Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r., IV SAB/Wa 43/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r., IV SAB/Wa 43/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na przewlekłość Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku odrzucić sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego Stowarzyszenia [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na przewlekłość Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, bez rozpoznania.

3 W ustawowo określonym terminie Stowarzyszenie [...] wniosło sprzeciw od tego zarządzenia.

4 W piśmie z dnia 29 grudnia 2015 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie zgodnie z § 21 pkt 14 Statutu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.

5 Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 18 stycznia 2016 r.

6 W piśmie z dnia 19 stycznia 2016 r. skarżące Stowarzyszenie wskazało, że wezwanie do podpisania sprzeciwu przez trzech członków zarządu jest nieuzasadnione.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8 Sprzeciw podlega odrzuceniu.

9 Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

10 Stosownie z kolei do art. 49 § 1 tej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

11 Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

12 Jak wynika z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

13 Z akt niniejszej sprawy wynika, że sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r. podpisała E. M. działając jako prezes Stowarzyszenia, a także z upoważniania A. C. - skarbnika i J. T. - wiceprezesa. Do sprzeciwu dołączono kserokopie pełnomocnictw z 24 października 2014 r. do reprezentowania A. C. i J. T. przez E. M. – do 30 czerwca 2015 r. Wskazać należy, że E. M. powołuje się także na potwierdzone notarialnie pełnomocnictwa z dnia 23 czerwca 2015 r. (ważne do 31 stycznia 2016 r.) upoważniające ją do działania w imieniu A. C. i J. T. przed sądem i prokuraturą apelacji krakowskiej.

14 Zgodnie ze statutem Stowarzyszenia do zakresu działania zarządu należy m.in. reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz i działanie w jego imieniu (§ 21 pkt 14). Do składania oświadczeń woli we wszelkich sprawach, w tym zaciągania zobowiązań majątkowych, zawierania umów i udzielania pełnomocnictw w imieniu Stowarzyszenia uprawnionych jest trzech członków zarządu działających łącznie, w tym prezes lub wiceprezes (§ 34). Taki też sposób reprezentacji Stowarzyszenia jest ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym.

15 Stwierdzić należy, że z pełnomocnictwa z dnia z 23 czerwca 2015 r., wynika, że A. C. i J. T., udzielili E. M. pełnomocnictw do reprezentowania ich w postępowaniu przed sądem i prokuraturą. W ocenie Sądu przedłożone pełnomocnictwo nie obejmowało czynności do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia, ale jedynie do działania w imieniu A. C., i J. T. jako osób fizycznych.

16 Przedłożone pełnomocnictwa miały identyczną treść i brzmienie. Wynikało z nich, że członek zarządu upoważnia członka zarządu do reprezentowania go przed sądem.

17 Wobec powyższego E. M. była uprawniono do reprezentacji A. C. i J. T. jako członków zarządu, a nie do reprezentacji Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K.

18 Odnosząc się do podniesionego w sprzeciwie argumentu, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego z 2006 i 2010 r. można udzielać pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej osobie, która pełni funkcję Prezesa Zarządu, zauważyć należy, że Sąd nie neguje tego poglądu. Co więcej, wskazać należy, że dnia 24 kwietnia 2014 r., że Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. III CZP 17/14 podjął uchwałę której przyjęto, że "członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, uprawniony według umowy spółki do jej reprezentowania łącznie z drugim członkiem zarządu, może być ustanowiony pełnomocnikiem do czynności określonego rodzaju". Z uzasadnienia tej uchwały wynika, że członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może zostać ustanowiony wyłącznie pełnomocnikiem do czynności określonych rodzajowo. Ponadto powyższa uchwał mówi wprost o pełnomocnictwie dla spółki, a nie o pełnomocnictwie do działania w imieniu innego członka zarządu.

19 Reasumując stwierdzić należy, że mimo stosownego wezwania, w niniejszej sprawie nie przedłożono pełnomocnictwa do reprezentacji Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania za prawidłowe i czyniące zadość wezwaniu Sądu, nadesłanie dokumentu, w którym członek zarządu udziela pełnomocnictwa innemu członkowi zarządu do wykonywania czynności, które wchodzą w zakres sprawowania funkcji członka zarządu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. I ACa 54/13).

20 Na marginesie jedynie należy wskazać, że w wezwaniu do uzupełnienia braków sprzeciwu skarżący został pouczony o niewłaściwym rygorze, jednakże w ocenie Sądu uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy, bowiem w zakreślonym 7 dniowym terminie, Skarżący nie wykonał wezwania Sądu.

21 W konsekwencji należało na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.