Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2021 r., IV SAB/Wa 944/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2021 r., IV SAB/Wa 944/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) po rozpoznaniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego [...] nr [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dokonanie szacowania szkód łowieckich postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z 5 marca 2021 r. (data stempla pocztowego) C. B. (dalej skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiódł skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Wojskowego [...] "[...]" nr [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dokonanie szacowania szkód łowieckich. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 4 lutego 2021r. dokonał zgłoszenia [...] wystąpienia szkody łowieckiej, co nie nastąpiło do dnia złożenia skargi.

3 Zarządzeniem z 24 czerwca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia poprzez nadesłanie odpisu ponaglenia wniesionego do organu wyższego stopnia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, a także dowodu nadania ww. ponaglenia do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

4 W odpowiedzi na wezwanie pismem z 15 lipca 2021 r. pełnomocnik skarżącego powtórzył argumentację zawartą w piśmie z 22 kwietnia 2021 r. oraz z 24 maja 2021 r. wskazując, że [...] nie posiada organu wyższego stopnia, zaś złożenie ponaglenia do tego samego organu administrującego uznać należy za bezprzedmiotowe z uwagi na charakter żądanej czynności i jej termin.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

7 Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 865/20, zgodnie z którym nałożone obowiązki na dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego, w tym obowiązek sporządzenia protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. 2020 poz. 1683, dalej "u.p.ł."), tj. protokołu oględzin i protokołu, o jakim mowa w art. 46c ust. 5 u.p.ł., tj. protokołu szacowania ostatecznego, traktować należy jako akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), co stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. czyni dopuszczalnym złożenie skargi na bezczynność w tym zakresie.

8 Wskazać także trzeba, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

9 Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie kwestionuje okoliczności niezłożenia ponaglenia do [...], lecz zajmuje stanowisko, zgodnie z którym konieczność wniesienia ponaglenia przed złożeniem skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dokonanie szacowania szkód łowieckich nie stanowi warunku jej dopuszczalności. Ze stanowiskiem tym nie sposób się jednak zgodzić.

10 Analizowane zagadnienie nie było przedmiotem szerokiego orzecznictwa sądowego. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 grudnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Lu 73/19 nie podjęto rozważań w tym zakresie, zaś w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Gd 262/20 wskazano, że ponaglenie zostało złożone. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do odstępstwa od literalnej wykładni art. 53 § 2b p.p.s.a. w przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dokonanie szacowania szkód łowieckich. Relatywnie krótki ustawowy termin przeprowadzenia oględzin i dokonania szacowania ostatecznego nie stanowi o wyłączeniu obowiązku wniesienia ponaglenia, który wynika wprost z przepisu prawa. Mając na względzie, że ponaglenie jest środkiem, którego cel stanowi mobilizacja organu administrującego do podjęcia czynności w przypadku przekroczenia terminu jej załatwienia, nie jest zasadne, aby kwalifikując czynności sporządzenia protokołu oględzin i protokołu szacowania ostatecznego jako czynności, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednocześnie pozbawiać skarżącego środka, który pozwoliłby na samozdyscyplinowanie się [...] i potencjalnie szybsze załatwienie sprawy.

11 Wbrew stanowisku skarżącego, analogia do skargi na bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie dostępu do informacji publicznej nie jest uprawniona. Skarga ta nie musi być wprawdzie poprzedzona złożeniem ponaglenia, lecz wynika to m. in. z konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, które realizuje jednak interes publiczny, a jego celem jest zapewnienie społecznej kontroli nad organami władzy publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2021 r., sygn. akt III OSK 56/21). Z kolei dokonywane przez [...] oszacowanie szkody następuje w interesie prywatnym, co czyni to porównanie nieprawidłowym.

12 Mając powyższe na względzie przyjąć należy, że skarga na bezczynność jako niepoprzedzona ponagleniem podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

13 Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.