Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2004 r., IV SA 1482/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2004 r., IV SA 1482/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha, Sędziowie NSA Bożena Walentynowicz (spr.), As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. D. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r., po rozpatrzeniu odwołania W. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. umarzającej postępowanie w ramach nadzoru budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.

3 W uzasadnieniu podniesiono, iż organ pierwszej instancji opisaną decyzją nr [...] umorzył postępowanie przeprowadzone w ramach nadzoru budowlanego dotyczące wykonanych robót budowlanych w lokalu użytkowym, adaptowanym dla potrzeb zakładu fryzjerskiego "S." Sp. z o.o. w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w W. Nie znalazł naruszenia prawa budowlanego przy wykonywaniu robót adaptacyjnych salonu fryzjerskiego w budynku przy ul. [...] w W. Potwierdził ich zgodność ze zgłoszeniem oraz pozwoleniem na budowę dotyczącym podwieszanego sufitu.

4 Rozpatrując odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ odwoławczy uznał, iż skarżący W. D. nie legitymuje się przymiotem strony, bowiem nie wykazał interesu prawnego, który powinien być osobisty, własny i indywidualny uzasadniający potrzebę ochrony prawnej. Nie wykazanie legitymacji skargowej przez W. D. uzasadniało umorzenie postępowania odwoławczego zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 kpa.

5 W skardze wniesionej na powyższą decyzję W. D. domagał się jej uchylenia zarzucając obrazę art. 28 kpa i brak uwzględnienia, ze inwestor wykonał remont powodując zagrożenie bezpieczeństwa dalszego zamieszkiwania w lokalu skarżącego, gdzie wystąpiło obniżenie podłogi i inne negatywne skutki.

6 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o jej oddalenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga jest skuteczna.

9 Otóż z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na wniosek W. D. wszczął postępowanie w ramach nadzoru budowlanego, dotyczące remontu w lokalu użytkowym przy ul. [...] w W.

10 Decyzję umarzającą postępowanie organ pierwszej instancji wydał po przeprowadzeniu postępowania w sprawie i dokonaniu własnych ustaleń w aspekcie zgłoszonych okoliczności przez W. D. Decyzja nr [...] organu pierwszej instancji została doręczona Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] oraz do wiadomości otrzymał ją W.D. – co wynika z rozdzielnika powyższej decyzji.

11 Na temat przymiotu strony organ pierwszej instancji w uzasadnieniu swej decyzji nie wypowiadał się, nie czynił żadnych ustaleń ani też pod względem prawnym nie dokonał własnej oceny. Uwagę taką zawarł jedynie w piśmie przekazującym odwołanie W. D. do organu drugiej instancji.

12 Organ odwoławczy uznał, że W. D. nie ma przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, dlatego umorzył postępowanie odwoławcze zaskarżoną decyzją nr [...].

13 Organ ten w uzasadnieniu swej decyzji zawarł teoretyczny wykład na temat art. 28 kpa, który wyjaśnia niezbędne atrybuty by określony podmiot legitymował się przymiotem strony w postępowaniu administracyjnym.

14 Organ jednak nie poczynił, w aspekcie tych przesłanek, żadnych ustaleń dotyczących osoby W. D. składającego odwołanie. Ustalenie czy żądanie pochodzi od strony powinno nastąpić w decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty lub w inny sposób kończącej sprawę. Stanowisko takie wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (ONSA 1987 nr 2, poz. 46). Organ odwoławczy, który zgodnie z treścią art. 138 kpa winien rozpoznać ponownie sprawę po wniesieniu odwołania, zobowiązany był dokonać własnych ustaleń odnośnie stanu faktycznego sprawy i roli spełnionej przez skarżącego w tym postępowaniu. W sprawie brak jest wyjaśnienia czy W.D. zajmuje lokal mieszkalny w budynku przedmiotowym na warunkach lokatorskich i lokal pozostaje w zasobach zarządzanych przez Zarząd Budynków Komunalnych, czy też lokal ten stanowi wyodrębnioną własność wraz z udziałem w gruncie W. D. i jest on członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej. Zarówno ZBM jak i Wspólnota Mieszkaniowa brały udział w postępowaniu i doręczono podmiotom tym odpisy decyzji.

15 Z akt sprawy nie wynika czy i który z tych podmiotów działał w imieniu W. D. Z faktu, że odwołanie jego poparł Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej pismem z dnia 16.04.2003 r., można jedynie domniemywać, że skarżący jest członkiem tejże Wspólnoty. Ustaleń na ten temat brak. Należy w tym miejscu podnieść, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zajętym w wyroku z dnia 18 grudnia 2000 r. sygn. akt IV SA 2349/98) "w szczególnych sytuacjach dopuszcza się udział jako strony postępowania również członka Spółdzielni Mieszkaniowej, niezależnie od tego, że w postępowaniu administracyjnym uczestniczy sama Spółdzielnia Mieszkaniowa. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, gdy decyzja administracyjna dotyczy kwestii mających istotny wpływ na prawa członka Spółdzielni do korzystania z lokalu mieszkalnego".

16 Stanowisko takie Sąd zajął w zbliżonej sytuacji, gdy decyzją organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze uznając, iż skarżącej nie służy przymiot strony w sprawie o wznowienie robót budowlanych przy budowie studia urody i odnowy biologicznej – gdzie skarżąca w postępowaniu była reprezentowana przez Spółdzielnię Mieszkaniową, której jest członkiem.

17 W niniejszej sprawie z akt nie wynika, by udział Wspólnoty Mieszkaniowej bądź Zarządu Budynków Komunalnych cechowała jakaś aktywność zapewniająca ochronę interesów lokatorów w tym skarżącego.

18 Należy równocześnie podkreślić, iż podstawowe przepisy prawa materialnego mające zapewnić ochronę prawną wszystkich podmiotów bądź zrzeszonych we Wspólnocie Mieszkaniowej bądź zajmujących lokale na zasadach lokatorskich to art. 5 Prawa budowlanego a w szczególności ust. 2 pkt 1-4 tego prawa.

19 W aspekcie tych przepisów organ odwoławczy winien ocenić, czy wykonane roboty remontowo-adaptacyjne w lokalu fryzjerskim "S." nie naruszają interesu prawnego skarżącego W. D., którego lokal mieszkalny usytuowany jest bezpośrednio nad tym Studiem oraz czy nie zachodzi uzasadniona potrzeba ingerencji organów nadzoru budowlanego w celu zlikwidowania stwierdzonych naruszeń tego interesu prawnego skarżącego.

20 Brak podstawowych ustaleń organu odwoławczego co do roli skarżącego w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym wyklucza kontrolę decyzji przez Sąd w aspekcie zgłoszonych zarzutów skargi.

21 Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).