ale tylko w odniesieniu do ich osób. Zdaniem

225 skarżących organ przekroczył swoje uprawnienia uchylając decyzję w całości

226 pomimo, że odwołanie dotyczyło wyłącznie części tej decyzji.

227 Art. 138 § 2 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną

228 decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ

229 pierwszej instancji. Zasadą zatem jest, że przepis ten, w przypadku stwierdzenia

230 istnienia zawartych w nim przesłanek, nakazuje uchylenie decyzji I instancji w całości,

231 co wynika wprost z treści ww. przepisu. Por. np. wyroki Naczelnego Sądu

232 Administracyjnego z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 1091/08, LEX nr 552727 i z

233 dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 102/08LEX nr 467114.

234 Nie można wprawdzie wykluczyć orzeczenia częściowego, gdy np. decyzja I

235 instancji składa się z kilku części, z których każda może funkcjonować samodzielnie

236 (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt

237 II OSK 530/10, LEX nr 1080342) lub też, jeśli okaże się w postępowaniu przed

238 organem II instancji, że jedna ze stron nie posiada legitymacji do udziału w sprawie,

239 możliwe jest wydanie odrębnej decyzji wobec takiej strony na podstawie art. 138 § 1

240 pkt 3 k.p.a., lecz nie można takich rozwiązań zastosować, gdy wątpliwy jest stan

241 faktyczny sprawy i postępowanie należy powtórzyć, gdyż wówczas stan faktyczny

242 sprawy ulegnie zmianie.

243 Gdy prowadzone jest jedno postępowanie administracyjne, to bez znaczenia

244 pozostaje fakt, czy w danej sprawie będącej przedmiotem postępowania występuje

245 jedna strona, czy też mamy do czynienia z wielością stron. Jednakże złożenie

246 odwołania od wydanej w tym postępowaniu decyzji przez jedną ze stron odmiennie

247 aniżeli na gruncie art. 62 k.p.a. oznacza zaskarżenie decyzji w jej całokształcie.

248 Obejmuje zatem nie tylko zaskarżenie decyzji, w części dotyczącej rozstrzygnięcia

249 sytuacji prawnej strony wnoszącej odwołanie, ale również rozstrzygnięcia sytuacji

250 prawnej pozostałych stron. Por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w

251 Warszawie z dnia 24 listopada 2005 r.t sygn. akt II OSK 257/05, LEX nr 203715.

252 Podzielając argumentację tego wyroku dodać można, że odmienne

253 potraktowanie powyższej kwestii, tj. częściowe uchylenie decyzji i skierowanie sprawy

254 do ponownego rozpoznania jedynie wobec skarżących, prowadzić by mogło do

255 sytuacji, w której prawa i obowiązki strony niewnoszącej odwołania ukształtowałyby się

256 na gruncie wadliwie ukształtowanego stanu faktycznego, a prawa i obowiązki stron

257 wnoszących odwołanie kształtowałyby się w oparciu o stan faktyczny będący dopiero

258 przedmiotem przyszłych ustaleń. Z tych względów stwierdzić należało, że uchyleniem

259 prawidłowo objęto całość decyzji zarówno w odniesieniu do skarżących jak i

260 uczestnika postępowania.

261 Nie można też było podzielić zarzutu skargi, iż organ oceniając legitymację

262 stron przyjął, że w przypadku nakazu rozbiórki wynikającego z dyspozycji art. 67

263 Prawa budowlanego podmiotami zobowiązanymi są wszyscy współwłaściciele

264 nieruchomości, na której znajduje się przedmiotowy budynek, a nie tylko jeden ze

265 współwłaścicieli, według skarżących - zarządzający tym budynkiem. Po pierwsze

266 bowiem z akt sprawy nie wynika, że uczestnikowi postępowania można przypisać

267 atrybut zarządcy, po wtóre, gdyby nawet przyjąć, że osoba fizyczna pełni funkcję

268 zarządcy budynku, wynikającą ze stosunku cywilnoprawnego, to nałożenie obowiązku

269 rozbiórki wynikającego z działań organu o charakterze publicznoprawnym, nie miałoby

270 również podstawy. Zarządca nieruchomości może realizować wprawdzie uprawnienia

271 właścicielskie, lecz tylko zmierzające do utrzymania obiektu we właściwym stanie

272 technicznym, a nie do zniesienia tego obiektu (rozbiórki). Nadto pamiętać trzeba, że

273 rozwiązanie stosunku cywilnego powodowałoby brak możliwości wykonania

274 nałożonego obowiązku publicznoprawnego. Rozważając powyższe kwestie w

275 uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i przyjmując zasadnie, że zobowiązanymi powinni

276 być wszyscy współwłaściciele organ nie naruszył prawa, nie przesądzał też załatwienia

277 sprawy w znaczeniu materialnoprawnym, a zatem zarzut skargi w tym zakresie

278 należało uznać za chybiony.

279 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia

280 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. .poz.

281 270, t.j.), Sąd skargę oddalił.