Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2009 r., IV SAB/Wa 75/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2009 r., IV SAB/Wa 75/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie załatwienia sprawy w terminie 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku skarżącej W. M. z dnia 5 września 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976 r. znak: [...] w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej W. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 31 marca 2009r. W. M. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 września 2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976r. W uzasadnieniu skargi W. M. wyjaśniła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 189/09 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2007r. Nr [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2007r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976r. Powyższy wyrok uprawomocnił się dnia 24 maja 2008r. Pismem z dnia 25 czerwca 2008r. Ministerstwo Rolnictwa o Rozwoju Wsi powiadomiło strony, iż z powodu "napływu dużej ilości tego rodzaju spraw" wniosek skarżącej rozpatrzony zostanie w IV kwartale 2008r. Sprawa jednak do dnia złożenia skargi nie została rozpoznana, mimo pism ponaglających z dnia 1 lipca 2008r., 5 lipca 2008r. i 2 lutego 2009r. Wobec powyższego skarżąca stwierdziła, iż Minister uchybił przepisom postępowania, nie rozpoznając wniosku i tym samym pozostaje w bezczynności.

3 W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż nie pozostaje w bezczynności. Wyjaśnił, iż pismem z dnia 6 listopada 2008r. wystąpił do Urzędu Miejskiego w J. z prośbą o udzielenie informacji czy przejęta na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość pozostaje w użytkowaniu Spółdzielni Produkcji Ogrodniczej w L. Odpowiedzi w przedmiotowej sprawie Urząd Miejski w J. udzielił pismem z dnia 19 stycznia 2009r. Następnie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia 28 kwietnia 2009r. poinformował strony niniejszego postępowania o tym, iż zgromadzone w sprawie dokumenty dają podstawę do podjęcia przez organ decyzji, w związku z tym zainteresowane strony mogą w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego pisma zapoznać się z zebranymi dowodami i materiałami. Minister wskazał, iż rozpatrzenie niniejszej sprawy nastąpi niezwłocznie po upływie terminu przewidzianego na zapoznanie się z zebranymi dowodami i materiałami. Z powyższego zatem wynika, iż organ nie pozostaje w bezczynności i skargę należy oddalić.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji.

7 Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.

8 Należy także wskazać, iż jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub

9 podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte.

10 W świetle powyższych rozważań należało zatem zbadać, czy wniosek skarżącej został rozpoznany przez organ stosownie do obowiązujących przepisów. Zasadą w postępowaniu administracyjnym jest załatwienie przez organ sprawy poprzez wydanie decyzji (art. 104 § 1 k.p.a.). Przy czym decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty, ale także może w inny sposób kończyć sprawę w danej instancji. Wystosowanie zatem pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek złożony w postępowaniu administracyjnym nie wyczerpuje dyspozycji art. 104 § 1 k.p.a. Organ zatem rozpoznając wniosek z dnia 5 września 2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w J. z dnia [...] maja 1976r. winien wydać decyzję administracyjną. Jak wynika z akt sprawy do dnia wydania niniejszego wyroku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wydał w sprawie stosownej decyzji. Minister powiadomił strony, iż sprawa rozpatrzona zostanie w IV kwartale 2008r. jednakże dopiero pismem z dnia 6 listopada 2008r. wystąpił do Urzędu Miejskiego w J. z prośbą o udzielenie informacji czy przejęta na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość pozostaje w użytkowaniu Spółdzielni Produkcji Ogrodniczej w L. Odpowiedzi w przedmiotowej sprawie Urząd Miejski w J. udzielił pismem z dnia 19 stycznia 2009r. Mimo, iż Minister nie podejmował w sprawie już żadnych czynności wyjaśniających dopiero pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r., a więc już po wniesieniu przedmiotowej skargi -poinformował strony niniejszego postępowania o tym, iż zgromadzone w sprawie dokumenty dają podstawę do podjęcia przez organ decyzji, w związku z tym zainteresowane strony mogą w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego pisma zapoznać się z zebranymi dowodami i materiałami. Minister wskazał, iż rozpatrzenie niniejszej sprawy nastąpi niezwłocznie po upływie terminu przewidzianego na zapoznanie się z zebranymi dowodami i materiałami.

11 Z powyższego wynika zatem, iż termin załatwienia sprawy przez ten organ określony w k.p.a. został przekroczony, a organ nie wydał w tym przedmiocie decyzji.

12 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 powołanej ustawy orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.