Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r., I SO/Wa 1585/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r., I SO/Wa 1585/16

Sentencja

1 Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonego przed wniesieniem skargi przez L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie pomocy społecznej postanawia: 1. przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...]; 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 L. M., wyrażając zamiar zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie pomocy społecznej, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

3 W formularzu PPF wnioskodawca podał, że nie posiada środków pozwalających mu na udział w postępowaniu sądowym. Z wniosku wynika, że skarżący zamieszkuje wraz z matką. Jest osobą bezrobotną, bez dochodów i pozostaje na utrzymaniu matki, która uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł.

4 Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

5 W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane również przed wszczęciem postępowania, rozumianym jako wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

6 Ocena zdolności wnioskodawcy do ponoszenia kosztów postępowania została ograniczona do kwestii możliwości poniesienia we własnym zakresie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru, albowiem wnioskodawca zamierzając objąć skargą akt wydany z zakresu pomocy i opieki społecznej korzysta z ustawowego zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Z tego względu, wobec zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z mocy prawa, zbędne stało się rozpoznawanie sformułowanego w tej części żądania, co powinno prowadzić do umorzenia postępowania w tym zakresie stosownie do art. 249a p.p.s.a.

7 Uwzględnienie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wynikało z uznania, że wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostając na utrzymaniu matki, której świadczenie emerytalne pozwala wyłącznie na pokrycie bieżących kosztów utrzymania.

8 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a i art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.