Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2016 r., IV SA/Wa 1718/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2016 r., IV SA/Wa 1718/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]

Uzasadnienie

2 G. M. (dalej zwana "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] października 2015 r. odmawiającą udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3 W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] października 2015 r. z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej oraz jej rodzinie znacznej szkody. W uzasadnieniu wskazano, że odmowa udzielenia przedmiotowego zezwolenia wiąże się z konicznością opuszczenia kraju przez skarżącą, a w konsekwencji doprowadzi do rozdzielenia skarżącej z rodziną.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powyższego należy zauważyć, że zasadą jest, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

6 W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] października 2015 r. odmawiającej udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

7 Wyjaśnienia wymaga, że wstrzymanie wykonania decyzji odmownej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Należy zatem uznać, że samo to, że dany akt jest rozstrzygnięciem odmownym nie przesądza o konieczności odmowy przyznania stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej. O możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a nie decyduje zatem rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona interesu strony, dysponującej przyznanymi jej przez konkretną normę prawną uprawnieniami.

8 W ocenie Sądu, ze względu na charakter zaskarżonego aktu nie zachodzą przesłanki, o których mowa w powyższym przepisie.

9 W związku z powyższym argumenty podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą zostać uwzględnione, bowiem zaskarżona decyzja ani poprzedzającą ją decyzja Wojewody [...] z [...] października 2015 r. nie orzeka o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP. W kwestionowanych decyzjach trudno zatem upatrywać niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skoro wydalenie skarżącej lub obowiązek opuszczenia terytorium RP może nastąpić wskutek rozstrzygnięć podejmowanych w odrębnych postępowaniach. Co prawda, na mocy art. 299 ust. 6 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1650 ze zm.) na skarżącej ciążył obowiązek opuszczenia terytorium Polski w terminie 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji, jednakże niewykonanie tego obowiązku nie skutkuje automatycznie przymusowym wydaleniem jej z Polski. Zatem nakaz opuszczenia przez skarżącą Polski nie jest bezpośrednim skutkiem decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się. Podstawę taką stanowi dopiero, wydana w odrębnym postępowaniu, decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu (art. 329 ustawy o cudzoziemcach). Jednakże i ta decyzja nie podlega wykonaniu, jeżeli cudzoziemiec zaskarży ją do sądu administracyjnego i zwróci się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 331 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie wniosku o wstrzymanie.

10 Należy zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków, których wystąpienia obawia się skarżąca, tj. rozdzielenia z rodziną.

11 Ponadto wskazać należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji dotyczy, co do zasady, możliwości wstrzymania zaskarżonej decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r, sygn. akt II OZ 1227/05).

12 Skoro w sprawie nie występują przesłanki, które dawałyby podstawę do uwzględnia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP, to również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z [...] października 2015 r. nie podlega uwzględnieniu.

13 Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.