Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2017 r., I SAB/Wa 150/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2017 r., I SAB/Wa 150/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej J.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. J.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. jako [...] – działka oraz [...] nr [...].

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

4 Stosownie do art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami.

5 Kierując się powyższym Sąd zauważa, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 829/15 oceniony został stan bezczynności w sprawie z wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. jako [...] – działka oraz [...] nr [...]. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania ww. wniosku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd zasądził od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej kwotę 500 zł tytułem sumy pieniężnej oraz oddalił skargę na bezczynność w pozostałym zakresie. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 11 czerwca 2016 r., zaś akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały zwrócone do organu w dniu 20 lipca 2016 r. Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym prawomocnym wyrokiem. Sprawa dotycząca bezczynności Prezydenta [...] objęta przedmiotową skargą została więc już prawomocnie osądzona.

6 Wskazać przy tym należy, że w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, strona może wnieść skargę żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę w tym przedmiocie ocenia czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. To właśnie w tym postępowaniu Sąd jest władny ocenić czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny. Wskazać należy, że skarżąca skorzystała z tego uprawnienia, albowiem jednocześnie z wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynność, w dniu 5 grudnia 2016 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 829/15 (sprawa została zarejestrowana pod sygn. I SA/Wa 140/17).

7 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.