Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r., IV SA/Wa 390/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r., IV SA/Wa 390/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego R. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia (...) grudnia 2007 r. Minister Środowiska, na podstawie art. 158 § 1 K.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody D. z dnia (...) listopada 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady A 4 (...) ((...)).

3 Od powyższej decyzji wnioski o ponowne rozpoznanie sprawy złożyli J. W. i R. W. podnosząc zarzut, iż decyzja Ministra Środowiska jest wadliwa, ponieważ została wydana z naruszeniem dyrektywy Rady Europy z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG, przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. 25, poz. 150). Strony we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy podniosły, że Wojewoda D. nie podał do publicznej wiadomości informacji o wszczęciu postępowania w zakresie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, jak również nie poinformował prawidłowo wszystkich stron postępowania o wydaniu tej decyzji, bowiem nie wypełnił w całości dyspozycji art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 19 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie publikując obwieszczenia w prasie lokalnej ani nie rozplakatowując go w pobliżu planowanej budowy. Wnioskodawcy wskazali ponadto, iż obwieszczenie o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, opublikowane dnia (...) listopada 2006 r. w (...), nie zawierało pouczenia w jakim terminie strony mogą zapoznać się z treścią tej decyzji, aby nie uchybić terminowi do złożenia stosownego odwołania.

4 Decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. Minister Środowiska, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R. W., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) grudnia 2007 r., wskazując, iż w jego ocenie żadna z przesłanek powołanych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu zawiadomienie zainteresowanych stron zarówno o wszczęciu postępowania jak i wydaniu decyzji środowiskowej w drodze obwieszczenia, nastąpiło z zachowaniem trybu, o którym mowa w art. 32 ust 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Tym samym w ocenie organu należy uznać, że przedstawiciele zainteresowanej społeczności mieli możliwość uczestniczenia w procedurze wydawania przedmiotowej decyzji jak również zapewniono im dogodne i bezpośrednie zapoznanie się z treścią decyzji, w której zawarte było pouczenie o formie wniesienia od niej odwołania.

5 Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. W. podnosząc szereg zarzutów dotyczących błędnego uznania przez organ, że nie doszło do rażącego naruszenia prawa wobec uchybień Wojewody D. w zakresie zawiadomienia stron postępowania zarówno o treści wniosku o wydanie zgody na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie autostrady A 4 (...) jak również treści decyzji wydanej w dniu (...) listopada 2006 r. Do uchybień tych w ocenie skarżącego należy zaliczyć: brak zamieszczenia przez Wojewodę na stronie internetowej urzędu informacji o zamieszczeniu wniosku w sprawie wydania zgody na realizację przedmiotowej inwestycji w publicznie dostępnym wykazie danych, nierozplakatowanie obwieszczenia z informacją o zamieszczeniu danych o wniosku w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, brak informacji o ogłoszeniu w sposób zwyczajowo przyjęty w gminie B. i N. o treści przedmiotowego wniosku. Do naruszenia trybu wynikającego z treści art. 32 ustawy Prawo ochrony środowiska doszło, zdaniem skarżącego, również przy podaniu do publicznej wiadomości informacji odnośnie wydania przez Wojewodę D. decyzji z dnia (...) listopada 2006 r. Powyższe uchybienie organu spowodowało w ocenie skarżącego, że został on pozbawiony jako strona postępowania administracyjnego możliwości czynnego udziału w przedmiotowym postępowaniu, co stanowi rażące naruszenie prawa, dające podstawę do stwierdzenia, że wydana decyzja dotknięta jest wadą nieważności.

6 Nadto skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia (...) stycznia 2008 r., co w jego ocenie daje podstawy do stwierdzenia jej nieważności na mocy art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a.

7 W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu powagi rzeczy osądzonej organ wyjaśnił, że rzeczywiście w niniejszej sprawie Minister Środowiska decyzją z dnia (...)stycznia 2008 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku J. W. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) grudnia 2007 r., w ocenie organu, nie miało to jednak wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.

8 W piśmie procesowym z dnia 8 maja 2008 r. skarżący odnosząc się do odpowiedzi Ministra Środowiska na skargę stwierdził, iż organ w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów skargi dotyczących wadliwości podania przez Wojewodę D. do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku oraz danych o decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

10 Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod kątem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja obarczona jest wadą, która skutkuje koniecznością stwierdzenia jej nieważności.

11 Zgodnie z treścią art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. decyzja jest nieważna jeśli dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

12 Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Od decyzji Ministra Środowiska z dnia (...) grudnia 2007 r., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył R. W. oraz J. W. W sytuacji, gdy odwołanie, czy też jak miało to miejsce w niniejszej sprawie- wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, od decyzji organu orzekającego w pierwszej instancji wnosi kilka stron, organ odwoławczy winien wydać jedną decyzję rozstrzygającą te odwołania.

13 Tymczasem w przedmiotowej sprawie Minister Środowiska odrębnymi decyzjami rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez R. W. oraz wniosek o podobnej treści złożony przez J. W., utrzymując w mocy własną decyzję z dnia (...) grudnia 2007 r. Decyzja rozpoznająca wniosek J. W. zapadła jako pierwsza w dniu (...) stycznia 2008 r. zaś decyzja rozpoznająca wniosek R. W. zapadła jako druga w dniu (...) stycznia 2008 r. Jakkolwiek złożone w trybie art. 127 § 3 K.p.a. wnioski złożone zostały w różnych datach, jednak należy mieć na uwadze, iż dotyczyły tej samej decyzji Ministra Środowiska z dnia (...) grudnia 2007 r. Ponadto wniosek R. W. i wniosek J. W. zawierał te same zarzuty dotyczące naruszenia przez organ pierwszej instancji trybu wynikającego z treści art. 32 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, dające w ocenie odwołujących się podstawę do stwierdzenia nieważności tej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

14 Należy zatem stwierdzić, iż decyzja dotycząca wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonego przez R. W., wydana została w sprawie, która została już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją odnoszącą się w ocenie Sądu zarówno do zarzutów przedstawionych przez J. W. jak i R. W. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy dokonał oceny własnej decyzji z dnia (...) grudnia 2007 r. pod kątem zarzutów dotyczących zaistnienia przesłanek nieważnościowych, które przedstawione były przez J. W. oraz R. W. we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem sprawa będąca przedmiotem wniosku R. W. została poprzednio rozstrzygnięta w ostatecznej decyzji z dnia (...) stycznia 2008 r. to mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej (res iudicata), co daje podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

15 Poza ocena Sądu pozostają natomiast pozostałe zarzuty podnoszone w skardze.

16 Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.