Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2005 r., I SAB/Wa 11/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2005 r., I SAB/Wa 11/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch, Sędziowie WSA Krystyna Kleiber, asesor WSA Jerzy Siegień (spr.), Protokolant Anna Milicka-Stojek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi P. W. i M. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] 1) zobowiązuje Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy; 2) zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących P. W. i M. W. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P. W. i M. W. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku byłych właścicieli z dnia 18 marca 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do części nieruchomości położonej przy ul. [...] [...] (obecnie [...] [...]), w części stanowiącej obecnie działkę nr ewid. [...] z obrębu [...], będącej własnością Miasta W., zobowiązało organ pierwszej instancji do załatwienia sprawy w terminie do dnia 31 grudnia 2003 r.

3 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. wniósł P. W. i M. W., spadkobiercy M. D. i J. W., współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...] [...] podnosząc, że pomimo ich licznych wniosków skierowanych do Prezydenta W., organ ten od 2002 r. nie rozpatrzył wniosku z dnia 18 marca 1948 r. byłych właścicieli przedmiotowej nieruchomości.

4 W odpowiedzi na skargę na bezczynność Prezydenta W. organ ten podniósł, że po wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...], akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, który prowadził postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] stycznia 1954 r. utrzymującej w mocy orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lipca 1953 r. odmawiające przyznania byłym właścicielom prawa własności czasowej do części nieruchomości stanowiącej obecnie działkę nr [...] w obrębie [...]. Prezydent W. wystąpił pismem z dnia 16 stycznia 2004 r. do Ministerstwa Infrastruktury o zwrot akt sprawy, które przekazało akta do Urzędu W. dopiero w dniu 29 września 2004 r.

5 Rozpatrując ponownie wniosek dawnych właścicieli organ pierwszej instancji wystąpił do Biura Naczelnego Architekta Miasta o opinię, czy w sytuacji braku aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego w nowym planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość nie będzie przeznaczona na cel publiczny i czy dotychczasowy sposób korzystania z gruntu zostanie utrzymany. Jeżeli opinia będzie pozytywna, zostanie wykonany przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, wyłonioną w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, podział geodezyjny, w wyniku którego powstanie działka ewidencyjna w granicach dawnej działki hipotecznej.

6 Następnie zostanie wykonana przez rzeczoznawcę majątkowego, wyłonionego również w trybie przepisów ustawy o zamówieniach publicznych, wycena gruntu, na podstawie której zostanie ustalony "czynsz symboliczny" z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego.

7 Z powyższych okoliczności, zdaniem organu pierwszej instancji wynika, że nie był on w stanie podjąć czynności zmierzających do rozpatrzenia wniosku przed otrzymaniem akt przedmiotowej nieruchomości i w związku z tym twierdzenie skarżących o pozostawaniu w bezczynności jest nieuzasadnione.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

9 Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

10 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] stwierdziło nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1953 r. odmawiającego byłym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do części nieruchomości położonej przy ul. [...] [...] (obecnie [...] [...]), stanowiącej obecnie działkę nr ewid. [...] z obrębu [...], będącej własnością Miasta W. Stwierdzenie nieważności miało ten skutek, że obowiązkiem Prezydenta W. było ponowne rozpoznania wniosku byłych właścicieli o przyznanie prawa własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości.

11 Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia P. W. i M. W. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku byłych właścicieli z dnia 18 marca 1948 r., zobowiązało ten organ do załatwienia sprawy w terminie do dnia 31 grudnia 2003r.

12 Po wyczerpaniu środków przewidzianych w art. 37 k.p.a., strona mogła, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na niewydanie decyzji w ustalonym w przepisach prawa terminie.

13 Za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być uznana zwłoka innego organu w nadesłaniu organowi orzekającemu akt administracyjnych, nie może ona być bowiem zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu, w rozumieniu art. 35 § 5 k.p.a.

14 Ponadto należy podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie Prezydent W. od dnia wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2002 r. nie podjął do 2005 r. jakichkolwiek czynności w sprawie oraz nie poinformował skarżących o przyczynach zwłoki w jej rozpatrzeniu. Skoro zatem w niniejszej sprawie właściwy organ nie wydał decyzji w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a skarżący uczynili zadość wezwaniu określonemu w art. 37 § 1 k.p.a., to skargę należało uznać za uzasadnioną

15 Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.