Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r., IV SA/Wa 1860/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r., IV SA/Wa 1860/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 M. W., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią na działce nr [...], [...], położonej w obrębie [...].

3 Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci poniesienia przez skarżącego znacznych kosztów celem wykonania obowiązku nałożonego skarżoną decyzją. Pełnomocnik skarżącego stwierdził również, iż sposób sformułowania terminu nałożonego w decyzji narusza zakaz reformationis in peius wynikający z art. 139 k.p.a., bowiem organ drugiej instancji niezasadnie skrócił skarżącemu termin wykonania obowiązku. Tym samym uznał, że termin ten jest sprzeczny z podstawowymi zasadami procedury administracyjnej, co uzasadnia wstrzymanie wykonania obowiązku wynikającego ze skarżonej decyzji. Dodatkowo – w ocenie pełnomocnika skarżącego – za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawia brak prawidłowego ustalenia rzędnych terenu działki nr [...], co nakazywał wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 września 2017 r., IV SA/Wa 833/17. W konsekwencji wykonanie obowiązku doprowadzi do obniżenia terenu ww. działki w zakresie nieuzasadnionym, bo poniżej poziomu sprzed wykonania robót ziemnych w 2016 r. Nadto w przypadku nie wykonania obowiązku istnieje ryzyko wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji przeciwko skarżącemu co spowoduje obciążenie go znacznymi kosztami i może doprowadzić do wykonania wadliwie określonego obowiązku. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w przypadku uwzględnienia skargi koszty te nie zostały by zwrócone. Ponadto wyrównanie działki nastąpiło zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego celem prowadzenia działalności gospodarczej, zaś brak wstrzymania zaskarżonej decyzji uniemożliwi skarżącemu wykonywania tej działalności i narazi go na straty majątkowe.

4 W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, iż nałożony obowiązek należy wykonać w terminie do 31 lipca 2018 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "p.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten przyznaje zatem stronie prawo do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

7 Skorzystanie z tej możliwości wiąże się jednak z obowiązkiem takiego sformułowania wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania aktu istotnie trudne do odwrócenia.

8 W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie przywrócenia na własny koszt stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią. Wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć zatem wpływ na kondycję finansową skarżącego. Jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. Przez szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

9 Stwierdzić należy, że okoliczności wskazane przez skarżącego w postaci wyrządzenia szkody finansowej w postaci "narażenia na straty finansowe" i uniemożliwienia wykonywania działalności gospodarczej, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Podnieść należy, że samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji lub postanowienia skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z poniesieniem straty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12). Skarżący wskazując na straty finansowe i uniemożliwienie wykonywania działalności gospodarczej nie określiła nawet w przybliżeniu jaki to będzie wydatek, a tym bardziej nie uprawdopodobnił, że będzie to wydatek znaczny w aspekcie jego sytuacji majątkowej. Ponadto nie określił rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi, ani nie podał w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wypłynie na jej wykonywanie. Innymi słowy, brak jest przesłanek do przyjęcia, że poniesienie kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na sytuację finansową skarżącego i prowadzenie przez niego działalności gospodarczej. Ponadto szkoda w postaci wydatków na wykonanie nałożonego obowiązku jest z natury swej rzeczy odwracalna, której zwrot może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi.

10 W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na potwierdzenie swojej sytuacji finansowej i prowadzenia działalności gospodarczej, tym samym uniemożliwił Sądowi ocenę czy wykonanie nałożonego obowiązku może rzeczywiście spowodować nieodwracalne skutki czy groźbę wyrządzenia znacznej szkody. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Wskazane we wniosku okoliczności w żadnym razie nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje bowiem żadnych ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów obrazujących sytuację finansową, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

11 W związku z powyższym, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody.

12 W świetle powyższego Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może zostać uwzględniony.

13 Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Dlatego też Sąd, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów oraz przekonania skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa (zob. postanowienie NSA z 2 września 2016 r. sygn. akt I OZ 894/16).

14 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.