Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., I SA/Wa 855/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., I SA/Wa 855/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi N. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej jako organ) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267 – dalej jako kpa) uchylił w całości decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2013r. znak [...] o odmowie uchylenia decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 1990 roku i umorzył wznowione postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. znak [...]. Tą ostatnią decyzją organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 1990 roku Nr [...] wydanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1982r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Mocą tej decyzji N. J. (dalej jako skarżąca) w zamian za świadczenia rentowe przekazała gospodarstwo rolne położone na terenie wsi Z. na rzecz Skarbu Państwa.

3 Złożoną przez skarżącą skargę na decyzję z [...] czerwca 2009r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1990 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z dnia 24 listopada 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 1331/09 a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od ww wyroku.

4 We wniosku z dnia [...] stycznia 2012r. o wznowienie postępowania skarżąca podniosła, że będący podstawą decyzji z 1990r. protokół z dnia [...] marca 1990r. został sporządzony w nieaktualnym stanie prawnym. Dodała także, że nie musiała przekazać gospodarstwa rolnego wyłącznie następcy lub Państwu, lecz zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami mogła przekazać gospodarstwo dowolnej osobie łącznie ze sprzedażą lub dzierżawą na okres 10 lat, jak również nie musiała przenosić prawa własności.

5 Rozstrzygając sprawę organ uznał, że druk spisanego wówczas protokołu nie stanowi nowej okoliczności, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa i wskazał, że była ona znana już wcześniej zarówno skarżącej jak i Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przypomniał jednocześnie, że już w piśmie z dnia 7 lipca 2009r. zatytułowanym "skarga", N. J. wspominała o omawianym protokóle, protokół ten był także przedmiotem skargi do Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1331/09.

6 Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 roku Nr [...] oraz decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 1990 roku Nr [...] w całości - złożyła N. J. zarzucając jej naruszenie:

7 - art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa poprzez ich niezastosowanie,

8 - art. 156 § 1 pkt. 2 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja Wójta Gminy K. z [...] sierpnia 1990 r. została wydana bez podstawy prawnej jak też z rażącym naruszeniem prawa,

9 - art. 107 § 3 kpa poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów znajdujących się w aktach sprawy co doprowadziło do bezpodstawnego przyjęcia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

12 W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego, ustalonego i obowiązującego w dniu wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

13 Jak stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "ppsa") uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

14 Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa a organ administracji prawidłowo ustalił i ocenił stan faktyczny i prawny sprawy, a przy tym stanowisko swoje uzasadnił adekwatnie do wymagań zawartych w art. 107 § 3 kpa.

15 Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Z przywołanego przepisu wynika, że ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe a zatem muszą to być zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Jednocześnie, jak stanowi art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

16 Skoro zatem (wbrew twierdzeniom skarżącej, że o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu 28 stycznia 2012r.) wyżej opisane kwestie były już przedmiotem jej pism i wniosków a także stanowiły przedmiot orzekania zarówno organów administracji jak i sądu administracyjnego - należało przyjąć, że N. J. nie tylko uchybiła przewidzianemu w art. 148 § 1 kpa terminowi do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania ale również powołując jedną z przesłanek warunkujących wznowienie –nie wykazała że faktycznie przesłanka ta zachodzi. Uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania stanowi podstawę do wydania postanowienia o odmowie jego wznowienia. Ponieważ jednak organ postanowieniem z dnia [...] października 2012r. znak [...] niezasadnie wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. znak [...], to decyzję z dnia [...] maja 2013r. wydaną w jego wyniku należało uchylić i umorzyć wznowione postępowanie, co słusznie uczynił Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

17 Trzeba przede wszystkim podkreślić, że zaskarżona decyzja ma charakter stricte procesowy. Oznacza to, ze w sprawie wbrew zarzutom skargi co do naruszenia art. 7, 77 i 80 kpa - organ II instancji nie badał merytorycznie ani decyzji z dnia [...] czerwca 2009r. ani decyzji z dnia [...] sierpnia 1990r. - lecz stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem kodeksowego terminu, co winno skutkować odmową wznowienia postępowania. Podjęcie ww spostrzeżenia na etapie postępowania zaistniałym po formalnym wznowieniu postanowieniem postępowania prowadzonego w 2009r. – skutkowało uchyleniem decyzji I instancji i umorzeniem z mocy art. 138 § 1 pkt 2 kpa wadliwie wznowionego postępowania. W konsekwencji organ nie prowadził postępowania co do meritum, jak również nie oceniał merytorycznie materiału dowodowego – gdyż uznał, że z przyczyn formalnych jest to niedopuszczalne. W sprawie nie można też mówić o naruszeniu art. 156 § 1 pkt. 2 kpa poprzez jego niezastosowanie w stosunku do decyzji z 1990r., gdyż okoliczność ta nie była przedmiotem postępowania. Organ badał jedynie zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania odnośnie do w decyzji znak [...] z 2009r. a skoro skarżąca przekroczyła termin warunkujący skuteczne rozpoznanie wniosku, to postępowanie prowadzone w wyniku wznowienia ex post należało uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. A zatem decyzja organu II instancji w ocenie Sądu jest prawidłowa.

18 Z oczywistych przyczyn nie może być też mowy o tym, że nową okolicznością w sprawie są obowiązujące w 1990r. przywołane w uzasadnieniu skargi przepisy, których wg skarżącej, organ nie stosował poprzednio orzekając w sprawie. Stan prawny obowiązujący w dacie orzekania nie może być uznany za nową, nie znaną wówczas okoliczność warunkującą wznowienie postępowania w trybie nadzwyczajnym. W sprawie istotne jest ponadto, że decyzja organu nr [...] z [...] czerwca 2009r. została poddana kontroli sądowoadmnistracyjnej a ten nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej wówczas decyzji organu.

19 Z tych względów na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.