Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., VII SA/Wa 1719/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., VII SA/Wa 1719/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi [...] [...] [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego skargę oddala

Uzasadnienie

2 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2012 r., Nr

3 [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 i

4 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r.

5 Nr 243, poz. 1623), dalej: "Prawo budowlane" oraz 104 ustawy z dnia 14 czerwca

6 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr

7 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "kpa", nakazał inwestorowi: [...][...][...] Sp. z

8 o.o. sp. k. z siedzibą w W. doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego

9 poprzez przywrócenie stanu elewacji kamienicy do stanu poprzedniego tj. demontaż

10 reklamy - "siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym i oświetleniem"

11 umieszczonej na ścianie budynku przy ul. W. w W..

12 W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent [...], po

13 rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia [...] sierpnia 2011 r. dokonanego przez [...]

14 [...][...] Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W., decyzją nr [...] z dnia

15 [...].08.2011 r. wniósł sprzeciw do zamiaru montażu "siatki zabezpieczającej z nadrukiem

16 reklamowym i oświetleniem" na ścianie budynku przy ul. W..

17 W wyniku pisma Urzędu Miasta [...] Wydział Architektury i

18 Budownictwa dla Dzielnicy [...][...] w sprawie przeprowadzenia kontroli w

19 związku z samowolnym montażem "siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym i

20 oświetleniem" na ścianie budynku przy ul. W. w W. (dz. nr ew. [...] z

21 obr. [...]), przeprowadzono oględziny, w trakcie których ustalono, że na ścianie

22 budynku znajdującego się w W. przy ul. W. zamieszczono baner

23 reklamowy w formie siatki zabezpieczającej -winylowej z nadrukiem reklamowym;

24 reklama umieszczona jest na ścianie szczytowej budynku (ściana bez okien).

25 Przedstawiciel inwestora oświadczył, ze reklama została zawieszona w dniu [...] sierpnia

26 2011 r. na okres prac remontowych prowadzonych na elewacji budynku.

27 W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w trakcie prowadzonego z urzędu

28 postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie ustalono, iż inwestor nie

29 wniósł do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenia

30 bądź wniosku dotyczącego robót budowlanych związanych z remontem elewacji.

31 Natomiast przedmiotem zgłoszenia z dnia [...] sierpnia 2011 r. było zainstalowanie

32 banera reklamowego w formie siatki zabezpieczającej winylowej z nadrukiem

33 reklamowym.

34 Z ustaleń organu wynika również, że budynek przy ul. W. znajduje

35 się na obszarze, który został wpisany do rejestru zabytków (pod nr rej. [...]).

36 Zdaniem organu art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego wyłącza urządzenia

37 reklamowe usytuowane na obiektach (w tym na obszarach) wpisanych do rejestru

38 zabytków z katalogu robót, które mogą być przyjęte w formie zgłoszenia. Z uwagi na

39 powyższe na podstawie art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego prowadzenie robót

40 budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na

41 obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o

42 pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego

43 przez właściwego konserwatora zabytków.

44 Jednocześnie organ uznał, że reklama nie może podlegać procedurze legalizacji,

45 gdyż jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania

46 przestrzennego Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z

47 dnia [...] października 2006 r. "w sprawie uchwalenia miejscowego planu

48 zagospodarowania przestrzennego obszaru [...][...]". Według planu obszar

49 oznaczony jest symbolem [...], natomiast zgodnie z zapisem w § 23 plan

50 określa zasady rozmieszczania reklam na terenach położonych w granicach planu,

51 zgodnie z pkt 6 ww. uchwały dopuszcza się lokalizowanie reklam poza strefą [...] i [...]

52 (...). Organ podkreślił, że przedmiotowy budynek znajduje się w granicach układu

53 urbanistycznego [...][...], którego celem ochrony jest zachowanie zabytkowej

54 struktury przestrzennej ukształtowanej w oparciu o historyczną parcelację, zabudowę i

55 zieleń.

56 Jako kolejny argument organ wskazał art. 45 ustawy o ochronie zabytków i

57 opiece nad zabytkami.

58 W związku powyższym, w ocenie organu, skoro realizacja przedmiotowej

59 inwestycji narusza przepisy prawa miejscowego to zastosowanie w sprawie ma art. 51

60 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a nie 50 ww. ustawy, ponieważ nie znajduje on

61 zastosowania w stosunku do robót już wykonanych.

62 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia

63 [...] maja 2012 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po

64 rozpoznaniu odwołania [...][...][...] Sp. z o.o. Sp. k., utrzymał w mocy

65 zaskarżoną decyzję.

66 Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż w związku z

67 naruszeniem zapisów Uchwały Rady Miasta [...] nr

68 [...] z dnia [...] października 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego

69 planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...][...] oraz naruszeniem art.

70 45 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami uzasadnionym jest nakazanie

71 inwestorowi demontażu reklamy - siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym

72 wraz z oświetleniem samowolnie zamontowanej na szczytowej ścianie budynku przy ul.

73 W. w W.

74 Dodatkowo organ wskazał, że na gruncie Prawa budowlanego można mówić o

75 co najmniej dwóch rodzajach urządzeń reklamowych. Do pierwszej grupy należy

76 zaliczyć, wymienione jako budowle w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego "wolno stojące

77 trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe", na które wymagane jest pozwolenie

78 na budowę, bowiem ich budowa nie została wymieniona jako nie wymagająca

79 pozwolenia na budowę w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego. Do drugiej zaś grupy

80 należy zaliczyć tablice i urządzenia reklamowe, na instalowanie których jest wymagane

81 jedynie, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa

82 budowlanego, dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi. Zaś w zakresie dotyczącym

83 urządzeń reklamowych instalowanych na budynkach wpisanych do rejestru zabytków

84 oraz znajdujących się na terenie objętym ochroną konserwatorską, inwestor przed

85 przestąpieniem do robót budowlanych zobowiązany jest uzyskać stosowną decyzję o

86 pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych.

87 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

88 Warszawie wniosła [...][...][...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w

89 W., wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji zarzuciła jej:

90 1. błędne zastosowanie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i orzeczenie

91 o utrzymaniu w mocy nakazu rozbiórki siatki zabezpieczającej wraz z konstrukcją

92 oraz oświetleniem, mimo iż siatka została zainstalowana przez skarżącą spółkę

93 tylko na czas remontu, zaś inwestorem oraz właścicielem konstrukcji wraz z

94 wywieszoną obecnie siatką z nadrukiem reklamowym jest S. P.

95 prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...][...];

96 2. niezasadne przyjęcie za prawidłowe ustalenia organu I instancji, że roboty na

97 elewacji budynku wymagają uzyskania pozwolenia konserwatora zabytków;

98 3. błędne przyjęcie, iż organ I instancji prawidłowo zastosował postanowienia uchwały

99 nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października

100 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania

101 przestrzennego obszaru [...][...], które weszły w życie po dokonaniu

102 zgłoszenia przez właściciela konstrukcji oraz oświetlenia, a tym samym nie mogą

103 stanowić podstawy orzeczenia w niniejszym postępowaniu;

104 4. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w szczególności przepisu

105 art. 6, art. 7, art. 8 ,art. 9, art. 10, art. 11, art. 28, art. 77, art. 105, art. 107 oraz art.

106 138 § 1 pkt 1 kpa i w konsekwencji, utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji,

107 mimo:

108 - błędnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy i w konsekwencji

109 błędnego zastosowanie normy prawa materialnego,

110 - naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa oraz zasady

111 legalności na skutek wydania decyzji, mimo braku ku temu jakichkolwiek

112 podstaw prawnych i faktycznych,

113 - nieustalenia stron postępowania, w szczególności podmiotu będącego

114 właścicielem siatki z nadrukiem reklamowym wraz z konstrukcją oraz

115 oświetleniem, a tym samym pozbawienie tego podmiotu czynnego udziału w

116 postępowaniu, w konsekwencji błędne nałożenie obowiązku na niewłaściwy

117 podmiot,

118 - pozbawienia strony czynnego udziału na każdym etapie postępowania, poprzez

119 przeprowadzenie oględzin jedynie z udziałem przedstawiciela organu nadzoru,

120 niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, nienależyte

121 uzasadnienie decyzji,

122 - nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu;

123 5. naruszenie przepisu postępowania administracyjnego skutkujące nieważnością

124 decyzji tj. przepisu art. 156 § 1 pkt 1 kpa, poprzez wydanie nakazu rozbiórki przez

125 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w stosunku do

126 inwestycji znajdującej się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków.

127 Skarżąca podniosła, że wbrew twierdzeniom organu inwestycja objęta

128 postępowaniem nie wymaga oraz nie wymagała uzyskania pozwolenia konserwatora

129 zabytków, ponieważ budynek przy ul. W. W. nie jest obiektem

130 samodzielnie wpisanym do rejestru. Wpis określonego układu urbanistycznego do

131 rejestru nie może oznaczać, że wszystkie obiekty na tym obszarze należy traktować

132 jako wpisane do rejestru zabytków. W przypadku układu urbanistycznego przedmiotem

133 ochrony są założenia i układ przestrzenny, określona kompozycja, struktura i

134 rozmieszczenia poszczególnych budynków.

135 W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nawet jeśli przyjąć, że budynek jest

136 objęty ochroną konserwatorską to właściwym do rozpoznania sprawy jest konserwator

137 zabytków, a nie inspektor nadzoru budowlanego zgodnie z art. 45 ustawy o ochronie

138 zabytków i opiece nad zabytkami, który stanowi lex specialis w stosunku do Prawa

139 budowlanego, w tym art. 51.

140 Zdaniem skarżącej spółki realizując czasowo inwestycję polegającą na

141 zabezpieczeniu prac remontowych nie dopuściła się samowoli budowlanej, ponieważ

142 organ uchybił terminowi 30 dni na wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych

143 robót.

144 W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru

145 Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i

146 prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

147 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

148 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

149 sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy

150 administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod

151 względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów

152 obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje

153 tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego

154 lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

155 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.

156 Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej: "p.p.s.a.".

157 Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, że

158 nie zasługuje ona na uwzględnienie.

159 Podstawową rzeczą w niniejszej sprawie jest ustalenie czy montaż reklamy

160 nastąpił w warunkach samowoli budowlanej.

161 Z akt sprawy bezspornie wynika, że w związku z dokonanym w dniu [...] sierpnia

162 2011 r. zgłoszeniem zamiaru montażu siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym

163 i oświetleniem na budynku przy ul. W. w W., decyzją z dnia

164 [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Prezydent [...] wniósł sprzeciw.

165 W tym miejscu należy wyjaśnić, że rację ma skarżąca spółka, iż sprzeciw ten

166 został wniesiony z uchybieniem 30 dniowego terminu, co potwierdził wydany w sprawie

167 ww. sprzeciwu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

168 20 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1131/12.

169 Jednakże fakt, że sprzeciw został wniesiony nieskutecznie nie oznacza

170 automatycznie, że wykonanie prac budowlanych objętych zgaszeniem nie mogło

171 nastąpić w warunkach samowoli budowlanej. Zgodnie bowiem z art. art. 30 ust. 5 Prawa

172 budowlanego organ ma 30 dni na wniesienie sprzeciwu, tak więc aby uznać, że

173 nastąpiła milcząca zgoda organu na wykonanie prac objętych zgłoszeniem konieczne

174 jest aby upłyną ww. termin i dopiero po jego upływie, jeśli organ nie wniesie skutecznie

175 sprzeciwu, można legalnie przystąpić do wykonania prac objętych zgłoszeniem.

176 W niniejszej sprawie, jak ustalił to Sąd w wyroku z dnia 20 września 2012 r.,

177 wobec dokonania zgłoszenia w dniu [...] sierpnia 2011 r., termin do doręczenia

178 sprzeciwu dla organu upłynął z dniem [...] września 2011 r. Natomiast zainstalowanie

179 reklamy z całą pewnością nastąpiło przed upływem 30 dni przewidzianych na

180 ewentualne wniesienie przez organ sprzeciwu, tj. przed dniem [...] września 2011 r.,

181 choć co do konkretnej daty zainstalowania reklamy są w aktach niniejszej sprawy

182 rozbieżności. Podczas oględzin dokonanych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru

183 Budowlanego przedstawiciel inwestora oświadczył, że reklama została zawieszona w

184 dniu [...] sierpnia 2011 r. na okres prac remontowych prowadzonych na elewacji

185 budynku. Zaś z pisma z dnia [...] sierpnia 2011 r. Urzędu Miasta [...]

186 Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...][...] w sprawie

187 przeprowadzenia kontroli w związku z samowolnym montażem "siatki zabezpieczającej

188 z nadrukiem reklamowym i oświetleniem" na ścianie budynku przy ul. W.

189 w W. wynika, że w trakcie wizji lokalnej w dniu [...] sierpnia 2011 r. stwierdzono,

190 że zgłoszone roboty zostały już wykonane.

191 Już z powyższego wynika, że roboty zostały wykonane w warunkach samowoli

192 budowlanej. Zatem bez znaczenia jest w tym przypadku czy sprzeciw został wniesiony

193 skutecznie czy też nie, skoro inwestor prace objęte zgłoszeniem wykonał w trakcie

194 terminu 30 dniowego przewidzianego dla organu zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa

195 budowlanego na wniesienie sprzeciwu.

196 Na marginesie należy naznaczyć, że organy obu instancji orzekające w niniejszej

197 sprawie uznając, że doszło do samowoli budowanej powoływały się na fakt wniesienia

198 sprzeciwu, a nie na wykonanie robót objętych zgłoszeniem w trakcie terminu

199 przewidzianego na wniesienie sprzeciwu, ponieważ w dacie orzekania organu I instancji

200 - [...] marca 2012 r., jak i organu II instancji - [...] maja 2012 r. w obrocie prawnym

201 funkcjonował sprzeciw, gdyż wyrok go uchylający został wydany w dniu [...] września

202 2012 r. Niemniej jednak organy obu instancji przedstawiając przebieg postępowania

203 wskazały na oświadczenie pełnomocnika inwestora, z którego wynika że reklama

204 została zawieszona w dniu [...] sierpnia 2011 r. na okres prac remontowych

205 prowadzonych na elewacji budynku.

206 Nawet gdyby w dacie orzekania przez organy wiadome byłoby, że sprzeciw nie

207 został wniesiony skutecznie to i tak w świetle pozostałych okoliczności sprawy

208 zamontowanie reklamy na budynku przy ul. W. w W. stanowiło

209 samowolę budowlaną.

210 Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie

211 wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i

212 urządzeń reklamowych z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru

213 zabytków, w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

214 Przepis ten wyłącza urządzenia reklamowe usytuowane na obiektach (w tym na

215 obszarach) wpisanych do rejestru zabytków z katalogu robót, które mogą być przyjęte w

216 formie zgłoszenia, a zatem wymagają one uzyskania pozwolenia na budowę.

217 Jednocześnie art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego nakłada obowiązek uzyskania

218 pozwolenia wydanego przez właściwego konserwatora zabytków na prowadzenie robót

219 budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na

220 obszarze wpisanym do rejestru zabytków, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na

221 budowę.

222 W tym miejscu należy zaznaczyć, że pozwolenie takie jest zgodnie z art. 33 ust.

223 2 pkt 1 Prawa budowlanego niezbędnym elementem wniosku o pozwolenie na budowę.

224 Ponadto przepis art. 35 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu

225 na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zobowiązuje

226 organ do sprawdzenia między innymi posiadania wymaganych pozwoleń.

227 Niekwestionowanym w rozpoznawanej sprawie jest fakt, iż przedmiotowy

228 budynek przy ul. W. znajduje się na obszarze, który został wpisany do

229 rejestru zabytków decyzją z dnia [...] kwietnia 1979 r., pod nr rej. [...], a więc wykonanie

230 na nim montażu "siatki zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym i oświetleniem"

231 wymaga legitymowania się pozwoleniem na budowę, zaś jego wydanie musi być

232 poprzedzone uzyskaniem pozwolenia od konserwatora zabytków. Obowiązek ten

233 wynika również z art. 36 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad

234 zabytkami, zgodnie z którym umieszczanie na zabytku urządzeń technicznych, tablic,

235 reklam oraz napisów, a także podejmowanie innych działań, które mogłyby prowadzić

236 do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku wpisanego do rejestru wymaga

237 pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

238 Należy również wskazać, że nieruchomość na której znajduje się budynek przy

239 ul. W. w W. wchodzi w skład obszaru [...][...] objętego

240 Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia

241 [...] października 2006 r. "w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania

242 przestrzennego obszaru [...][...]". Z planu tego wynika, że to on określa zasady

243 rozmieszczania reklam na terenach położonych w granicach planu - § 23. Zgodnie z

244 planem budynek przy ul. W. znajduje się na obszarze oznaczonym

245 symbolem [...]. Z planu wynika również, że dopuszczalne jest lokalizowanie

246 reklam poza strefą [...] i [...].

247 Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie jakie przepisy mają

248 zastosowanie w niniejszej sprawie.

249 W przypadku samowoli budowlanej w grę wchodzą przepisy art. 48, art. 49 b, art.

250 50 i art. 51 Prawa budowlanego, przy czym art. 48 i art. 49 b nie mogą zostać

251 zastosowane jako że dotyczą budowy. Do robót budowlanych, a więc również do

252 montażu reklamy odnoszą się art. 50 i art. 51, na podstawie których w pierwszej

253 kolejności przeprowadza się postępowanie legalizacyjne. Dopiero gdy brak jest

254 możliwości doprowadzenia danych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem na

255 postawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego można zastosować bardziej

256 rygorystyczny przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Z uwagi na lokalizację

257 budynku oraz zapisy planu reklama jako niezgodna z ustaleniami miejscowego planu

258 zagospodarowania przestrzennego nie może podlegać procedurze legalizacji i dlatego

259 zastosowanie ma art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

260 Także ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w art. 45 uznaje za

261 właściwe nakazanie przywrócenia zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie

262 terenu, określając termin wykonania tych czynności, w przypadku gdy bez wymaganego

263 pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od

264 zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do

265 rejestru prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania

266 konserwatorskie, architektoniczne lub podjęto inne działania, o których mowa w art. 36

267 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, z tym, że na

268 podstawie tej ustawy decyzję taką wydaje wojewódzki konserwator zabytków.

269 W związku z powyższym organy prawidłowo wszczęły postępowanie w sprawie

270 nielegalnego zamontowania reklamy i zakończyły je nakazem doprowadzenia obiektu

271 do stanu poprzedniego, poprzez przywrócenie stanu elewacji kamienicy do stanu

272 poprzedniego tj. demontaż reklamy.

273 Odnosząc się do zarzutu niewłaściwego określenia podmiotu zobowiązanego do

274 wykonania nałożonego obowiązku, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z treścią art. 52 Prawa

275 budowlanego inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany

276 na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art.

277 49b, art. 50a oraz art. 51. Przepis ten wskazuje, więc wprost podmioty zobowiązane do

278 dokonania czynności nakazanych decyzjami m.in. o nakazie rozbiórki obiektu

279 budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez

280 wymaganego pozwolenia na budowę. Skonstruowanie tego przepisu na zasadzie

281 alternatywy pozwala na wysunięcie wniosku, że w pewnych sytuacjach zobowiązanym

282 do likwidacji samowoli budowlanej będzie inwestor niebędący jednocześnie

283 właścicielem nieruchomości. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w

284 rozpoznawanej sprawie. W orzecznictwie podkreśla się, że w pierwszej kolejności

285 nakaz rozbiórki powinien być skierowany do inwestora, który jest sprawcą samowoli

286 budowlanej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2000 r.,

287 sygn akt II SA/Ka 2059/98, niepubl., z dnia 3 marca 1999 r., sygn. akt IV SA 25/97,

288 niepubl., a także Z. Niewiadomski w Prawo budowlane. Komentarz. Wydawnictwo C.H.

289 Beck. Warszawa 2007. str. 555).

290 Nie ulega również wątpliwości, że pojęcie inwestora w rozumieniu art. 52 Prawa

291 budowlanego oznacza sprawcę samowoli budowlanej, tym bardziej, iż rozbiórka obiektu

292 budowlanego jest w istocie likwidacją stanu niezgodnego z prawem. Pogląd, że w

293 pewnych okolicznościach nakaz rozbiórki może zostać skierowany również do

294 inwestora, który nie jest właścicielem nieruchomości, na której zrealizowano obiekt

295 budowlany wyrażony już został w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok

296 Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2001 r., sygn. akt SA/Rz

297 597/00, LexPolonica nr 354876). Tak więc zasadą jest, że to inwestor, który wybudował

298 samowolnie obiekt budowlany jest zobowiązany do jego rozbiórki i to on powinien

299 ponieść wszelkie koszty związane z wykonaniem rozbiórki.

300 Niewątpliwie organy w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły, że sprawcą

301 samowoli jest skarżąca spółka. Z akt sprawy wynika, że to skarżąca spółka, a nie inny

302 podmiot wystąpiła ze zgłoszeniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz to przedstawiciel

303 skarżącej spółki w takcie kontroli przeprowadzonej przez Powiatowy Inspektorat

304 Nadzoru Budowlanego oświadczył, że reklama została zawieszona w dniu [...] sierpnia

305 2011 r. na okres prac remontowych prowadzonych na elewacji budynku. Ponadto sama

306 skarżąca w skardze do Sądu wskazała, że siatka została zainstalowana przez nią tylko

307 na czas remontu. Natomiast dokumentacja sprawy nie potwierdza twierdzenia

308 skarżącej, iż inwestorem jest S. P. W świetle powyższego należy uznać, że

309 organy prawidłowo za inwestora uznały skarżącą spółkę i to z jej udziałem prowadziły

310 postępowanie i zobowiązały ją do dokonania czynności. Nie można zatem skutecznie

311 postawić organowi zarzutu naruszenia przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego

312 w zakresie w jakim zobowiązał on skarżącą spółkę do wykonania obowiązku

313 demontażu.

314 Jeśli zaś chodzi o twierdzenie zawarte w skardze o zainstalowaniu siatki tylko na

315 czas remontu, należy wskazać, że, jak słusznie ustaliły to organy, z akt sprawy nie

316 wynika aby do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej wpłynęło

317 zgłoszenie bądź wniosek dotyczący robót budowlanych związanych z remontem

318 elewacji budynku przy ul. W.. Również przeprowadzone kontrole nie

319 wykazały prowadzenia żadnych prac remontowych, a jedynie wykazały fakt

320 zamieszczenia siatki z zabezpieczającej z nadrukiem reklamowym i oświetleniem.

321 Ponadto sama skarżąca nie wskazała w jakim okresie remont był prowadzony oraz na

322 jakiej podstawie. Dodatkowo należy wskazać, że skoro jak twierdzi skarżąca siatkę

323 zamocowała tylko na czas remontu i był on prowadzony, to po jego zakończeniu siatka

324 zabezpieczająca powinna być zdemontowana.

325 Wyjaśniając kwestię art. 45 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

326 nie można tego przepisu uznać za lex specialis w stosunku do przepisów prawa

327 budowlanego, co wynika z art. 2 ust.1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad

328 zabytkami, zgodnie którym ustawa nie narusza przepisów między innymi Prawa

329 budowlanego.

330 Konkludując Sąd stanął na stanowisku, że postępowanie w niniejszej sprawie

331 przeprowadzone zostało prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7,

332 art. 77 i art. 80 kpa, organy administracji podjęły bowiem wszelkie niezbędne kroki do

333 dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły cały materiał

334 dowodowy co znało odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji zgodnie z art. 107 kpa.

335 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-

336 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną

337 należało oddalić.