Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r., VII SA/Wa 2013/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r., VII SA/Wa 2013/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i skierowania na sprawdzenie kwalifikacji skargę oddala

Uzasadnienie

2 Sygnatura akt VII SA/Wa 2013/11

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia [...] czerwca 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w

4 W. - po rozpoznaniu odwołania S. B. utrzymało w mocy

5 decyzję Starosty S. z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie:

6 1/ zatrzymania S. B. prawa jazdy kategorii ABT nr

7 [...], druk [...], do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych

8 kwalifikacji

9 2/ skierowania strony do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego na

10 kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

11 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia

12 faktyczne i prawne:

13 Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Starosta

14 S. orzekł w przedmiocie:

15 1/ zatrzymania S. B. prawa jazdy kategorii ABT nr

16 [...], druk E [...], do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych

17 kwalifikacji

18 2/ nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

19 Po rozpoznaniu odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w

20 W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., uchyliło zaskarżoną decyzję i

21 przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

22 Kolejną decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Starosta S. orzekł w

23 przedmiocie:

24 1/ zatrzymania S. B. prawa jazdy kategorii ABT nr [...], druk E [...], do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych

25 kwalifikacji

26 2/ nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

27 Po rozpoznaniu odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w

28 W. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., uchyliło zaskarżoną decyzję i

29 przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

30 W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż w przypadku wniosku Policji o

31 kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie jest możliwe wydanie decyzji o zatrzymaniu

32 prawa jazdy, lecz decyzja ta winna być wydana łącznie z decyzją o skierowaniu na

33 egzamin kontrolny.

34 Kolejną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Starosta

35 S. orzekł w przedmiocie:

36 1/ zatrzymania S. B. prawa jazdy kategorii ABT nr [...] druk [...] , do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych

37 kwalifikacji

38 2/ skierowania strony do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego na

39 kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

40 W uzasadnieniu wskazano, że decyzję wydano na wniosek [...]

41 Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2009 r. o kontrolne

42 sprawdzenie kwalifikacji, w związku z otrzymaniem przez S. B.

43 26 punktów karnych za naruszenie reguł ruchu drogowego w okresie od 14 marca

44 2008 r. do 30 stycznia 2009 r.

45 Po rozpoznaniu odwołania S. B. organ odwoławczy wskazał, że

46 jakkolwiek organ I instancji nie ustrzegł się drobnego uchybienia proceduralnego —

47 wydał decyzję bezpośrednio po zwrocie akt z Kolegium, bez pouczenia o

48 uprawnieniu z art. 10 kpa — to jednak uchybienie to w realiach sprawy pozostało bez

49 wpływu na wynik sprawy. W aktualnym orzecznictwie podnosi się, iż naruszenie art.

50 10 kpa tylko wtedy może stanowić podstawę uchylenia decyzji, jeśli mogło mieć

51 wpływ na wynik sprawy. Poprzednia decyzja organu I instancji został przez Kolegium

52 uchylona wyłącznie z przyczyn proceduralnych przy czym Kolegium uprzednio nie

53 mogło orzec na niekorzyść skarżącego z uwagi na normę art. 139 kpa.

54 Bezpośrednio po zwrocie akt z Kolegium bez wykonywania jakichkolwiek

55 czynności dowodowych czy proceduralnych — organ wydał prawidłową decyzję

56 administracyjną.

57 Decyzja ta nie narusza prawa, a zarzuty odwołania okazały się bezzasadne.

58 Organ odwoławczy w dalszej części uzasadnienia przywołał treść art. 114 ust. 1 oraz

59 140 i 135 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.

60 2005r. nr 108, poz. 908 ze zm.) i wskazał, że z orzecznictwa sądów

61 administracyjnych wynika, że zatrzymanie prawa jazdy może też nastąpić bez fizycznego zatrzymania prawa jazdy przez funkcjonariusza Policji, a może to mieć

62 miejsce w sytuacji, gdy organ właściwy do wydawania (i zatrzymywania) prawa jazdy

63 otrzyma od organu właściwego do -ewidencjonowania punktów karnych za

64 wykroczenia drogowe informację, iż określony kierowca otrzymał więcej niż 24

65 punkty karne w okresie krótszym niż rok.

66 W niniejszej sprawie podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego był

67 wniosek [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...]

68 września 2009 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w związku z otrzymaniem

69 przez S. B. 26 punktów karnych za 5-krotne naruszenie reguł

70 ruchu drogowego w okresie od 14 marca 2008 r. do 30 stycznia 2009 r.

71 Po uzyskaniu takiej informacji organ I instancji pismem z dnia [...] września

72 2009 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie zatrzymania prawa

73 jazdy, poinformował także o uprawnieniach wynikających z art. 10 kpa.

74 Zarzuty odwołania uznano za niezasadne z następujących powodów:

75 a/ W orzecznictwie podnosi się, iż organy administracji nie mają żadnych

76 kompetencji do kwestionowania nałożonych mandatów karnych lub orzeczeń sądów

77 o ukaraniu, toteż do czasu przedstawienia przez stronę orzeczenia (wydanego w

78 stosownym trybie) o podważeniu orzeczenia o ukaraniu za wykroczenie — są

79 związane tak tymi orzeczeniami, jak i statystyką punktów prowadzoną przez Policję.

80 Zatem wywody skarżącego dotyczące rzekomych wykroczeń bezpunktowych — nie

81 mogą przynieść zamierzonego rezultatu.

82 b/ Kolegium wiadomo z urzędu, iż strona nie zaskarżyła ostatniej decyzji

83 Kolegium [...] do sądu administracyjnego, nadto nawet złożenie skargi

84 nie obligowałoby starosty do oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu (chyba że

85 skarżący uzyskałby orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji Kolegium — co

86 jednak — wobec nie zaskarżenia orzeczenia — nie mogło nastąpić). Toteż wydanie

87 decyzji już [...] marca 2011 r. w żadnym razie nie naruszyło procedury.

88 c/ Już w poprzedniej decyzji Kolegium wyraźnie podkreśliło, że kwestia

89 dotycząca konieczności poddania się badaniom psychologicznym nie jest

90 przedmiotem, rozpoznania w niniejszej sprawie, gdyż nie ma żadnego znaczenia

91 zarówno w sprawie decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (w

92 trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 /lit, b/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu

93 drogowym), jak i w sprawie zatrzymania prawa jazdy w związku z przekroczeniem

94 limitu 24 punktów karnych (w trybie art. 138 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym).

95 Dlatego wszelkie argumenty podnoszono w tak odwołaniu, jak i w zaskarżonej

96 decyzji, a dotyczące następstw decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne,

97 pozostają poza zakresem rozpoznania Kolegium w niniejszej sprawie.

98 d/ W orzecznictwie podnosi się nadto, iż nietrafny jest zarzut odwołania, iż

99 organ nie może powoływać się na ustalenia poczynione na podstawie wyroku sądu

100 karnego, gdy upływ czasu od skazania skarżącego wyrokiem spowodował zatarcie

101 skazania. Do rozstrzygnięć administracyjnych nie ma zastosowania zasada

102 domniemania niewinności, gdyż ta fundamentalna zasad prawa karnego nie ma

103 zastosowania do sprawy administracyjnej, w której nie przesądza się o winie za czyn

104 karalny.

105 S. B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium

106 Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu

107 Administracyjnego w Warszawie

108 W skardze zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, oparcie

109 decyzji na błędnie ustalonym stanie faktycznym oraz naruszenie procedur prawnych.

110 Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i

111 poprzedzającej ją decyzji organu I instancji ewentualnie o stwierdzenie ich

112 nieważności.

113 W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że został skierowany - pismem z

114 dnia [...].09.2009r. przez Komendę Powiatową Policji w S. na badania

115 psychologiczne w związku z przekroczeniem przez niego normy 24 punktów karnych

116 za nieprzestrzeganie przepisów ruchu drogowego. Skierowanie to - w ocenie

117 skarżącego posiada szereg rażących uchybień prawnych. Skarżący zakwestionował

118 dalej możliwość naliczenia mu punktów karnych za wykroczenia z dnia 14.03.2008r.

119 we W. i z dnia 7.04.2008r. w B. albowiem wykroczenia te zostały

120 zarejestrowane przez radary Straży Miejskiej i zgodnie z art. 130 ust. 1 a Kodeksu

121 drogowego są to wpisy bezpunktowe. Zarzucił również sfałszowanie jego podpisu

122 pod oświadczeniem, pod zdjęciem rejestrującym wykroczenie z dnia 14.03.2008 r. co

123 do tego, że zapoznał się z powyższym i nie wnosi żadnych zastrzeżeń. Podkreślił, że

124 wobec powyższych uchybień złożył odwołanie od orzeczenia kierującego go na

125 badanie psychologiczne.

126 Zarzucił naruszenie art. 6-10 oraz 73 §1 i 2 oraz 75 §1 i 2 kpa albowiem mimo jego

127 żądania organy nie udostępniły mu kompletnych akt w szczególności "koronnego

128 dowodu" tj. wydruku z rejestru punktów karnych. Zaznaczył, że składał wnioski i zastrzeżenia do toczącego się postępowania w przedmiocie odwołania od

129 skierowania na badania psychologiczne, które nie zostały jednak uwzględnione.

130 Skarżący dalej zarzucił, że nie dopuszczono dowodu z rejestru punktów karnych co

131 jednoznacznie rozstrzygałoby sprawę. Podkreślił, że decyzja ta narusza art. 130 ust.

132 1a i 2 ustawy Kodeks drogowy a w uzasadnieniu w sposób rażący stara się

133 wyprowadzić delegację prawną z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i

134 Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. co narusza prawo, ponieważ delegację

135 prawną wyprowadza z ustaw i kodeksów a nie rozporządzeń, tym bardziej, że

136 cytowane wcześniej rozporządzenie nie zmienia zapisów art. 130 ust. 1a i 2 ustawy

137 Kodeks drogowy w zakresie rejestracji i usuwania punktów karnych.

138 Ponieważ poprzednie decyzje Starosty S. były uchylane przez

139 Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ winien na nowo wszcząć postępowanie

140 w trybie art. 61 § kpa, umożliwić zapoznanie się z aktami sprawy w sprawie

141 zatrzymania prawa jazdy, czego nie dopełniono, co dyskwalifikuje dalsze

142 postępowanie w tej sprawie a prowadzone czynności są bezprawne. Skarżący

143 wskazał, że organ I instancji w swojej decyzji przywołuje wytyczne Kolegium

144 Samorządowego w sprawie złożenia zażalenia na postanowienie Starostwa z dnia [...]

145 grudnia 2009 r. tylko, że wytyczne te nie wskazują w jakim trybie i do kogo takie

146 zażalenie należy złożyć, tym bardziej, że postępowanie w tej sprawie zostało

147 zakończone, a decyzja uchylona w całości.

148 Dnia [...] marca 2011 r. nie czekając na uprawomocnienie się uchylającej

149 decyzji SKO z dnia [...] lutego 2011 r. Starosta S. wydał w tej sprawie

150 nową decyzję z rażącym naruszeniem prawa: Nie pozwolono bowiem skarżącemu

151 zgodnie z pouczeniem w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w

152 W. z [...] lutego 2011 r. wnieść odwołania w terminie 30 dni, ponieważ

153 decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona skarżącemu [...] .03.2011 r. a Starosta S. wydał w tej sprawie decyzję [...] .03.2011 r. a

154 zatem okres 30 dni nie minął. Nie powiadomiono skarżącego zgodnie z art. 61. kpa o

155 toczącym się postępowaniu, nie pozwolono mu zapoznać się z aktami sprawy

156 zgodnie z art. 10 kpa. Ponadto naruszono w całej rozciągłości art.6-11 kpa.

157 Naruszono również procedury prawne w zakresie kolejności wydawania decyzji.

158 Najpierw powinna być prawomocna decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, a dopiero

159 później decyzja kierująca na egzaminy sprawdzające, ponieważ w innym przypadku

160 skierowanie to nie posiada żadnej podstawy prawnej. Nie można wydawać obydwu decyzji razem, jak to czyniono w jego przypadku, ponieważ skierowanie na egzaminy

161 sprawdzające może być bezprzedmiotowe, jeżeli pierwsza decyzja nie uzyska

162 prawomocności.

163 Decyzja SKO posiada dodatkowo poważne uchybienia prawne i proceduralne.

164 Nie zawiera analizy prawnej rozpatrywanych zagadnień i nie wskazuje konkretnych

165 przepisów prawnych, na których oparto ustalenia, a zamiast tego dokonuje dowolnej

166 oceny prawnej tego postępowania i zaistniałych faktów. Wymienia jedynie przepisy

167 prawa bez konkretnego kontekstu i odniesienia do rozpatrywanych zagadnień , nie

168 dokonuje oceny materiału dowodowego, większość zarzutów nie została

169 rozpatrzona. Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem organu, że

170 podniesione przez niego uchybienia procesowe pozostają bez wpływu na treść

171 rozstrzygnięcia.

172 Na rozprawie dnia 4 stycznia 2012r. pełnomocnik skarżącego wskazał dodatkowo, iż

173 decyzja została wydana w oparciu o przepisy rozporządzenia wykonawczego, które

174 jest niezgodne z delegacją zawartą w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Podniósł

175 również, że co do części wykroczeń w dacie wydawania decyzji doszło do zatarcia

176 ich skazania a przez to wykreślenia z rejestru.

177 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty

178 zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

179 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

180 Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w

181 stopniu, który uzasadniałby jej uchyleniem. Natomiast zgodnie z brzmieniem art.

182 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

183 administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej: P.p.s.a.) sąd uchyla

184 rozstrzygnięcie jedynie w sytuacji gdy stwierdzi:

185 a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

186 b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

187 administracyjnego,

188 c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny

189 wpływ na wynik sprawy;

190 Podstawą materialno - prawną kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji jest art. 114 oraz 135 ust. 1 pkt. g ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowy,

191 (Dz.U. z 2005r. nr 108, poz. 908 ze zm. dalej: p.r.d.). Zgodnie z treścią pierwszego z

192 w/w przepisów kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega: osoba posiadająca

193 uprawnienia do kierowania pojazdem skierowana decyzją starosty - na wniosek

194 komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych

195 na podstawie art. 130 ust. 1. Art. 135 ust. 1 pkt. g stanowi natomiast, że policjant

196 zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie przekroczenia przez kierującego

197 pojazdem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Art. 130 ust. 1

198 wskazuje, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego

199 prowadzi policja. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę

200 punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

201 Jednocześnie ustawodawca w ust. 4 tego przepisu wskazał, że minister właściwy

202 do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu

203 oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie

204 kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie

205 wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze

206 rozporządzenia m.in. :

207 1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów

208 ruchu drogowego;

209 2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb

210 występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

211 W ramach powyższej delegacji ustawowej Minister Spraw Wewnętrznych i

212 Administracji w dniu 20 grudnia 2002 r. wydał rozporządzenie w sprawie

213 postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. nr 236,

214 poz. 1998), w którym określił m.in. sposób punktowania i liczbę punktów

215 odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego (1), warunki i sposób

216 prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (2);

217 tryb występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (3). A zatem,

218 odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu skarżącego co do oparcia

219 rozstrzygnięcia na niekonstytucyjnym akcie prawnym wskazać należy, że analiza

220 zakresu delegacji ustawowej oraz przedmiotu, którego dotyczy rozporządzenie

221 wskazuje, iż brak jest podstaw do uznania zasadności tego zarzutu. Jedynie na

222 marginesie tych rozważań wskazać należy, że przepisy tego aktu były wielokrotnie podstawą do rozstrzygania przez organy i wojewódzkie sądy administracyjne, których

223 wyroki spotkały się z kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd ten nie

224 miał wątpliwości co do konstytucyjności tego rozporządzenia.

225 Wobec powyższego przywołać należy treść § 2 rozporządzenia, zgodnie z którym do

226 ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wpisuje się kierowcę,

227 który kierując pojazdem dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego.

228 Zgodnie natomiast z § 4 wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli

229 naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym

230 albo orzeczeniem dyscyplinarnym w sprawie o naruszenie rozpatrywane w

231 postępowaniu dyscyplinarnym (ust. 1). Przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym

232 mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia,

233 wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które

234 zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym

235 rozstrzygnięciem (2). Wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po

236 stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1. W/w ewidencje

237 prowadzi komendant wojewódzki Policji (§ 3)

238 Przywołane wyżej przepisy prowadzą do wniosku, że - wbrew twierdzeniom

239 skarżącego - stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony w sposób

240 prawidłowy.

241 Jak wynika z treści cyt. wyżej art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy p.r.d. decyzja wydana

242 przez Starostę w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie

243 kwalifikacji (podobnie: w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w oparciu o art. 135

244 p.r.d.) ma charakter związany, ustawodawca nie pozostawił organowi luzu

245 decyzyjnego. Analiza wszystkich wskazanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku,

246 że w przypadku przekroczenia przez kierowcę 24 punktów za naruszenia przepisów

247 ruchu drogowego i złożenie przez komendanta wojewódzkiego Policji stosownego

248 wniosku organ administracji winien wydać decyzję, której mowa w art. 114 lub 135 tej

249 ustawy. Organ ten - starosta - jest także związany wpisami w ewidencji kierowców

250 naruszających przepisy ruchu drogowego. Skoro bowiem nie jest organem

251 prowadzącym tę ewidencję, gdyż - jak zostało wyżej wskazane - ewidencje te

252 prowadzi komendant wojewódzki Policji - to jedynie ten organ uprawniony jest do

253 dokonywania w niej zmian.

254 Sąd nie podzielił argumentów skarżącego, które zmierzały do podważenia

255 zasadności wniosku komendanta wojewódzkiego Policji wystąpienia z wnioskiem o skierowanie skarżącego na kontrolne badania kwalifikacyjne. Akta sprawy dają

256 podstawę do stwierdzenia, że w dacie składania wniosku tj. [...].09.2009 r.. skarżący

257 przekroczył liczbę 24 punktów karnych za wykroczenia drogowe w okresie od

258 14.03.2008r. do 30.01.2009r. Skarżący nie zakwestionował skutecznie prawidłowości

259 ustaleń w tym zakresie. Bezspornie akta sprawy wskazują, że skarżący dopuścił się

260 wykroczenia przepisów ruchu drogowego dnia 14.03.2008r. a powyższe wynika z

261 treści wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] maja 2009 r., który

262 uprawomocnił się dnia [...] sierpnia 2009r. Wobec treści § 4 ust. 1 rozporządzenia z

263 dnia 20.12.2002r. w tym dniu tj. 4.08.2009r. wpis ten stał się wpisem ostatecznym.

264 Podobnie należy ocenić fakt popełnienia wykroczenia w dniu 7.04.2008r. we

265 W.. Wyrok w tej sprawie uprawomocnił się [...].01.2009r. a pozostałe wskazane

266 we wniosku wykroczenia nie były kwestionowane przez skarżącego na drodze

267 postępowania sądowego co oznacza, że dokonane wpisy tymczasowe stały się

268 ostateczne.

269 Sąd uznał za niezasadny zarzut nieprawidłowego naliczenia punktów karnych za

270 wykroczenia popełnione dnia 14.03.2008r. i 7.04.2008r. jako zarejestrowane przez

271 Straż Miejską. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje przy

272 tym treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2007r. sygnatura akt U

273 1/07 (Dz.U. nr 53 poz. 359), w którym stwierdzono brak kompetencji Straży Miejskiej

274 do używania urządzeń samoczynnie rejestrujących przekroczenie dozwolonej

275 prędkości. O nałożeniu określonej ilości punktów karnych (wysokość za

276 poszczególne rodzaje wykroczeń wynika z treści załącznika do rozporządzenia z

277 dnia 20.12.2002 r. ) oraz o ich ewentualnym wykreśleniu nie decyduje starosta lecz

278 organ, który prowadzi ewidencje. Instytucja punktów karnych za naruszenie

279 przepisów ruchu drogowego jest związana z wydaniem orzeczenia o charakterze

280 karnym. Skoro zatem skarżący został ukarany mandatami karnymi oraz - w dwóch

281 przypadkach - wyrokami Sądu Rejonowego wobec kwestionowania zasadności

282 nałożenia na niego mandatu takimi rozstrzygnięciami związane są organy

283 administracji. Stanowisko takie prezentowane jest w orzecznictwie

284 sądowoadministracyjnym w tym m.in. w wyroku NSA z dnia 13.08.2009r. w sprawie

285 I OSK 1371/08 (dostępne w internecie).

286 I wreszcie Sąd nie podzielił argumentów skarżącego co do tego, że w dacie

287 orzekania przez organy administracji doszło do zatarcia skazania najwcześniej

288 popełnionych wykroczeń. Zgodnie z art. 46 §1 kodeksu wykroczeń ukaranie uważa

289 się za niebyłe po upływie 2 lat od wykroczenia, darowania lub przedawnienia

290 wykonania kary. Jednocześnie § 5 ust. 3 rozporządzenia z dnia 20.12.2002 r.

291 wskazuje, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis ostateczny jeżeli

292 nastąpiło zatarcia skazania. Treść przywołanych przepisów jednoznacznie wskazuje,

293 że ewentualne usuwanie wpisów z ewidencji może być dokonane jedynie przez

294 organ prowadzący ewidencję. A zatem nie można skutecznie postawić Staroście

295 S. ani Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu zarzutu

296 ewentualnego niewykreślenia z ewidencji wpisów, co do których doszło do zatarcia

297 skazania. Po drugie: nawet gdyby przyjąć - hipotecznie - że organ właściwy do

298 orzekania w oparciu o art. 114 i 135 p.r.d. winien wziąć tę okoliczność pod uwagę to i

299 tak zarzut ten nie jest zasady. Zatarcie faktu karalności powoduje bowiem

300 wykreślenie wpisów z ewidencji jednakże nie podważa to faktu uzyskania przez

301 kierowcę punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym w dacie wystąpienia z

302 wnioskiem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Nie może przy tym ujść

303 uwadze, że wykładnia gramatyczna art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b p.r.d. prowadzi do

304 wniosku, że do skutecznego złożenia wniosku przez komendanta niezbędne jest

305 przekroczenie stosownej ilości punktów co oznacza, że dla oceny zasadności

306 wniosku miarodajna jest data wystąpienia z wnioskiem a nie wydania decyzji w tym

307 przedmiocie. Takie stanowisko wyraził także NSA w wyroku z dnia 8.02.2011 r. w

308 sprawie I OSK 511/10, które w pełni podziela Sąd w składzie rozpoznającym

309 niniejszą sprawę.

310 Reasumując - w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa

311 materialnego. Trafnie organ - Starosta S. w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt.

312 1 lit. b oraz 135 p.r.d. zatrzymał S. B. prawo jazdy do czasu

313 wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji i jednocześnie skierował go na

314 kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skoro w dacie wystąpienia z wnioskiem przez

315 Komendanta Wojewódzkiego Policji skarżący przekroczył dozwoloną ilość punków

316 karnych za wykroczenia drogowe.

317 W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza również przepisów postępowania w

318 stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie zasługuje na

319 uwzględnienie zarzut naruszenia art. 61 kpa. Wbrew stwierdzeniom skarżącego po

320 uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy organ I instancji nie ma obowiązku

321 ponownie wszczynać postępowania w sprawie. Zgodnie z treścią art. 61 §3 kpa (w

322 brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji) datą wszczęcia postępowania

323 na żądanie strony jest dzień doręczenia zadania organowi administracji publicznej.

324 Jednocześnie przyjmuje się, że wszczęcie postępowania w urzędu następuje w dacie

325 dokonania pierwszej czynności przez organ administracji. A zatem postępowanie w

326 niniejszej sprawie zostało wszczęte z chwilą doręczenia organowi wniosku

327 Komendanta Wojewódzkiego Policji tj. w dniu 28.09.2009r. i brak jest podstaw

328 prawnych do zawiadamiania stron o ponownym wszczęciu postępowania nawet w

329 sytuacji gdy organ odwoławczy wyeliminował decyzję z obrotu prawnego. Rację ma

330 natomiast skarżący, że organ administracji winien umożliwić mu zapoznanie się z

331 aktami sprawy i złożenia ewentualnych wniosków dowodowych czego nie dopełnił

332 organ I instancji. Powyższe mogłoby stanowić naruszenie art. 10 kpa jednakże tylko

333 wtedy naruszenie takie mogłoby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji

334 gdyby miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się takiej

335 zależności.

336 Natomiast Sąd wskazuje że nie może się odnieść do zarzutów skarżącego

337 dotyczących nieprawidłowości postępowania co do skierowania go na badania

338 psychologiczne w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych albowiem

339 postępowanie to zostało zakończone odrębną decyzją - z dnia [...].09.2009 r.

340 utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...].12.2009 r., która nie może być oceniana w

341 ramach niniejszego postępowania nawet w oparciu o przepis art. 135 P.p.s.a.

342 W ocenie Sądu nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art.

343 107§3 kpa poprzez brak analizy prawnej rozpatrywanych zagadnień i niewskazanie

344 konkretnych przepisów prawnych, na których oparto ustalenia, a zamiast tego

345 dokonuje dowolnej oceny prawnej tego postępowania i zaistniałych faktów. W ocenie

346 Sądu uzasadnienie decyzji pełnia wymogi określone w w/w przepisie, organ wskazał

347 bowiem podstawę prawną oraz analizę wskazująca na konieczność zastosowania

348 tych przepisów w niniejszej sprawie. Odniósł się także do zarzutów zawartych w

349 odwołaniach.

350 W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia

351 w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich

352 naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć

353 wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

354 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

355 - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.